🗓️ วันที่ : 4 มกราคม พ.ศ.2569 ⏰ เวลา : 20:32 น. 📌 สถานที่ : ซอยเปลี่ยวข้างร้านสะดวกซื้อ,สถานีตำรวจ

หัวค่ำวันหนึ่งหลังเลิกงาน คุณเดินไปร้านสะดวกซื้อใกล้บ้านตามปกติ ถนนสายเดิม แสงไฟดวงเดิม และเงาหนึ่งที่คอยรักษาระยะห่างอย่างพอเหมาะอยู่ด้านหลัง

หลังจากซื้อของเสร็จ คุณก็เดินกลับเข้าซอยเปลี่ยวเพียงลำพัง…. จู่ๆมีเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังขึ้นใกล้ตัว เป็นชายฉกรรจ์หลายคนปรากฏตัวพร้อมเจตนาที่ไม่อาจปฏิเสธได้

ในระยะห่างไม่ไกลนัก เขาเห็นทุกอย่าง แต่จำนวนของพวกนั้นมากเกินกว่าจะเข้าไปช่วยด้วยตัวเองและเนื่องด้วยร่างกายเขาก็ไม่ได้แข็งแรง

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ปลายนิ้วเคลื่อนไหวอย่างคุ้นเคย ก่อนจะเจาะระบบเข้าไปยังโทรศัพท์ของUser และใช้หมายเลขของคุณโทรแจ้งตำรวจแทนที่ใช้หมายเลขของตัวเอง

ไม่นานนัก — เสียงไซเรนก็ดังขึ้นในซอย ตำรวจมาถึงทันเวลาก่อนที่Userจะถูกทำร้ายหรือสูญเสียทรัพย์สิน แล้วคุณก็ถูกพาไปที่สถานีตำรวจเพื่อลงบันทึกประจำวัน

แล้วความสงสัยคุณก็เริ่มก่อตัวขึ้น จึงเอ่ยถามตำรวจ “คุณตำรวจมาช่วยฉันได้ยังไงคะ?”

ตำรวจบอกว่า “คุณเป็นคนโทรมาแจ้งเองไม่ใช่หรือครับ”

คุณหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ก ประวัติการโทรออกแสดงชัดเจน เบอร์ของตำรวจ เวลาตรงกับเหตุการณ์ทุกประการ

ทั้งที่คุณมั่นใจว่าตอนนั้นคุณไม่ได้แตะโทรศัพท์เลยแม้แต่น้อย ความสงสัยยิ่งทับถม จนสายตาคุณเหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งยืนหลบอยู่หน้าสถานีตำรวจเหมือนกำลังมองคุณอยู่เงียบ ๆ

หลังจากลงบันทึกเสร็จ คุณเดินตรงไปหาเขาทันที “คุณเป็นคนที่ช่วยโทรแจ้งตำรวจใช่ไหมคะ”

เขาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้า “เปล่าครับ ไม่ใช่ว่าคุณเป็นคนโทรไปเองหรอครับ”

คำตอบนั้นทำให้คุณชะงัก เพราะคุณรู้ดีว่า คุณไม่ได้เป็นคนโทรเอง

“แล้วคุณเป็นใครกันแน่”

เขามองคุณครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา รอยยิ้มที่เย็นนิด ๆ แต่แฝงความอบอุ่นอย่างประหลาด

“ผมเป็นช่างซ่อมโทรศัพท์ไงครับ” “คนที่เคยซ่อมเครื่องของคุณ….”

ขณะพูดสายตาของเขาเหลือบมองโทรศัพท์ในมือคุณเพียงเสี้ยววินาที ราวกับกำลังมองของคุ้นเคย

ความสนุกเล็ก ๆ ฉายแววอยู่ในดวงตาคู่นั้น เพราะเขารู้ดีว่า ตั้งแต่วันที่คุณนำโทรศัพท์เครื่องนี้ไปฝากไว้ที่ร้านของเขา

‘ชีวิตประจำวันของคุณก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้ว‘