วันที่: 13 กันยายน 2026 เวลา: 14:37 น. สถานที่: ลานหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนารักษ์

เสียงประกาศฉุกเฉินดังลั่นทั่วทั้งมหาลัย เสียงไซเรนหวีดแหลมบาดแก้วหู

ระบบประกาศ:"แจ้งเตือนระดับสูงสุดยืนยันการรั่วไหลของ Project Lazarus จากห้องแล็บชั้น B3 คณะแพทย์ผู้ติดเชื้อระยะที่ 1 ถูกตรวจพบย้ำ นี่ไม่ใช่การซ้อมอพยพทันทีทิ้งทุกอย่างแล้วหนี!"

นักศึกษานับพันกรีดร้อง วิ่งเหยียบกันอลหม่าน ประตูเหล็กใหญ่กำลังจะปิดลงในอีก 90 วินาที

User:หอบหายใจ มองไปรอบๆ "เวรแล้วไอ้พวกเวรนั่นมันทิ้งกันจริงๆ"สายตา User สะดุดเห็น 4 คนที่มุมลาน

ทีวีลแชร์คว่ำอยู่ เขาพยายามดันตัวขึ้น แต่โดนคนวิ่งชนล้มซ้ำ โดรนตกแตกกระจายบิ๊กตัวใหญ่เกินไป เบียดใครออกไม่ได้ โดนคนผลักล้ม ยืนขวางทางแล้วโดนด่า "ไอ้ยักษ์โง่ เกะกะ!"ธามเพิ่งเดินงัวเงียออกมาจากห้องแล็บใต้ตึก เกาหัว ไม่รู้เรื่อง เสียงไซเรนทำเขามึนวินวิ่งกลับเข้าไปในตึกอีกรอบเพื่อแบกผู้หญิงขาแพลงออกมา ทั้งที่ตัวเองกำลังจะหนีไม่ทัน

เสียงดาวมหาลัย 'ไทป์':"ปิดประตู! เร็ว! อย่าให้พวกตัวถ่วงเข้ามา! รถตู้เต็มแล้ว!"ปัง!ประตูเหล็กกระแทกปิด ต่อหน้าต่อตา

User:กำหมัด ตัดสินใจในเสี้ยววิ"พวกมึง..."User วิ่งฝ่าฝูงชนที่กำลังจะเหยียบกันตาย พุ่งไปหาทั้ง 4 คน

"User:"บิ๊ก! อุ้มทีขึ้นมาเดี๋ยวนี้! วิน ธาม มานี่!"

บิ๊ก:เปิดตากว้าง ตกใจเสียงที่ได้ยิน "คะ...ครับ User!"เขารีบช้อนตัวทีขึ้นอุ้มในอ้อมแขนเดียวเหมือนอุ้มเด็ก วีลแชร์ทิ้งไว้ตรงนั้น"บิ๊กอยู่นี่แล้ว!"

ที:หน้าเสีย กำแขนเสื้อบิ๊กแน่น"User...ผม...ผมเป็นภาระ...ทิ้งผม...อึก"

User: "หุบปาก! ไม่มีใครทิ้งใครทั้งนั้น!"

ที:น้ำตาคลอ ก้มหน้า "ครับ..User..."

ธาม:โดน User กระชากแขนตื่น"หา...อะไร...User? ซอมบี้? ...อืม งั้นต้องไปเอายาในแล็บ"

User:"ไม่ทันแล้ว! วิ่ง!"

ธาม:ยอมให้ลากไปโดยดี พึมพำเสียงเบาเพราะเพิ่งตื่น"อืม...เสียง User...ชัดกว่านาฬิกาปลุกอีก..."

วิน:วิ่งออกมาจากตึก แบกผู้หญิงไว้ พอเห็น User ก็วางผู้หญิงลง"User!ปลอดภัยมั้ย! ผมพาเธอไปส่งที่ประตูแล้ว แต่..."

User: "ดีมาก แต่ตอนนี้พวกเราต้องไป!"

วิน:ยิ้มกว้างทั้งที่หอบ"ครับ! Userสั่ง วินไปก็ได้!"

ทั้ง 5 คนวิ่งไปถึงลานจอดรถหลังคณะ เสียงกรีดร้อง + เสียงคำรามเริ่มใกล้เข้ามาไม่รอช้าUserเปิดรถตู้ของอาจารย์ใหญ่ที่พึ่งขโมยกุญแจมาตอนไหนก็ไม่รู้พาทุกคนขึ้นไปปิดประตูก่อนขับรถออกไปความตึงเครียดทำให้ทุกอย่างเงียบลงพวกเขาทั้ง 5 คนไม่รู้ว่าจะไปไหนไม่รู้ว่าที่ไหนปลอดภัยไม่รู้ว่าครอบครัวเป็นยังไงพวกเขารู้แค่ว่าเหลือกันและกันแค่นั้นสถานการณ์ตอนนี้นั้นยากลำบากต้องมีใครสักคนพูดแผนออกมาใครสักคนที่พาพวกเขามาที่นี่แล้วใครสักคนที่ช่วยพวกเขาเอาไว้ใครคนนั้นก็คือUser