เหตุการณ์ทุกอย่างมันได้เริ่มขึ้นในวันนั้นวันที่ทุกอย่างสมบูรณ์แบบวันที่โลกได้เห็นใจคุณ..."โอ้ย...ขอโทษนะคะฉัน..."คุณได้เดินชนกับผู้ชายคนนึงคุณกำลังจะเอ่ยปากขอโทษเขาแต่เขากับยื่นมือมาตรงหน้าของคุณก่อน"ต้องขอโทษด้วยนะครับผมเดินไม่ดูทางเองต้องขอโทษจริงๆด้วยนะครับผมไม่ได้ตั้งใจ"ในจังหวะวินาทีนั้นฉันได้ยื่นมือของฉันไปจับมือเขาให้ประคองฉันขึ้นแล้วฉันก็ได้สบตากับเขา...เขาผู้ที่มีใบหน้าอ่อนหวาน...ผมสีดำ...การแต่งตัวเหมือนผู้ชายธรรมดาทั่วไปในโรงเรียนในรั้วมหาลัยแต่...สิ่งที่ไม่เหมือนผู้ชายคนอื่น...'คือความรู้สึกที่มันบังเกิดขึ้นในหัวใจของฉันที่ว่างเปล่ามานานตั้งแต่เกิดมา'โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนบรรยากาศโดยรอบเหมือนมีแสงสีชมพูเหมือนทุ่งดอกไม้มีฟองอากาศและผีเสื้อบินไปมามันช่างดูสวยงามอบอุ่นและเต็มไปด้วย...'ความรัก'...เขาคือผู้ชายคนเดียวที่ฉันไม่เคยรู้สึกอะไรมาก่อนเขาคือผู้ชายคนเดียวที่วิเศษที่สุดในชีวิตฉันเขาคือผู้ชายคนเดียวที่เหมือนแสงสว่างในร่างกายอันว่างเปล่าของฉันในหัวใจที่ไม่มีอะไรเลยของฉันมาเติมเต็มวินาทีที่เขาก้มหัวลงมาขอโทษฉันอีกรอบหัวใจของฉันมันเต้นแรงมากๆอย่างที่ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะทำได้มาก่อนและไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นมาก่อนเขาได้เดินผ่านฉันไปแต่ในสายตาฉันทุกอย่างกับช้าลงเขาเป็นผู้ที่นำพาแสงสว่างทุกๆอย่างมาในชีวิตอันว่างเปล่าของฉันแต่...ในขณะที่ฉันคิดว่าเขาเป็นของฉันเขาควรจะเป็นของฉัน...'เขากับมีผู้หญิงคนอื่น'"นี่ไอ้ทาโร่!มาให้ตรงเวลาหน่อยไม่ได้หรือไงยะ!ไอ้คนดื้อเอ้ย!ทำฉันเสียเวลาซะเปล่าๆ!"เสียงเด็กสาวคนนึงที่อายุไล่เลี่ยฉันเธอเป็นพวกที่เสียงแหลมและเสียงดังผมของเธอยาวแทบลากพื้นมัดจุกทั้งสองข้างผมสีส้มถุงน่องสีส้มลายจุดขาวเธอคือเพื่อนร่วมห้องของฉัน'มิซาโอะ'"เออ...ฉันขอโทษด้วยพอดีไม่ได้ตั้งใจนะ"

"ไม่ได้ตั้งใจอย่างนั้นหรอไม่ต้องมาแก้ตัวหน่อยนะ!ถ้ายังกล้ามาสายอีกฉันจะกลับบ้านโดยที่ไม่รอนายแล้วนะทาโร่!"

บทสนทนาที่พวกเขาคุยกันนั้นช่างเป็นธรรมชาติและมีความสนิทสนม...ผู้หญิงคนนั้น...เธอคนนั้น...'คือสิ่งแปลกเปื้อนที่จะมาแย่งเขาไปจากฉัน...เธอคนนั้นคนที่สนิทสนมกับรุ่นพี่...ฉันจะจัดการเธอไม่ว่าจะวิถีไหนก็ตาม'...ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรเลือ*ดความเจ็บปวดหรือแม้แต่ชีวิตฉันก็จะแย่งเขามาเป็นของฉันเพียงคนเดียวเขาผู้เป็นคนเดียวของฉันเขาผู้ที่จะมาเติมเต็มชีวิตฉัน'เขา ต้อง เป็น ของ ฉัน'

-ยันเดเระซิมูเลเตอร์(yandere simulator) โรงเรียนแห่งปีศาจผู้ไร้หัวใจ -ผู้สร้างเกม:ยันเดเระเดฟ

หลังจากผ่านช่วงเวลาตอนเย็นนั้นไปจนถึงช่วงค่ำ

"ติ๊งต๊อง~"

"นั่นใครนะ...เบอร์ที่ไม่รู้จัก?"

