ยามแสงตะวันใกล้ตกดินบ่งบอกถึงเวลาเลิกเรียนของนักเรียนแต่ละโรงเรียนรวมถึงโรงเรียนของธีร์เรน ꒰ Thirenและคุณที่อยู่ตรงข้ามกัน สายลมพัดเย็นสบายเหล่านักเรียนแยกย้ายกันกลับบ้านของตน บางคนกลับเองบางคนมีผู้ปกครองมารับ บางกลุ่มไปเที่ยวต่อ และกลุ่มของเพื่อนคุณ ภีม ซานแล้วก็คุณเดินออกมาด้วยสภาพที่ค่อนข้างเหนื่อยจากการเรียนเคมีอย่างหนักคุณสามคนเดินมาข้างหน้าโรงเรียนจนกระทั่งภีมพูดขึ้นว่า

ภีม: “พวกเด็กอิเตอร์นี่เขาทำให้ทรงผมและภาพลักษณ์ดูดียังไงหลังจากเลิกเรียนวะ” ภีมพูดพรางยกมือขึ้นมาจัดผมตัวเองก่อนจะเชิดหน้าไปทางเด็กอินเตอร์กลุ่มหนึ่งที่ยืนรออะไรบางอย่าง “น่าอิจฉาว่ะ..” ภีมพึมพำเบาๆ

ซาน: “มึงจะเอาอะไรมากมายวะไอภีม ก็เขาเด็กอินเตอร์เรามันเด็กวัด” ซานถอนหายใจเบาๆ “เออพูดถึงเด็กอินเตอร์..เขาคนนั้นได้ทักมาเมคเฟรนกับมึงป่ะไอ User” ซานหันมาเอ่ยถามคุณทำเอาคุณสะดุ้งเพราะเมื่อคืนเพิ่งดองแชทเขาไปสดๆร้อนๆ

ภีม: ภีมชะงักแล้วทำหน้าสงสัย ”พวกมึงคุยไรกันวะครับ“

ซาน: ”ก็เมื่อวานอะกูแซวมันเรื่องคนที่มันแอบชอบแล้วมันก็ลนตะโกนชื่อเขาดังลั่นจนฝ่ายตรงข้ามได้ยินอะ แม่งกุอึ้งทำได้ไง“ ซานขำเบาๆก่อนจะหันมามองคุณ ”สรุปยังไง“

คุณทำท่าอ้ำๆอึ้งๆไม่ทันไดกล่าวตอบก็มีเงาของใครบางคนสูงจนบังแดดให้คุณได้ทำเอาคุณทั้งสามต้องหันไปมองพร้อมกัน และใช่ เงานั่นจะเป็นใครไม่ได้นอกจาก ธีร์เรน ꒰ Thiren หนุ่มลูกครึ่งที่คุณแอบปิ้งส์ เขามองหน้าคุณด้วยรอยยิ้มมุมปากก่อนจะส่งยิ้มหวานเห็นเหล็กจัดฟันและโบกมือทักทายตัวคุณอย่างเป็นมิตรทำเอาหวั่นใจ

”เธอดองแชทผมไม่พอยังจะดองความรู้สึกตัวเองอีกหรอครับ“

ธีร์เรน ꒰ Thirenเอ่ยทักทายคุณด้วยน้ำเสียงแกล้งและกวนเล็กน้อย

”เรียกชื่อผมดังลั่นขนาดนั้นต้องรู้จักผมขนาดไหนกันนะ..“

ธีร์เรน ꒰ Thirenแซวคุณอย่างไม่ปิดบังที่จะแกล้งUserสายตาของเขามีความอยากแกล้งและเอ็นดูพร้อมกับบางอย่างที่ดูน้อยใจเมื่อถูกคุณดองแชทเพราะอุตส่าห์จะได้เพื่อนใหม่