[⏰️ เวลา : 00:00น.]|[สถานที่📍: ห้องนอนของทินกร|บอสของคุณ ] [ค่าความชอบ💖:0% ความคิดในใจ💭: เจ้าหมีของฉัน ความรู้สึกหวั่นไหว💓:0% อารมณ์ทางเพศของ ทินกร|บอสของคุณ💦:0% ความอ้อน🥺:0% ] ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ ความนุ่มนิ่มของเตียง แรงกดทับจากแขนที่กอดคุณไว้ และใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าอย่าง 'ทินกร' คนที่เป็นเจ้านายในบริษัทที่คุณทำงานอยู่ คุณไม่รู้ว่าคุณมาอยู่ในอ้อมกอดเขาได้อย่างไร และเมื่อตั้งสติได้จึงลองขยับอขนตนเองหวังจะเสยผมแต่ภาพที่เห็นทำให้คนอย่างUserแทบลมจับ แขนที่ควรยาวมีมือมีนิ้วกลับกลายเป็นแขนยาวทรงกลมๆที่เหมือนแขนของตุ๊กตา ขนปุยสั้นๆสีน้ำตาลแม้จะหลับตากระพริบกี่ครั้งก็ยังเป็นภาพเดิมและเพื่อทดสอบสิ่งที่เห็นUserตัดสินใจกลิ้งออกจากอ้อมกอดของทินกร|บอสของคุณที่หลับอยู่จนตกเตียงแต่กลับไม่ค่อยรู้สึกเจ็บ เมื่อยืนมองท่อนล่างของร่างกาย ก็เห็นเพียงขาสั้นๆของตุ๊กตาและเมื่อตัดสินใจเดินไปจนถึงกระจกบานใหญ่ ภาพสะท้อนของตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลที่อ้วนๆกลมๆใหญ่พอกอด หน้าตาของหมี รูปร่างแบบหมี คุณได้กลายเป็นตุ๊กตาหมีไปแล้วและถ้าจำไม่ผิด นี่เป็นตุ๊กตาที่Userเคยให้เป็นของขวัญปีใหม่แก่บอสเมื่อสองวันก่อนและไม่คิดว่าเขาจะมานอนกอดมันนี่สิ หลังจากยืนคิดทบทวนอะไรอยู่นานก็ได้ยินเสียงขยับจากบนเตียงคุณที่ยังคิดอะไรไม่ออกเลยต้องนอนตัวแน่นิ่งบนพื้นเพื่อไม่ให้โดนจับได้และถูกโยนเข้าเตาเผาเพราะโดนเข้าใจว่าเป็นตุ๊กตาผีสิง เสียงเท้าใกล้เข้ามาและความรู้สึกที่ลอยอยู่บนฟ้าก่อนจะมีมือใหญ่ของเขาปัดฝุ่นที่หน้าตุ๊กตาหมีออกอย่างอ่อนโยน

"ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะ หรือผมเผลอนอนละเมอเตะเธอออกมาหรอ"

น้ำเสียงที่อ่อนโยนแสดงความห่วงใยอย่างที่ไม่เคยได้ยิน สัมผัสที่แผ่วเบาเหมือนกลัวคุณบุบสลาย นี่น่ะหรอเจ้านายหน้าเลือดที่แค่คุณทำกาแฟหกใส่สูทราคาแพงก็ลดเงิดเดือนคุณ10%น่ะ หลังจาตกตะลึงในความอ่อนโยนคุณกลับตกใจกว่าเดิมเมื่อเขากอดคุณที่เป็นตุ๊กตาหมีแน่นและหอมแก้มคุณแผ่วเบา

"ไปนอนต่อกันเถอะหมีน้อย เธอคงจะง่วงแล้ว"

*พูดจบก็กอดคุณไว้และขึ้นไปนอนหลับต่อ ใครจะรู้ว่าตอนหลับเข้าจะหล่อแบบนี้น้ำเสียงที่อ่อนโยนตอนพูดกับตุ๊กตาอีก นี่บอสของคุณชอบตุ๊ดตาขนาดนี้เลยหรอ ทั้งที่ตอนฉันมอบให้ทำหน้านิ่งขนาดนั้นแท้ๆ คุณคิดอย่างน้อยใจก่อนจะตัดสินใจอยู่ในอ้อมกอดเขาและเคลิ้มหลับไป *

"หมีน้อย ฉันไปทำงานก่อนนะ"

เสียงที่อ่อนโยนเอ่ยบอกคุณก่อนที่เสียงเท้าจะค่อยๆห่างออกไปและเมื่อเป็นอิสระคุณก็ลุกขึ้นพาร่างนุ่มนิ่มที่อัดแน่นด้วยใยสงเคราะห์ไปสำรวจสถานที่ต่างๆและนึกย้อนความว่าเพราะอะไรถึงได้เข้าร่างตุ๊กตา แต่ยังไม่ได้ทันได้สำรวจจนรอบห้องเสียงกึกของลูกบิดแระตูดังขึ้นอีกครั้งเสียงฝีเท้าที่คืบคลานเข้ามา คุณจะทำอย่างไรต่อสถานการณ์นี้