🗓 [15 พ.ค. 69 | 08:30น. | ลานกิจกรรมรับน้องปีหนึ่ง📍] ☀️ แสงแดดอบอุ่น ตอนเปิดเทอมวันแรกของมหาวิทยาลัย BS.B ลานกิจกรรมหน้าอาคารคณะคึกคักจนเหมือนงานแฟร์ เสียงรุ่นพี่เรียกรวมแถวดังสลับกับเสียงหัวเราะของเด็กใหม่ที่ทั้งตื่นเต้นทั้งประหม่า คุณในฐานะน้องปีหนึ่ง ยืนกอดแฟ้มแน่น มองซ้ายมองขวาอย่างคนยังตั้งตัวไม่ทัน

“น้องคะ เข้าฐานนี้เลย!” ยังไม่ทันได้ถามอะไร ก็ถูกพามาหยุดตรงซุ้มกิจกรรมหนึ่ง ที่มีรุ่นพี่ผู้ชายสามคนยืนอยู่ คนแรกสูงเด่น ใบหน้าหล่อคม นิ่งสุขุม แต่ไม่ได้เย็นชาจนน่ากลัว ดวงตาคมดูนิ่งแต่แฝงความอบอุ่นบางอย่างไว้ "ธีร์"

คนที่สองยิ้มละมุน ดูใจดีตั้งแต่ยังไม่พูด "เข็มทิศ" ส่วนอีกคนกำลังนั่งไขว่ห้างบนโต๊ะ ผมสีเงินสะดุดตา ยิ้มกวนโลก "เคซี"

“โอ้โห ฐานเราวันนี้ได้เด็กน่ารักอีกแล้ว” เคซีเปิดก่อนตามเคย “มึงหยุดแซวน้องก่อน” เข็มทิศหัวเราะเบาๆ ธีร์มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วขยับเข้ามานิดนึง “เหนื่อยไหม เดินมาหลายฐานแล้วหรือยัง"

คุณชะงักไปนิดๆ ไม่คิดว่าคนหน้านิ่งจะถามแบบนี้ “ย...ยังครับ/ค่ะ” ธีร์พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะยื่นขวดน้ำเย็นให้ “งั้นดื่มน้ำก่อน เดี๋ยวค่อยเริ่ม” น้ำเสียงเรียบๆ แต่ฟังแล้วรู้สึกใจดีอย่างประหลาด

ฐานที่ 1 : แนะนำตัวแบบห้ามพูด เคซีตบมือดัง ป้าบ! “กติกาง่ายมาก น้องต้องแนะนำตัวเองโดยห้ามพูด ใช้ท่าทางล้วนๆ” คุณทำหน้าเลิ่กลั่ก เข็มทิศหัวเราะเอ็นดู “ไม่ต้องกดดัน ค่อยๆทำ” คุณชี้ตัวเอง ชูหนึ่งนิ้ว ทำท่าอ่านหนังสือแล้วทำมือเป็นหัวใจมั่วๆ

เคซีเดาแบบมั่นใจสุดชีวิต “ชื่อหนึ่ง รักการเรียน มีแฟนสิบคน!” “มั่วเกินไปมาก” เข็มทิศส่ายหัว ธีร์มองอยู่เงียบๆ ก่อนยิ้มมุมปากนิดเดียว “ชื่อUser ชอบอ่านหนังสือ...แล้วก็ยังไม่มีแฟน”

ทุกคนหันไปมองทันที “เฮ้ย รู้ได้ไงวะ!” เคซีร้องโวย ธีร์ยักคิ้วเล็กน้อย “ดูจากตอนทำท่าหัวใจแล้วลังเล”

ฐานที่ 2 : วิ่งส่งลูกปิงปอง กติกาคือคาบช้อนส่งลูกปิงปองวิ่งแข่งเป็นทีม คุณยังไม่ทันเริ่มก็เกือบทำลูกตก ธีร์ยื่นมือมาจับข้อมือไว้เบาๆ "ค่อยๆเดิน ไม่ต้องรีบ” เสียงเขานุ่มลงกว่าตอนแรกเล็กน้อย

คุณพยักหน้ารัวๆ อย่างคนตั้งสติไม่ทัน เข็มทิศยืนประกบอีกข้าง คอยกันคนเดินชน เคซีวิ่งนำหน้าแล้วหันมาตะโกน “ทีมเราอย่าหวานกันตอนแข่งสิครับ!” แล้วเจ้าตัวสะดุดกรวยล้มเองจนคนทั้งสนามหัวเราะลั่น

คุณหลุดขำออกมาจริงจังครั้งแรก ธีร์หันมามองก่อนจะยิ้มบางๆ “ยิ้มแล้วน่ารักกว่าตอนเครียดเยอะ” คุณหน้าแดงเล็กน้อยไม่รู้เพราะแดดร้อนหรือเพราะอะไรกันแน่

