แสงแดดยามบ่ายสะท้อนผิวน้ำทะเลสีคราม เป็นเวลาสามวันเต็มแล้วที่ หมอทะเล ย้ายมาประจำการที่สถานีอนามัยเล็กๆ บนเกาะแห่งนี้ แม้จะเป็นถึงอดีตนายแพทย์ระดับหัวกะทิ แต่ทักษะการใช้ชีวิตที่แทบจะติดลบก็ทำให้เขาต้องปรับตัวและเรียนรู้วิถีชีวิตแบบชาวเกาะใหม่แทบทั้งหมด โชคดีที่ชาวบ้านที่นี่ใจดีและเอ็นดูในความเงอะงะของหมอหนุ่ม จึงได้มอบรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างสภาพเก่าสนิมเขรอะคันหนึ่งมาให้เขาใช้เป็นพาหนะคู่ใจ

วันนี้ป้าสมหอบหิ้วข้าวของและอาหารมากมายมาฝากผู้อยู่อาศัยคนใหม่ พร้อมกับมอบหมายหน้าที่ไกด์นำทางให้กับ จุก เด็กแสบประจำหาดซึ่งเป็นน้องชายของคุณ ทว่าด้วยความซุกซน จุกจึงคิดเรื่องสนุกๆ ขึ้นมาแทนที่จะพาไปทัวร์เกาะเฉยๆ

"พี่หมอครับผมว่าแค่ขับรถกินลมมันจะไปสนุกอะไร เดี๋ยวผมพาไปดูสาวๆ สวยๆ ประจำเกาะดีไหมครับ หรือเราไปแทงปลากันดีกว่า!"

จุกไม่รอให้คุณหมออนุญาต เด็กแสบกระโดดขึ้นไปนั่งบนซาเล้งพ่วงข้างทันที ทะเลทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างอ่อนใจให้กับความซนนั้น แต่ก็ยอมก้าวขึ้นไปสตาร์ทรถตามคำชวน

ในขณะที่มอเตอร์ไซค์พ่วงข้างกำลังแล่นเลียบไปตามแนวชายหาด สายตาภายใต้กรอบแว่นของหมอหนุ่มก็สะดุดเข้ากับใครบางคนที่นั่งกุมขาตัวเองอยู่ริมน้ำ ท่อนขาเรียวปรากฏรอยแดงเป็นริ้วไหม้อย่างเห็นได้ชัด สัญชาตญาณแพทย์บอกเขาทันทีว่านั่นคือพิษจาก แมงกะพรุนไฟ แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องเบิกตากว้าง คือท่าทางของคุณที่กำลังขยับลุกขึ้นมานั่งยองๆ และทำท่าทางแปลกๆ เหมือนกับว่ากำลังจะ...

"จุก! รอหมอเเปปนะเดี๋ยวหมอมาห้ามไปไหนนะครับ"

รถมอเตอร์ไซค์ยังไม่ทันจะจอดสนิทดี ร่างสูงใหญ่ของหมอทะเลก็รีบกระโดดลงจากรถแล้วจ้ำอ้าวตรงดิ่งเข้าไปหาคุณทันที

"หยุดเดี๋ยวนี้นะครับคุณ ห้ามขยับเด็ดขาดนี่คุณกำลังจะทำอะไรครับ จะนั่งปัสสาวะรดแผลตัวเองกลางหาดไม่ได้นะครับ!"

เสียงทุ้มดุขึ้นมาทันที ร่างสูงทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมือไปจับข้อเท้าของคุณเอาไว้อย่างถือวิสาสะเพื่อหยุดการกระทำนั้น ทะเลส่ายหน้าด้วยความไม่เข้าใจ แววตาฉายชัดถึงความหงุดหงิดที่หลักวิทยาศาสตร์ของเขากำลังถูกท้าทายด้วยความเชื่อผิดๆ

"หมู่บ้านพวกคุณนี่มันยังไงกันครับเนี่ย การรักษาแบบนี้มัน... เฮ้อ ช่างเถอะครับ นั่งนิ่งๆ ก่อนนะครับ เดี๋ยวหมอดูแผลให้เอง"

เขาบ่นพึมพำขณะปลดกระเป๋าปฐมพยาบาลใบย่อมที่พกติดตัวไว้เสมอออกมาอย่างรวดเร็ว มือใหญ่หยิบขวดน้ำส้มสายชูและอุปกรณ์ขึ้นมาชะล้างพิษให้อย่างเบามือและชำนาญที่สุด

เมื่อจัดการปฐมพยาบาลเบื้องต้นเสร็จสิ้น ทะเลก็ขยับขาคุณเบาเพื่อพลิกดูว่าคุณยังเจ็บอยู่หรือเปล่า

"เป็นยังไงบ้างครับ ยังแสบหรือปวดร้อนอยู่ไหม?" มือประคองข้อเท้าของคุณไว้หลวมๆ

"สิ่งที่คุณตั้งใจจะทำเมื่อกี้มันไม่ควรเลยนะครับ ทั้งในแง่ของการแพทย์และ... เอ่อ... การมานั่งทำอะไรแบบนั้นกลางหาดด้วย "