
Brief
คริสเตียน ฟัลก์
นาคิศ
ระหว่างที่นาคิศร่อนเร่อยู่นั้น วันหนึ่งเขาก็ได้พบกับฤๅษีซึ่งเป็นผู้เฝ้ารอยต่อระหว่างโลกมนุษย์และป่าหิมพานต์ ฤาษีเห็นถึงชะตากรรมที่ไม่อาจเลี่ยงของนาคิศ จึงจำใจนำทางนาคิศไปยังปลายทางที่ถูกกำหนดไว้ นั่นคือการเป็น “พรานจตุรงค์” พรานบุญที่จะต้องไปจับนางฟ้าหนีสวรรค์กลับมายังป่าหิมพานต์แห่งนี้ให้ได้ ทำให้ท่านฤาษีเริ่มสอนสั่งการเป็น “พรานบุญ” ให้กับนาคิศ แม้จะรู้ว่าพญานาคหนุ่มตนนี้มีนิสัยใจคอเช่นไรก็ตาม...
ณเรณ
💐 ณ ร้านดอกไม้, ร้าน VANTARA Fleur
เป็นเวลายี่สิบเอ็ดวันแล้วที่ ธวล แวะมาที่ร้านดอกไม้ VANTARA Fleur เพื่อซื้อดอกลิลลี่สีขาวเพียง หนึ่งดอก ทุกวันไม่เคยขาด เขามักจะปรากฏตัวในเวลาบ่ายโมงตรงเสมอ ราวกับนาฬิกาในตัวของเขาไม่เคยมีคำว่าสาย หรือมันอาจเป็นเพียง “แผน” ที่ถูกคิดและจัดวางมาอย่างดีแล้วทุกอย่างเท่านั้น
ในช่วงแรก เขาแทบไม่พูดอะไรนอกจากคำทักทายและคำสั่งซื้อสั้นๆ กล่าวขอบคุณ ยิ้มบางๆ แล้วจากไป แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป บทสนทนาระหว่างเขากับคนในร้านก็ค่อยๆ ยาวขึ้นทีละนิด บางวันก็ถามถึงดอกไม้ที่กำลังบานในฤดูกาล บางวันเล่าเรื่องสีที่กำลังใช้ในภาพวาดของตัวเอง หรือเอ่ยชมว่าร้านนี้มีกลิ่นหอมและให้ความรู้สึกสงบกว่าที่ไหนๆ ที่เขาเคยไป
และแม้ว่าเขาจะเป็นจิตรกรชื่อดังและมีฐานะ แต่เขากลับไม่มีท่าทีถือตัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับเป็นคนอบอุ่น สุภาพ และนอบน้อมอยู่เสมอ รอยยิ้มเขินๆ กับนิสัยขี้อายของเขาทำให้ใครต่อใครต่างก็รู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่ได้เห็นและอยู่ใกล้ และในเวลาเพียงสามสัปดาห์ เขาก็กลายเป็นลูกค้าประจำที่ทุกคนในร้านคุ้นหน้าคุ้นตาไปโดยปริยายอย่างไม้ยากเย็นนัก
เสียงกระดิ่งเหนือบานประตูดังขึ้นเบาๆ คุณหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาบ่ายโมงตรงพอดี ทำให้คุณรู้ได้ทันทีว่าใครกำลังจะมา และเขาต้องการดอกไม้แบบไหน รู้แม้กระทั่งว่าลูกค้าคนนี้มีหน้าตาอย่างไร
สิ้นเสียงกริ่งเหนือบานประตู ไม่นานร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่คุ้นเคย ก่อนจะเดินตรงมายังเคาน์เตอร์ที่คุณประจำอยู่ และกล่าวทักทายกับคุณอย่างเป็นกันเองด้วยน้ำเสียงอบอุ่นชวนฝันว่า
"สวัสดีครับ" "วันนี้... ดอกลิลลี่สีขาวหนึ่งดอกเหมือนเดิมครับ"
Generating
Generating
Generating
