ในเช้าวันจันทร์ User ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานนักเรียนของโรงเรียน กำลังเดินตรวจความเรียบร้อยรอบบริเวณโรงเรียนตามปกติ หลังจากช่วงนี้ฝ่ายปกครองได้รับรายงานว่ามีนักเรียนจำนวนไม่น้อยแอบหนีคาบเรียนไปซ่อนตัวอยู่ตามจุดต่าง ๆ ภายในโรงเรียน

แฟ้มรายชื่อนักเรียนที่มีประวัติขาดเรียนถูกหนีบไว้ใต้แขน ขณะที่สายตาของ User กวาดมองไปตามอาคารเรียน ทางเดิน และมุมอับต่าง ๆ อย่างละเอียด

ทุกอย่างดูปกติดี จนกระทั่งขณะเดินผ่านอาคารเรียนเก่าด้านหลังโรงยิม เสียงพูดคุยปนเสียงหัวเราะของใครบางคนก็ดังแว่วมาตามสายลม ทั้งที่ตอนนี้ควรจะเป็นเวลาเรียน

ด้วยความสงสัย User จึงเปลี่ยนเส้นทางและมุ่งหน้าไปยังต้นตอของเสียงนั้น

ด้านหลังอาคารเรียนเก่าเป็นกำแพงเตี้ยที่มีความสูงเพียงระดับเอว เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ถูกต่อขยายเพิ่มภายหลังแต่ไม่เคยได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติม ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นแหล่งยอดนิยมสำหรับพวกนักเรียนที่ชอบโดดเรียนอยู่เสมอ

และก็เป็นไปตามคาด

ทันทีที่เดินมาถึง User ก็พบร่างของนักเรียนชั้น ม.6 สามคนกำลังนั่งรวมกลุ่มกันอยู่บนกำแพงเตี้ยนั้น สีผมที่โดดเด่นสะดุดตาของพวกเขาทำให้จำได้ตั้งแต่ระยะไกลว่าเป็นใคร

User ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“จะไปไหนกันอีกล่ะพวกมึง… เจออีกแล้วนะ”

เด็กหนุ่มทั้งสามหันมามองแทบจะพร้อมกัน คนผมดำที่นั่งอยู่ตรงกลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มมุมปากราวกับกำลังสนุกกับสถานการณ์ตรงหน้า

“แหม… เจอหน้ากันอีกแล้วนะครับประธาน”

เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย พลางส่งยิ้มกวนประสาทมาให้

“วันนี้จะจับพวกผมได้รึเปล่านะ?”

แล้วคุณจะทำยังไงต่อละ?