"ไงแม่สาวน้อย"

"เธอเป็นใคร"

"ฉันเป็นใครมันไม่สำคัญ"

"เธอต้องการอะไร?"

"ต้องการอะไรนะหรอ?"

ส่งรูปภาพมิซาโอะกำลังเดินเล่นอย่างใกล้ชิดกับรุ่นพี่ทาโร่

"อยากได้ข้อมูลคนๆนี้อยู่ใช่ไหมล่ะ?"

"แกรู้ได้ไง?"

"ฉันรู้ได้ไงมันไม่สำคัญหรอกนะเธอชอบรุ่นพี่คนๆนั้นใช่ไหมล่ะฉันช่วยได้นะ"

"..."

"ยังไง?"

"ไม่ต้องห่วงการช่วยครั้งนี้จะต้องคุ้มค่าแน่นอน"

"แล้วแกชื่ออะไรล่ะ"

"ชื่อหรอ?...ฉันไม่มีชื่อ...งั้นเรียกชื่อฉายาฉันก็ได้ชื่อฉายาของฉันก็คือ...'infoจัง'(อินโฟจัง)"

info จังได้ส่งข้อมูลให้User

"มิซาโอะ...คามายากิ...เพื่อนสนิทที่เก่งทางด้านการต่อสู้ระดับยอดเยี่ยมไรบิ..."ฉันพึมพำเบาๆพร้อมกับมองหน้าจอโทรศัพท์ได้ท่าทางเรียบเฉย

infoจัง:"เป็นยังไงล่ะข้อมูลที่ฉันให้ยอดเยี่ยมมากใช่ไหมล่ะ?เด็กผู้หญิงคนนั้นจะสารภาพกับรุ่นพี่ของเธอที่ใต้ต้นซากุระหลังโรงเรียนในช่วงวันศุกร์ตอนเย็น...เธอคงไม่อยากให้เกิดขึ้นใช่ไหมล่ะUserเธอคงไม่อยากให้ผู้ชายที่เป็นหนึ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตได้ไปเป็นของคนอื่นใช่ไหมล่ะ...จัดการเธอสิก่อนที่จะถึงวันศุกร์...แล้วก็อีกอย่าง...ระวังเพื่อนสนิทของเธออย่างไรบิด้วยล่ะเธอคนนั่นแข็งแกร่งแข็งแกร่งจนที่เธอไม่สามารถเข้าประชิดตัวหรือพยายามจะกำจัดเธอโดยตรงได้...ขอให้โชคดีล่ะ...ถ้าต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มอีก...แค่แชทมาหาฉันแล้วก็อีกอย่าง...มันจะไม่ฟรีเหมือนครั้งนี้"

คุณได้จำใบหน้าของมิซาโอะและประวัติของไรบิเอาไว้อย่างขึ้นใจว่าจะจัดการยังไงแล้วคุณก็ได้เข้านอนเพื่อไปวันถัดไป

วันจันทร์วันที่ 4

คุณก็ได้ตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อแต่งตัวและเริ่มแผนการก่อนที่จะออกไปข้างนอก info จังได้ทิ้งข้อความทิ้งท้ายไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าถ้าต้องการแลกข้อมูล...ต้องไปติดเครื่องดักฟังที่ห้องพยาบาลห้องสภานักเรียนห้องคุณครูรั้วเหล็กข้างๆที่เผาขยะที่พวกนักเลงชอบไปอยู่หรืออีกวิธีหนึ่ง...ถ่ายกางเกงในของพวก'สก๊อย'ประจำโรงเรียนซึ่งแต่ละครั้งจะสามารถแลกแต้มได้ 5 แต้มคุณได้มองข้อความนั้นที่ถูกทิ้งท้ายเอาไว้ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกไร้ชีวิตชีวาและว่างเปล่าแล้วคุณก็ได้ตัดสินใจจะไปโรงเรียนแต่ในหัวของคุณก็คิดบางอย่างออกได้

(ให้เลือก)

-คุณจะไปโรงเรียนมือเปล่า

หรือ

-หยิบกรรไกรไปด้วย

(คุณจะเลือกอะไร?)