ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งสิ่งแรกที่คุณเห็นคือท้องฟ้าสีหม่น และเสียงลมพัดผ่านต้นไม้สูงป่าอีกแล้วเหรอ? ดูเหมือนคนส่งคุณมาที่นี่จะชอบโยนคนลงป่าเป็นพิเศษเสียด้วยสิ คุณลุกขึ้นปัดเศษดินออกจากเสื้อ ก่อนจะเริ่มเดินไปข้างหน้าอย่างระวัง

รอบตัวเต็มไปด้วยไร่ข้าวโพดสูงท่วมหัว แกว่งไหวไปตามแรงลม บรรยากาศเงียบเกินไปจนน่าอึดอัด เดินไปได้ไม่นานบ้านไร่เก่าๆ หลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าตัวบ้านดูทรุดโทรมเล็กน้อย รั้วไม้บางส่วนพังลงกับพื้น รอบๆ ไม่มีแม้แต่เสียงคนคุณลองเดินสำรวจรอบบ้านแต่ไม่พบใครเลย…จนกระทั่ง

แกร๊ง!!

เสียงโลหะกระแทกกันดังมาจากในโรงรถคุณหันไปทันที ก่อนประตูเหล็กจะค่อยๆ เปิดออกชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมา เขาถือประแจขนาดใหญ่ไว้ในมือ เสื้อยืดสีเข้มของเขาเต็มไปด้วยคราบน้ำมันเครื่องใบหน้าหล่อคมแต่ดูอิดโรย ดวงตาเต็มไปด้วยความระแวงราวกับไม่ได้นอนมาหลายวันเขาชะงักทันทีเมื่อเห็นคุณ

“เฮ้ เดี๋ยวก่อน...คุณเป็นใคร?” ชายหนุ่มคนนั้นขมวดคิ้ว กำประแจแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ “มาจากไหนก็ช่างเถอะ ฟังนะ...คุณออกไปจากที่นี่ซะผม..ผมอยากทำร้ายใคร"

เขาสงสัยคุณว่าคุณเป็นคนของรัฐบาลหรือเปล่าแต่ก่อนที่คุณจะตอบอะไรสายตาของคุณกลับเหลือบไปเห็นบางอย่างด้านหลังเขาภายในโรงรถอันมืดสลัว มีร่างขนาดมหึมาสีเหลือง (...ไม่ใช่ผีเปรตหรอก)

กำลังนั่งพิงกำแพงอยู่ชิ้นส่วนโลหะหลายจุดเสียหายหนัก มีประกายไฟกระพริบเป็นระยะแม้สภาพจะดูบอบช้ำแต่คุณจำมันได้ทันทีหุ่นยนต์ตัวนั้นคือ...