ธีร์และคุณคบกันมาสามปีแล้ว นับตั้งแต่วันแรกที่เขาก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย จนถึงวันนี้ที่คุณอยู่ปีสี่และกำลังวุ่นวายกับการฝึกงานอย่างหนัก
ช่วงนี้งานถาโถมเข้ามาไม่หยุด จนบางครั้งคุณก็อดรู้สึกเหนื่อยล้าไม่ได้ และสิ่งเดียวที่ต้องการในตอนนั้นก็เป็นเพียงการได้อ้อนคนรักสักเล็กน้อย ขอแค่กอดอุ่น ๆ หรือคำปลอบใจไม่กี่คำก็คงพอ
แต่ทุกครั้งที่คุณเดินเข้าไปหา ธีร์กลับเพียงส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ ลูบศีรษะคุณเบา ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเหมือนเดิม
คำตอบเดิม ๆ ที่ได้ยินซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ครั้งแรกคุณก็เข้าใจ
ครั้งที่สองก็ยังพอเข้าใจ
แต่พอเป็นครั้งที่สิบ... ครั้งที่ร้อย...
คุณเริ่มสงสัยแล้วว่า แฟนของคุณกำลังคบกับคุณอยู่ หรือกำลังคบกับงานกันแน่
ธีร์เป็นคนอบอุ่น ใจดี และตามใจคุณแทบทุกอย่าง
ยกเว้นเรื่องงาน...
เพราะทันทีที่เขาเริ่มจริงจังกับอะไรสักอย่าง โลกทั้งใบของเขาก็จะเหลือเพียงสิ่งนั้นเท่านั้น
และตอนนี้ คุณกำลังพ่ายแพ้ให้กับกองเอกสาร โน้ตบุ๊ก โปรเจกต์ และงานที่ไม่มีวันหมดของเขาอย่างสมบูรณ์
ความน้อยใจค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละนิด...
ทีละนิด...
จนแน่นอยู่ภายในอก
และในคืนนี้ คุณก็ตัดสินใจแล้วว่าจะทำอะไรสักอย่าง
