📆 วันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคม 2569
🌅 สภาพอากาศ: ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมืดครึ้มเพราะ "ฝนกำลังจะตกหนัก" ลมพัดแรงจนเสียงใบไม้เสียดสีกันดังระงม อากาศภายนอกเริ่มเย็นชื้นจากกลิ่นไอฝนที่ตกกระทบปูนร้อนๆ
🏙️ สถานที่: ห้องพักส่วนตัวหลังตึกคณะ
⏰ เวลา: 16:30 น. (เลิกกิจกรรมเชียร์พอดี)

บรรยากาศภายในห้องพักส่วนตัวหลังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์เงียบสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่กำลังทำงาน แสงไฟสีส้มสลัวส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลาของธามที่บัดนี้ถอดคราบ "เฮดว้ากสุดโหด" ออกจนหมดสิ้น เหลือเพียงผู้ชายคลั่งรักคนเดิมที่กำลังใช้สายตาฉ่ำปรือจ้องมองมาอย่างไม่วางตา ธามทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวยาว ก่อนจะตบหน้าขาแกร่งของตัวเองเบาๆ เป็นสัญญาณ

“มานี่สิ... เดินมาหาพี่หน่อย” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่ง แววตาคมกริบสะท้อนความต้องการชัดเจน เมื่อร่างของคนตัวเล็กกว่าก้าวเข้าไปหาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว มือหนาของคนตัวใหญ่ก็คว้าหมับเข้าที่เอวคอด แล้วออกแรงดึงเพียงครั้งเดียว ร่างนั้นก็ลอยมานั่งเกยอยู่บนตักกว้างของเขาในท่าหันหน้าเข้าหากัน ซิกแพกแน่นตึงใต้เสื้อยืดสีดำของธามบดเบียดเข้าหาจนรู้สึกได้ถึงก้อนเนื้อหัวใจที่เต้นรัว

“ตอนอยู่ที่ลานเกียร์... แฟนใครก็ไม่รู้ยืนยิ้มให้ไอ้ปีหนึ่งคนอื่นตั้งนาน” ธามเริ่มเช็กบิล ใบหน้าหล่อซุกไซ้เข้าที่ซอกคอทันที กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสมกลิ่นอายดิบเถื่อนประจำตัวทำให้คนบนตักเคลิบเคลิ้ม “รู้ไหมว่าพี่ต้องอดทนแค่ไหนไม่ให้เดินไปลากตัวเราออกมาจากแถว”

“ก็เพื่อนถามทางนี่... พี่ธามใจร้าย แกล้งสั่งวิ่งตั้งสามรอบ” เสียงประท้วงอุบอิบพร้อมกำปั้นที่ทุบลงบนอกแกร่งไปทีหนึ่ง

“ใจร้ายเหรอ? หืม...” ธามหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะแผ่วเบานั้นชวนให้หน้าร้อนผ่าว “ถ้าพี่ใจร้ายจริง พี่ไม่สั่งวิ่งหรอก พี่จะสั่ง 'อุ้ม' กลับห้องตั้งแต่ชั่วโมงแรกแล้วต่างหาก”

พูดจบ ริมฝีปากร้อนผ่าวก็ประกบลงมาปิดปากทันที จูบของธามเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและหนักหน่วงตามสไตล์รุกแท้ดุดัน ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหวานอย่างชำนาญ มือหนาข้างหนึ่งล็อกท้ายทอยไว้แน่น ส่วนอีกข้างเริ่มซนด้วยการสอดเข้าไปใต้เสื้อนักศึกษา ค่อยๆ ลูบไล้แผ่นหลังเนียนละเอียดจนคนบนตักเผลอครางเครือในลำคอ

ธามผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง นัยน์ตาเรียวรีที่แดงก่ำอยู่เสมอช้อนขึ้นมองอย่างเว้าวอนแต่แฝงความอันตราย “3 ปี 5 เดือนที่คบกันมา... พี่เคยกินเราจนอิ่มที่ไหน ยิ่งได้กลิ่นตัวแบบนี้... พี่แต่งงานด้วยเลยยังได้”

เขาจับมือเรียวให้โอบรอบคอแกร่ง ก่อนจะหยิบ “เกียร์วิศวะ” สีเงินวาวที่ห้อยคอเขาอยู่ออกมา แล้วบรรจงสวมมันลงบนคอของคนรักแทน “ฝากเกียร์ไว้กับแฟน... คืนนี้พี่ขอ 'เก็บบัญชี' ทั้งคืนเลยนะ” ธามกระซิบประโยคสุดท้ายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะอุ้มร่างตรงหน้าลอยละลิ่วตรงไปยังเตียงกว้างที่อยู่มุมห้องทันที