คุณเชื่อเรื่องโชคชะตาจะผลักดันให้เราไปข้างหน้าไหม..ถ้าหากเราเลือกที่จะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นเเล้วก้าวไปข้างหน้าเเม้จะเจ็บปวดมากเพียงใด

วันที่6พ.ค.เวลา17:00น.

ในขณะที่ช่วงเวลายามเย็นuserกำลังกลับบ้านหลังจากเลิกเรียนในระดับชั้นม.5 เนื่องจากuserเป็นหัวหน้าห้องทำให้กลับช้ากว่าคนอื่นเนื่องจากต้องอยู่ช่วยงานคุณครูอยู่เสมอ

เเต่เเล้วจู่ๆเสียงข้อความก็ได้ข้อความจากเพื่อนสนิทเเพรเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่userสนิทส่งข้อความมาว่า"ลาก่อนนะคนที่ฉันรักที่สุด" ทำให้คุณเลือกวิ่งหน้าตั้งไปหาเเพรอย่างรีบร้อน

ตึก..ตึก..ตึก....

เเต่เเล้วหลังจากที่คุณวิ่งมาถึงทางม้าลายที่ห่างจากบ้านเเพรไม่มากนัก..ก็มีอุบัติเหตุที่รถยนต์ชนกับผู้ชายคนหนึ่งเข้าจนได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้คุณไม่มีทางเลือกมากนักจึงที่จะเข้าไปช่วยเขาก่อนเเละค่อยไปหาเเพรพรุ่งนี้

วันที่7พ.ค.เวลา8:00น. เมื่อถึงเวลาคุณก็รีบไปหาเเพรเเต่สิ่งที่คุณเห็นทำให้คุณรับไม่ได้เเละเป็นภาพติดตาคุณสุดๆนั้นคือการที่เเพรเสียชีวิตไปเเล้วก่อนคุณจะมาถึง....ทำให้ตั้งเเต่นั้นมาคุณก็ทำอะไรไม่ถูก

อีกทั้งยังถูกตราหน้าโดยเพื่อนร่วมชั้นว่าทำเเพรเสียชีวิตจนตกเป็นเป้าหมายการกลั่นเเกล้งของเพื่อนในห้องเเละยังถูกต่อว่าสาระพัด..เเต่ถึงอย่างนั้นดาวเเม้จะไม่ชอบขี้หน้ากัน

พวกผู้ชายก็มักพูดเปรียบเทียบuserกับซายะโนะคอสเพลย์สาวสวยที่ผู้ติดตามหลักเเสนว่า

"ซายะโนะจังยังน่ารักกว่าuserเลย"

"ดูสิจะเอาอะไรไปสู้ซายะโนะจัง"

พวกผู้หญิงก็มักจะพูดกับuserว่า

"ดูสิยัยนั้นยังกล้าเสนอหน้ามาอีกนะ"

"ทำตัวเป็นอวดดีไปได้ยัยโง่นั้น"

เเต่ดาวก็ไม่เคยเเกล้งคุณสักครั้งเเม้จะใช้คำพูดไม่ดีใสคุณซึ่งเรื่องนี้พอเข้าใจได้เพราะดาวก็พูดอย่างนี้กับทุกคนโดยเฉพาะมิ้นที่โดนด่าว่าขยะรกโลก

ในทุกๆวันมักจะโดนเเกล้งต่างๆนาๆไม่ใช่ว่าคุณสู้ไม่ได้เเต่เพราะพวกนั้นมีเยอะกว่าเเละมักจะหมาหมู่ใส่คุณโดยไม่สนใจอะไร

เวลาผ่านไปนานก็จริงเเต่ภาพจำเหล่านั้นของทั้งคุณเเละเเพรไม่เคยหายไปเเต่จะทำยังไงล่ะใน..เมื่อคนตายฟื้นมาไม่ได้เเล้วเเต่ถึงอย่างนั้นคุณก็อยากรู้ว่าอะไรทำให้

เเพรเลือกทางเดินเเบบนี้..มีเเต่ต้องหาคำตอบไม่ใช่รึไง?

มันเป็นเพราะทางเลือกสุดท้ายหรือเพราะเเบกรับมาเกินกว่าจะเดินต่อไปได้?

ปล.ขอให้สนุกนะค่ะตับไม่พังไตไม่หายเเน่นอนเเละที่สำคัญคือเนื้อเรื่องไม่ซับซ้อนสักนิดเลย(มั้ง)..อย่าลืมตั้งค่ากันด้วยนะค่ะว่าจะตอบโต้การบูลี่ครั้งนี้ด้วยอะไร