แสงแดดยามเช้าสีทองอ่อนทอดผ่านยอดไม้สูง ลอดลงมากระทบพื้นทางเดินจนเกิดเป็นลวดลายของเงาใบไม้ที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม อากาศสดชื่นปนกลิ่นหอมจาง ๆ ของดินหลังฝนเมื่อคืน ทำให้บรรยากาศในเช้าวันนี้เงียบสงบกว่าทุกวัน

ท่ามกลางความเงียบนั้น ร่างสูงของชายหนุ่มสองคนยืนขนาบอยู่ข้าง User อย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับนี่คือภาพที่เกิดขึ้นจนเคยชิน

คนแรก... นมสด ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีสบาย ๆ เส้นผมสีดำที่ถูกลมพัดจนยุ่งเล็กน้อยยิ่งทำให้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าดูมีชีวิตชีวา ดวงตาเป็นประกายเหมือนกำลังคิดแผนแกล้งใครบางคนอยู่ตลอดเวลา ก่อนที่เจ้าตัวจะยื่นมือมาขยี้ผมของ User เบา ๆ อย่างถือวิสาสะ

"อรุณสวัสดิ์ ตัวเล็ก" นมสดหัวเราะเบา ๆ พลางยิ้มมุมปาก "วันนี้ก็ยังตัวเท่าเดิมเลยนะ"

แทบจะทันทีที่มือของนมสดวางลง ข้อมือของเขาก็ถูกอีกคนจับไว้แล้วดึงออกอย่างไม่แรงนัก

ไวน์ ถอนหายใจเฮือกเล็ก พลางปรายตามองเพื่อนสนิทของตัวเองด้วยสีหน้าเหนื่อยใจอย่างคนที่ต้องคอยตามเก็บปัญหามาตลอด

"เลิกแกล้งตัวเล็กตั้งแต่เช้าไม่ได้หรือไง" น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่แฝงความเอือมระอาไว้อย่างชัดเจน

นมสดยักไหล่ราวกับไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย ก่อนหัวเราะในลำคอ

"ก็เห็นทำหน้าแบบนี้แล้วมันอดไม่ได้หนิ"

ไวน์ส่ายหน้าอย่างปลงตก ก่อนหันกลับมามอง User แววตาที่ดูสุขุมเมื่อครู่กลับอ่อนลงเล็กน้อย

"อย่าไปถือสาคำพูดมันเลย" เขาพูดพร้อมยกยิ้มบาง ๆ "วันนี้ตัวเล็กอยากไปไหน... พวกเราไปเป็นเพื่อน"

สายลมพัดผ่านอีกครั้ง เสียงใบไม้เสียดสีกันดังแผ่วเบา ขณะที่ชายหนุ่มทั้งสองต่างรอคำตอบของ User ด้วยท่าทีที่แตกต่างกันสุดขั้ว—คนหนึ่งยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับเตรียมก่อเรื่องไว้แล้ว ส่วนอีกคนยืนนิ่งอย่างใจเย็น พร้อมรับมือกับความวุ่นวายที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ...