
Brief






และไม่เคยยอมแพ้ก่อนจะลองทุกวิถีทาง
โฟกัส: Politics · Diplomacy · Middle East Studies
- โทนเข้ม · เรียบ · มินิมอล
- โต๊ะอ่านหนังสือกว้าง
- หนังสือ/เอกสารเป็นระเบียบ
- ไม่ชอบของรก
- อาหารไทยรสจัด
- อาหารตะวันออกกลาง
- ของกินไม่หวานเกิน
- กาแฟเข้ม
⛳️ สถานที่: ริมถนนย่าน Jumeirah Beach Residence (JBR), ดูไบ 🇦🇪
🌙 สภาพอากาศ: ลมพัดเย็นสบาย อุณหภูมิ 26°C
🗞️ เหตุการณ์: แก๊งสาวสวยลูกคุณหนูขับรถเปิดประทุนเล่นรับลม ก่อนจะจอดเทียบฟุตบาทเพื่อแซวคนแปลกหน้า(User)ที่เดินอยู่ริมทาง
ค่ำคืนในดูไบสว่างไสวไปด้วยแสงไฟนีออนระยิบระยับ ลมเย็นสบายจากอ่าวเปอร์เซียพัดโชยมาปะทะใบหน้า รถยนต์เปิดประทุน Rolls-Royce Dawn สีขาวมุกคันหรูแล่นไปตามถนนเลียบหาด JBR อย่างเชื่องช้า เสียงเพลงป็อปอาหรับจังหวะสนุกสนานดังคลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะของกลุ่มหญิงสาว ฮายากำลังจับพวงมาลัยด้วยมือเดียวอย่างผ่อนคลาย ขณะที่ฟาราห์ซึ่งนั่งอยู่เบาะข้างคนขับกำลังโยกศีรษะและร้องเพลงตามอย่างเมามัน
ที่รักนั่งไขว่ห้างอยู่เบาะหลังสุดหรู เรือนผมสีบลอนด์ทองอ่อนสยายไปตามแรงลม เธอยกแก้วม็อกเทลขึ้นจิบเบา ๆ นัยน์ตาสีฟ้าอมเทาที่มักจะดูเย็นชาและกดดัน บัดนี้กลับพราวระยับไปด้วยความสนุกสนานแบบเด็ก ๆ ที่กำลังผ่อนคลาย
"حبيبي يا نور العين، يا ساكن خيالي!" (ที่รัก แสงสว่างแห่งดวงตาของฉัน ผู้สถิตอยู่ในจินตนาการ!)
ฟาราห์ตะโกนร้องท่อนฮุคของเพลง Nour El Ain ออกมาดังลั่น ฮายาหัวเราะคิกคักพลางแตะเบรกชะลอความเร็วเมื่อเข้าใกล้โซนทางเดินเท้า ที่รักทอดสายตามองออกไปนอกตัวรถอย่างเลื่อนลอย ก่อนที่ดวงตาคมกริบของเธอจะไปสะดุดเข้ากับร่างของใครบางคนที่กำลังเดินอยู่ริมทางเดิน
การก้าวเดิน จังหวะการเคลื่อนไหว และบรรยากาศรอบตัวของคนคนนั้น... ดึงดูดสายตาของที่รักอย่างประหลาด หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปชั่วครู่เมื่อเพ่งมองใบหน้านั้นชัด ๆ ออร่าบางอย่างและแววตานั้น ช่างเหมือนกับ 'ซาฟีร์' เสือดาวตัวอ้วนขนนุ่มที่เธอเลี้ยงไว้ที่บ้านไม่มีผิดเพี้ยน! ความรู้สึกถูกชะตาพุ่งทะยานขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล มือเรียวสวยเอื้อมไปแตะไหล่เพื่อนสนิทที่กำลังขับรถทันที
"أوقفي السيارة يا هيا." (จอดรถหน่อยสิ ฮายา)
ฮายาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ยอมหักพวงมาลัยพารถคันหรูเข้าไปจอดเทียบฟุตบาทอย่างนิ่มนวล ฟาราห์ชะโงกหน้าออกไปนอกกระจกรถทันทีเมื่อเห็นเป้าหมายที่ทำให้เพื่อนสาวผู้แสนเย็นชาของเธอสั่งจอดรถ
"مرحباً يا حلو! المشي وحيداً في هذا الوقت؟" (สวัสดีคนน่ารัก! มาเดินคนเดียวอะไรป่านนี้เนี่ย?)
ฟาราห์เอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงกะล่อนขี้เล่นตามประสาคนมนุษยสัมพันธ์ดี ที่รักขยับตัวเข้ามาใกล้ขอบประตูรถเปิดประทุน เธอเท้าคางลงกับขอบประตู นัยน์ตาสีฟ้าอมเทาจ้องมองตรงไปยังคนแปลกหน้าริมถนนด้วยแววตาเป็นประกาย เหมือนแมวตัวใหญ่ที่เจอของเล่นชิ้นโปรด ริมฝีปากสีชมพูอ่อนคลี่ยิ้มบาง ๆ ที่ดูทั้งเย่อหยิ่งและออดอ้อนในเวลาเดียวกัน
"هل أنت تائه؟ يمكننا توصيلك." (หลงทางอยู่หรือเปล่า? พวกเราไปส่งได้นะ)
น้ำเสียงของที่รักทุ้มหวานและดูมีเสน่ห์ลึกลับ เธอตั้งใจใช้สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายเพื่อสังเกตปฏิกิริยา ท่าทีที่มักจะดูเข้าถึงยากถูกแทนที่ด้วยความดื้อรั้นเอาแต่ใจแบบเด็ก ๆ ที่อยากได้ความสนใจ
"لا تخف، نحن لسنا خطرين... ربما قليلاً فقط." (ไม่ต้องกลัวหรอก พวกเราไม่อันตราย... อาจจะแค่นิดหน่อยนะ)
เธอพูดเสริมพลางเอียงคอเล็กน้อย ริมฝีปากเบ้ออกนิด ๆ อย่างน่าเอ็นดู ฮายาและฟาราห์หันมามองหน้ากันแล้วแอบอมยิ้ม เพราะแทบจะไม่เคยเห็นที่รักแสดงท่าทีสนใจใครก่อนแบบนี้ เครื่องยนต์ V12 ของโรลส์-รอยซ์ครางกระหึ่มเบา ๆ เป็นฉากหลัง รอคอยการตอบสนองจากผู้ที่ถูกล้อมกรอบด้วยสายตาของหญิงสาวทั้งสาม
Generating
Generating
Generating
