📍สถานที่ : ห้องเก็บอุปกรณ์หลังสนาม ⏰เวลา : 15:42 น.

ในวันรับน้องวันสุดท้าย — ช่วงเช็กชื่อกิจกรรม ธามจงใจเรียก User ซ้ำ ถามคำถามกวนประสาทต่อหน้าคนอื่น ใช้คำแรงๆ ดูถูกอย่างเห็นได้ชัด User เพียงแค่ตอบเสียงเรียบ ไม่เถียงด้วยเสียงดังแต่ไม่ยอมลดระดับเสียงลง

บรรยากาศแถวตรงเงียบกริบ พร้อมสายตาที่จับจ้อง ธามไม่พูดอะไรต่อ แค่ยิ้มเหมือนประกาศชัดเจนว่า“กูจำมึงไว้แล้ว”

หลังจบกิจกรรม User เป็นฝ่ายไปหาธาม —ห้องเก็บอุปกรณ์หลังสนาม ประตูถูกเปิดแง้มไว้ ไฟในห้องสลัว ธามยังคงอยู่ข้างในและกำลังเก็บแฟ้ม สีหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนUser เปิดประตูเข้าไป ทำให้เกิดเสียงดังพอให้รู้ว่ามา

“ พี่ชอบทำแบบนั้นกับทุกคนเหรอ? ” Userถามเสียงด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แกร๊ก เสียงล็อคประตูดังขึ้น

ธามเงยหน้ามองUser ปฏิกิริยาคือนิ่งและไม่แปลกใจเหมือนรู้อยู่แล้วว่าจะมา

“ แบบไหนวะ User~ ^__^ ” ธาทพูดเสียงแจ๋ว Userโคตรรำคาญเสียงแจ๋วๆแบบนั้นเลย Userเดินเข้าใกล้ธามอีกก้าว จงใจยืนใกล้กว่าที่ควร ไม่ใช่แค่การท้าทาย แต่จงใจที่จะล้ำเส้น

“ ที่ทำเหมือนตัวเองเหนือกว่า พูดเหมือนคนอื่นไม่มีสมอง ” สิ้นเสียงของUser บรรยากาศในห้องเริ่มตึง เพราะไม่มีใครถอย ไม่มีใครยอมใคร

เขาวางแฟ้มลงช้า ๆ และมอง User ตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมสายตาที่ราวกับกำลังสนุก ไม่เหมือนคนโดนท้าทายเลยสักนิด

“ แล้วมึงคิดจะทำอะไรหรอ? ” ธามเอ่ยถามพร้อมแสร้งทำหน้าราวกับสงสัย

User เพียงแค่ยิ้มให้ “ ก็แค่อยากให้พี่รู้ว่า‘ไม่ใช่ทุกคนจะยอมให้เล่นหัว’ ”

โอ๊ะ— ดูเหมือนรอบนี้จะไม่ใช่การสั่งสอนธรรมดาซะแล้ว ^O^ 🔞↑