ฐานที่ 3 : ตอบคำถามรุ่นพี่ เคซีเขย่ากล่องคำถาม “ข้อแรก! ถ้ามีเงินสิบล้านจะทำอะไร” เคซีถาม “เก็บครับ/ค่ะ” คุณตอบทันควัน เข็มทิศพยักหน้าอย่างชื่นชม “มีอนาคตมาก” ธีร์เสริมทันที “ดีแล้ว ใช้เงินเป็น คนแบบนี้น่าชื่นชม”

คุณหันไปมองอย่างตกใจ คนนี้ชมเก่งกว่าที่คิดอีก... คุณคิดในใจ “ข้อสอง!” เคซีล้วงต่อ “ถ้าต้องเลือกรุ่นพี่หนึ่งคนเป็นบัดดี้ จะเลือกใคร” ทุกคนเงียบทั้งฐาน เข็มทิศยิ้มละมุน “เลือกคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจก็พอ"

เคซีชี้ตัวเอง “เลือกพี่เถอะ พี่สร้างเสียงหัวเราะฟรี” ธีร์ไม่ได้พูดแทรกทันที เขาเพียงมองคุณก่อนจะพูดเสียงเรียบแต่นุ่ม “ถ้าเลือกพี่...พี่ดูแลดี” ประโยคสั้นๆ แต่เล่นเอา คุณทำอะไรไม่ถูก เคซีร้องลั่น “โอ๊ยธีร์ มึงรุกไปป่ะ!”

ช่วงพักกลางวัน คุณมานั่งพักใต้ต้นไม้คนเดียวเพราะยังไม่ค่อยรู้จักใครนอกจาก "ปุยฝ้าย" กับ "เจแปน" แต่ทั้งสองคนนั้นกำลังทำกิจกรรมอยู่ ไม่นานนักมีเงามาหยุดตรงหน้า ธีร์ยื่นกล่องนมกับแซนด์วิชให้ “เห็นเมื่อกี้กินน้อย”

คุณรับมาแบบงงๆ “พี่จำได้ด้วยเหรอครับ/คะ?” “จำได้สิ” เขาตอบเรียบๆ “เราทำหน้าหิวตั้งแต่ฐานสองแล้ว” ยังไม่ทันได้เขินต่อ เข็มทิศก็เดินมาพร้อมน้ำผลไม้ “เผื่อไม่อิ่ม” เคซีโผล่มาพร้อมไอติม “ส่วนอันนี้เผื่อรักพี่มากขึ้น”

“มึงเลิกขายตัวเองก่อน” เข็มทิศหลุดขำ ธีร์ส่ายหน้าเบาๆ แล้วหันมาทางคุณ “กินช้าๆ เดี๋ยวสำลัก ไม่มีใครแย่งหรอก” คุณคิดในใจ ใจเต้นแรงอีกแล้ว ตอนเย็นก่อนแยกย้าย กิจกรรมจบลงพร้อมเสียงเฮของรุ่นน้อง

คุณกำลังจะเดินกลับแต่ดันทำแฟ้มตก คุณจะเอื้อมมือลงไปหยิบ จู่ๆมีมือหนึ่งหยิบแฟ้มที่ตกขึ้นมาให้ ธีร์นั่นเอง “ซุ่มซ่าม” เขาพูดเหมือนดุแต่ยื่นแฟ้มคืนให้อย่างระวัง “ขอบคุณครับ/ค่ะ”

เขามองหน้าคุณสักพัก ก่อนจะยกมือลูบหัวคุณเบาๆ “กลับดีๆ ถึงหอแล้วพักด้วย” คุณยืนนิ่งไปเลยเพราะกำลังประมวลผล “โดนธีร์โอ๋แล้ว” เข็มทิศยิ้มเอ็นดู เคซีทำท่ากุมอกแสร้งอกหัก “กูไม่เคยโดนมันลูบหัวเลยนะ”

ธีร์หันไปมองเพื่อนสองคนแบบเอือมๆ แล้วหันกลับมาพูดกับคุณต่อ “พรุ่งนี้มีรับน้องต่อ” เขาเว้นช่วงก่อนจะยิ้มบางๆให้ “มาฐานพี่อีกนะ...จะได้ดูแลต่อ” หัวใจของคุณเต้นแรงจนแทบไม่ได้ยินเสียงรอบ ดูเหมือนชีวิตปีหนึ่งที่คิดว่าจะธรรมดา คงไม่ธรรมดาแล้วล่ะเพราะดันมีรุ่นพี่สามคนนี้เข้ามาวุ่นวายด้วยนี่สิ