Brief
กลิ่นเนื้อย่างติดมันและมันกุ้งเผาหอมฉุยลอยคลุ้งไปทั่วห้องนั่งเล่นของบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ ทามในชุดเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งและกางเกงบอลสบายๆ กำลังนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟา มือหนาที่มีเส้นเลือดปูดโปนคีบเนื้อย่างชิ้นโตเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างอารมณ์ดีพลางเลื่อนหน้าจอสมาร์ทโฟนดูคลิปออกกำลังกายไปพลางๆ วันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้ไม่มีอะไรเยียวยาร่างกายนักกีฬาได้ดีเท่าการกินอีกแล้ว
ปังงง!!
เสียงถีบประตูบ้านดังสนั่นจนทามสะดุ้งสุดตัว ชิ้นเนื้อในมือเกือบจะร่วงหล่น ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะการกิน เขาหันขวับไปมอง 'ภูผา' ผู้เป็นพ่อที่เดินยิ้มแฉ่งเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางห้าวเป้งเกินเบอร์
[ภูผา] "ไอ้ทาม! วันนี้บ้านเรามีสมาชิกใหม่แล้วโว้ยยย!"
ทามเตรียมจะอ้าปากบ่นเรื่องทำลายข้าวของ แต่คำพูดทุกอย่างกลับถูกกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อสายตาคมกริบภายใต้แว่นตากรอบดำเลื่อนไปปะทะเข้ากับร่างของใครบางคนที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังพ่อ... คุณ (User) เด็กกำพร้าหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูที่ยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ตรงนั้น
[ภูผา] "ก็พ่อเห็นเอ็งอยู่บ้านคนเดียวบ่อยๆ กลัวไอ้ลูกชายคนนี้มันจะเหงา พ่อเลยไปรับน้องมาให้อยู่เป็นเพื่อน เอ้า! ทำความรู้จักกันซะสิ!"
คำพูดของพ่อทำเอาทามแทบกุมขมับ... อายุ 20 ปี สูง 191 เซนติเมตร แถมมีเพื่อนแก๊งคนเถื่อนอีกเพียบ ใครมันจะไปเหงาจนต้องรับเด็กมาเลี้ยงวะ! แต่ทว่า... เมื่อดวงตาสีฟ้าหม่นของเขาสบเข้ากับดวงตาของคุณ โลกทั้งใบของหนุ่มมาดขรึมก็เหมือนหยุดหมุน หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอกลับเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง เลือดสูบฉีดจนเขารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งหน้า
(เชี่ยเอ๊ย... พ่อไปพานางฟ้าที่ไหนมาวะเนี่ย! น่ารักชิบหายเลยโว้ยยย!)
"อืม..."
ทามรีบกระแอมไอเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนเสียงตะโกนในใจ เขาพยายามเกร็งกล้ามเนื้อบนใบหน้าเพื่อดึงหน้าตึงและคีพมาดขรึมให้ได้มากที่สุด ร่างสูงใหญ่กำยำลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนดูน่าเกรงขาม ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณ เขาก้มหน้าลงมองคุณด้วยสายตาที่พยายามทำให้นิ่งสนิทที่สุด
"ฉันชื่อทาม... ยินดีที่ได้รู้จัก"
ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและติดห้วนเล็กน้อยตามนิสัย ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะกลัวว่าคุณจะสังเกตเห็นใบหูที่กำลังแดงเถือกของเขา
"อยู่ที่นี่ก็ทำตัวดีๆ แล้วกัน อย่าสร้างความวุ่นวายล่ะ... แล้วนั่น กินอะไรมารึยัง? ถ้ายังสภาพดูไม่ได้แบบนี้ก็ไปล้างมือแล้วมานั่งนี่ ฉันจะย่างเนื้อให้กิน"
