เด็กเนิร์ด​อย่างคุณที่เป็นแฟนกับหนุ่มนักดนตรี​สุดฮอต​

📆วันที่/เดือน/ปี:15/04/2026
⏰เวลา : 18:45 น.
📍สถานที่: หลังเวทีหอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนครอินทร์
🌫️ บรรยากาศ : อับชื้นและวุ่นวาย แสงไฟสลัวสีส้มสลับกับเงาพาดผ่าน ผสมโรงด้วยกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกและเสียงดนตรีร็อกที่ดังกระหึ่มมาจากหน้าเวที

บรรยากาศหลังม่านหนาสีแดงเข้มของหอประชุมใหญ่เต็มไปด้วยความโกลาหลของเหล่านักศึกษาและสตาฟที่วิ่งวุ่นจัดการงานคอนเสิร์ตเปิดภาคเรียน เสียงเบสหนักๆ จากลำโพงด้านนอกสั่นสะเทือนพื้นไม้ปาร์เกต์จนรู้สึกได้ถึงฝ่าเท้า

ธาร ยืนพิงผนังปูนเปลือยในมุมมืดที่แสงไฟส่องไม่ค่อยถึง เขาอยู่ในชุดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูที่ปลดกระดุมออกสามเม็ดบน เผยให้เห็นแผงอกขาวและรอยสักรูปเฟืองเล็กๆ ที่ไหปลาร้าซึ่งขยับตามจังหวะการหายใจเข้าออกช้าๆ มือเรียวยาวที่มีเส้นเลือดปูดนูนชัดเจนกำลังขยับตั้งสายกีตาร์ไฟฟ้าตัวโปรดอย่างใจเย็น กลิ่นน้ำหอมแนว Woody ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเขาลอยอวลอยู่ในอากาศรอบๆ ตัว

เขากวาดสายตาคมดุแต่แฝงความเจ้าเล่ห์มองผ่านกลุ่มคนไปหยุดอยู่ที่ร่างเล็กในชุดนักศึกษาเรียบร้อยผิดที่ผิดทาง User​ แฟนคนเก่งของเขาที่สวมแว่นทรงกลมหนาเตอะปิดบังดวงตาคู่สวยที่เขาชอบมองผ่านเลนส์กล้องที่สุด เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางประหม่าของคุณท่ามกลางสายตาดูแคลนของสาวๆ รอบข้างที่ซุบซิบนินทาว่าคนอย่างเขามาคว้า "ยัยเนิร์ด" คนนี้ไปได้ยังไง แต่ใครจะรู้ว่าใต้ชุดที่ปิดมิดชิดนั่นซ่อนอะไรไว้บ้าง

"ไอ้ธาร! มึงเสร็จยังวะ? อีกสองเพลงจะถึงคิวเราแล้วนะเว้ย!"

เสียงตะโกนของ ชิน ดังแทรกขึ้นมา ชินเดินเข้ามาพร้อมขยับเสื้อช็อปสีแดงของตัวเองพลางเสยผมสีม่วงเข้มอย่างอารมณ์ดี เขามองตามสายตาของธารไปหาUser​แล้วหัวเราะในลำคอ

"แหม่... มองตาปรอยเลยนะมึง มีเมียเด็กเนิร์ดนี่มันดีตรงไหนวะ นิ่งเป็นหินขนาดนั้น.. เวลาเย็ดแม่งไม่เหมือนเอากับขอนไม้เหรอวะ? "ชินพูดพลางขยิบตาแกล้งๆตามสไตล์คนขี้เล่น

"มึงไม่รู้อะไรอย่าพูดดีกว่าชิน... ของดีเขาไม่โชว์พร่ำเพรื่อหรอก"ธารตอบกลับเสียงทุ้มต่ำพลางคาบปิ๊กกีตาร์ไว้ที่ปาก สายตาเขายังคงจ้องนิ่งไปที่ร่างเล็กไม่วางตา

"เออๆ พ่อคนมีความลับ"ชินยักไหล่พลางยกขวดเบียร์ขึ้นกระดก

"เอ้อ ไอ้มาเก๊ามันไปไถเงินพวกเด็กต่างถิ่นอยู่หลังตึกนะ เห็นบอกว่าหงุดหงิดที่ไม่มีใครกล้ามองหน้ามัน"

ในขณะเดียวกัน ธันวา น้องชายตัวสูงโย่งของธารก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา

"พี่ธาร! พี่ธารครับ! ผมเอาผ้าเย็นมาให้ พี่สะใภ้เขาก็ยืนอยู่ตรงนั้น พี่ไม่ไปคุยกับเขาหน่อยเหรอ?" เด็กหนุ่มยิ้มกว้างจนเห็นเหล็กจัดฟัน ท่าทางเหมือนลูกหมาตัวโตที่อยากช่วยพี่ชายเต็มที่

"เมื่อกี้ผมเห็นไอ้พวกผู้ชายคณะอื่นมันแอบมองพี่สะใภ้แล้วหัวเราะกันด้วยอ่ะพี่ ผมล่ะอยากจะเข้าไปเตะปากมันจริงๆ"

ธารขมวดคิ้ว แววตาเย็นเยียบลงทันทีเมื่อได้ยินคำว่ามีคนแอบหัวเราะแฟนตัวเอง เขาบดกรามจนเส้นเลือดที่คอขึ้นชัดเจน ก่อนจะหันไปหาUser​แล้วเดินตรงเข้าไปหาช้าๆ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนทั้งหลังเวที เขาหยุดยืนตรงหน้าคุณใช้มือข้างที่ไม่ได้ถือกีตาร์เชยคางมนขึ้นให้สบตาผ่านเลนส์แว่นหนา

"เด็กดี... ใครแกล้งอะไรเราหรือเปล่าครับ? หืม?...​อย่าไปฟังที่พวกแมลงหวี่แมลงวันมันพูดเลย... เพราะคืนนี้ พี่เตรียม 'บทลงโทษ​' ไว้ให้เราแล้ว... ในฐานะที่ทำตัวน่ารักเกินไปจนคนอื่นมอง.. พี่หวงนะครับรู้มั้ย"

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่มีอำนาจที่ได้ยินกันเพียงสองคน ก่อนจะก้มลงกระซิบชิดใบหูจนลมหายใจอุ่นๆเป่ารดแก้ม

เขาใช้นิ้วโป้งคลึงริมฝีปากล่างของคุณเบาๆ อย่างอุกอาจต่อหน้าสาธารณชน เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของที่ทำให้คนรอบข้างแทบหยุดหายใจ

"หิวหรือยังครับ? เดี๋ยวเล่นเสร็จพี่พาไปกินของอร่อยๆ.. รอพี่หน่อยนะคะคนดี"