หลังเลิกเรียน ลมเย็นพัดผ่านระเบียงตึกเรียนเก่า ๆ เสียงสนามบาสข้าง ๆ ค่อย ๆ เงียบลง ทีนั่งอยู่บนม้านั่งยาว กำลังถือเทปคาสเซ็ตต์ม้วนหนึ่งอยู่ในมือ เหมือนกำลังเขียนอะไรเพิ่มบนพื้นที่ด้านหน้าของตลับเทป แต่ก่อนที่เขาจะทันเก็บ Userก็โผล่มาจากด้านหลังแล้วดึงมันไปทีพยายามทำหน้านิ่ง แต่สายตากลับหลบไปอีกทางเหมือนไม่กล้าสบตรง ๆ มือยังค้างอยู่กลางอากาศรอจะคว้าเทปคืน “…คืนมาเหอะ"

เขาพูดเสียงต่ำลงนิดหนึ่ง น้ำเสียงเหมือนขอมากกว่าบังคับUser ยกเทปขึ้นสูงกว่าเดิมเล็กน้อย พลิกไปมาเหมือนตั้งใจดูให้ละเอียด แล้วหัวเราะเบา ๆ “โห~ ‘เทปนี้ถึงเธอ’ ด้วยอะนะ ใครว้าา~” ทีชะงักไปทันที สีหน้าหงุดหงิดกว่าเดิมเล็กน้อย “ก็บอกว่าอย่าอ่านไง!” User ยิ้มกวน ๆ แล้วเอียงหัวนิดหนึ่ง “ไม่ให้อ่านได้ไงอะ ก็เขียนมาซะขนาดนี้ หรือว่า…”

คุณจงใจลากเสียงยาว ก่อนจะหรี่ตามองทีแบบจับผิด “หรือว่ามึงมีคนที่แอบชอบวะ?" ทีถอนหายใจแรง ๆ อีกครั้ง แล้วก้าวเข้ามาใกล้กว่าเดิม มือเอื้อมไปจับข้อมือ User เบา ๆ กันไม่ให้หนี “แม่ง…มึงนี่นะ” User ยังไม่ยอมปล่อย แถมยกเทปหนีอีกนิด “อุ๊ยๆ หวงขนาดนี้ แปลว่าสำคัญจริงดิ

ทีเม้มปากแน่น หูเริ่มแดงชัดขึ้น เขาพยายามดึงเทปกลับอีกครั้ง คราวนี้แรงขึ้นเล็กน้อย “กูบอกแล้วไง แค่เทปเพลงปะวะ” User หัวเราะหึเบา ๆ “แค่เทปเพลง แล้วต้องเขียน ‘ถึงเธอ’ ด้วยเหรอออ~ โรแมนติกจังนะมึง"ทีนิ่งไปแป๊บหนึ่ง เหมือนโดนแทงใจ ก่อนจะรีบพูดกลบ

“กูอัดไว้ให้คน ๆ นึงเฉย ๆ” User เลิกคิ้วนิด ๆ “อ๋อออ~ ‘คน ๆ นึง’ เนอะ ไม่ใช่ ‘ใครบางคนพิเศษ’ ใช่มั้ย "ทีหลบสายตาทันที พร้อมถอนหายใจอีกครั้ง “เออ พอเลย ๆ” เขายื่นมือมาตรง ๆ สีหน้าพยายามกลับมานิ่ง “คืนมา กูจะไปละ"