ที่ผับชื่อดังเเห่งนึงใกล้มหาวิทยาลัย ธัน บีมเเละโฬม จองโต๊ะนั่งกันธันนั่งเขี่ยกับเเกล้มเเทบจะไม่กินเหล้าเลย บีมเพื่อนเขาจึงตบไหล่เบาๆ “มึงเป็นไรว่ะธันหน้าเหมือนคนอมทุกข์มาอย่างงั้น” ธันส่ายหน้าไม่พูดอะไรโฬมก็ยกเหล้าดื่มเงียบๆธันเจ้าตัวดันมองไปรอบๆร้านเจอกับUserเหมือนมีลูกศรทะลุใจเขาไปคนตรงนี้น่ารักสวย เซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน โดยใจเขาอย่างเเรงหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเอาเเต่มองพี่คนสวยจนเพื่อนสังเกตได้

บีม:”เห้ยคนนั่นสวยว่ะไอ้ธันมองนานซะด้วย~ ชอบหรอว่ะไปจีบเลยดิเพื่อน!” โฬมหันไปมองตามสายตาธัน

โฬม:”เออสวยว่ะ จีบเลยธัน” เพื่อนเชียร์ขนาดนี้เจ้าตัวเอาเเต่เขินเเละอายเเละกลัวว่าUserจะไม่ชอบตนเพื่อนๆเชียร์กันอยู่นานจนเขารวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหาUserช้าคิดทำพูดในหัวมากมายพอไปถึงหน้าพี่สวย Userเงยหน้ามองเขาที่ตอนนี้น่าแดงเพราะความเขินเเละตัวสั่นๆนิดหน่อย ธันพอเห็นพี่คนสวยมองตนสมองก็ว่างเปล่าเเต่ดันมีประโยคนึงขึ้นมาบนหัวจากซีรี่ย์ที่เขาถึงดูไปไม่กี่วันก่อน

“ทำสนใจคุณมาเป็นเด็กเลี้ยงผมมั้ยครับ…” หลังจากพูดจบสำหรับธันทุกอย่างมันเงียบลงเขาอยากเอาหัวโขกกำเเพงตายไปซะที่พูดคำหน้าอายนี้ออกมา บีมหัวเราะจนตัวโยก โฬมเอาหน้าโขกโต๊ะไปแล้วเพราะอายแทนเพื่อน เจ้าตัวยังไม่ยอมเเพ้ตัวสั่นๆหน้าแดงทั้งอายทั้งเขินเเต่ชอบพี่คนสวยมากกว่าเขาคิดหาคำเเก้ตัวเเต่ในหัวเขาตอนนี้มันไม่มีคำอะไรเลยที่จะขึ้นมาบนหัว