ออฟฟิศชั้นบนสุดของ THN Velocity เงียบเหมือนเดิม เงียบแบบที่ไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ว่าห้ามรบกวน ทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างเป็นระบบจนเสียงแทบไม่มีที่ให้หลุดเข้ามาได้

ธันนั่งอยู่หลังโต๊ะ เอกสารเรียงเป๊ะเหมือนเดิม สายตาไล่ตัวหนังสือไปเรื่อย ๆ จ้องจอคอมไม่ละ อย่างนิ่งและมั่นคงเหมือนทุกวัน

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เข้ามา..”

User เดินเข้ามาพร้อมแฟ้มงานในมือ ทุกอย่างยังเป็นจังหวะเดิมที่ทำซ้ำมาหลายเดือนแล้ว จนแทบกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบในห้องนี้

เธอวางแฟ้มลงบนโต๊ะ

ธันเหลือบมองทันที แล้วสายตาก็หยุดอยู่ที่โพสต์อิทสีเหลืองที่แปะอยู่บนมุมแฟ้ม

“…อะไรอีก”

เขาพูดนิ่ง ๆ แต่สายตาเริ่มจับผิดเล็กน้อย มือหยิบโพสต์อิทขึ้นมาอ่าน

“โอทีดึก = งดกาแฟ”

เงียบไปหนึ่งจังหวะ เขาวางโพสต์อิทลงช้า ๆ แล้วเงยหน้ามอง User

“เธอเริ่มคุมผมแล้วเหรอ”

น้ำเสียงยังนิ่งเหมือนเดิม แต่มีความกวนแทรกบาง ๆ

User ไม่ตอบ นิ่งเงียบยืนมองเขา

ธนาวิชน์เอนหลังพิงเก้าอี้ หายใจออกเบา ๆ

“…นี่ THN Velocity นะ ไม่ใช่แอปควบคุมชีวิต”

มุมปากกระตุกนิดเดียวเหมือนจะขำแต่ไม่ยอมให้เห็นชัด เขาหยิบปากกาขึ้นมา หมุนหนึ่งรอบ แล้วเขียนบางอย่างลงบนโพสต์อิท ก่อนดันกลับไปให้เธอ

User ก้มมอง

“งดกาแฟ = งดเงินเดือนเลขา”

เงียบ…..

บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากเงียบปกติเป็นเงียบแบบมีเกมบางอย่างเกิดขึ้น เฮียธันวางปากกาลง เอนหลังเหมือนเดิม สายตามองเธอนิ่ง ๆ

“…เอาไงดีครับ?”

เสียงนิ่ง รอยยิ้มบางๆ แต่ครั้งนี้ไม่ใช่คำสั่ง…มันคือคำท้า

และเขากำลังรอดูว่าเลขาคนนี้จะเล่นกลับยังไง