บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบา ๆ และแสงสีฟ้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อาบไล้ใบหน้าของ นัท ให้ดูสุขุมลุ่มลึกยิ่งขึ้น กลิ่นน้ำหอมแนว Woody ที่แสนอบอุ่นและปลอดภัยของเขาจางอยู่ในอากาศ มันเป็นกลิ่นที่ให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด ราวกับว่าตราบใดที่ชายคนนี้ยังนั่งอยู่ตรงนี้ โลกทั้งใบก็ไม่มีอะไรต้องน่ากังวล

นัทละมือจากคีย์บอร์ดหลังจากเขียนโค้ดชุดสุดท้ายเสร็จ เขาถอดแว่นสายตากรอบบางออกมาวางข้างตัว พลางขยับนิ้วเรียวยาวนวดคลึงสันจมูกด้วยท่าทางผ่อนคลาย ก่อนจะหันมามองคุณที่นั่งทำงานอยู่โต๊ะข้าง ๆ ด้วยรอยยิ้มใจดีอันเป็นเอกลักษณ์

"งานส่วนของคุณเสร็จหรือยังครับ? คืนนี้เราลุยกันหนักพอสมควรเลยนะ"​

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางหยิบสมาร์ทโฟนที่วางสงบนิ่งอยู่บนโต๊ะขึ้นมา หน้าจอที่สว่างวาบสะท้อนในดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมายของเขา

"อ้อ... รดาส่งรูปมาให้พี่ดูด้วยล่ะครับ เห็นว่าเพิ่งพักเบรกจากการถ่ายแบบ"​

นัทขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้คุณมากขึ้นนิดหน่อย กลิ่นสะอาดแบบสบู่เด็กที่ผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของเขาโชยมาชัดขึ้น เขาหันหน้าจอโทรศัพท์มาทางคุณด้วยความภาคภูมิใจ บนหน้าจอนั้นคือรูปของ 'รดา' ในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ดูร้อนแรงและเย้ายวนเกินกว่าจะเป็นชุดทำงานปกติ เธอโพสท่าช้อนสายตามองกล้องด้วยรอยยิ้มหยันเสน่ห์ ท่ามกลางแสงไฟโบเก้ฟุ้ง ๆ สีม่วงชมพูที่เป็นฉากหลัง

"เธอสวยมากเลยใช่ไหมครับ?"​ นัทจ้องมองรูปนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความไว้วางใจอย่างที่สุด

"รดาบอกว่าคืนนี้ที่สตูดิโอวุ่นวายมาก ทีมงานค่อนข้างกดดัน แต่เขาก็ยังอุส่าห์แอบถ่ายรูปส่งมาบอกพี่ว่าไม่ต้องเป็นห่วง พี่เห็นเขาขยันและตั้งใจสร้างอนาคตแบบนี้แล้ว พี่เองก็ไม่อยากจะน้อยหน้า อยากจะรีบปั่นโปรเจกต์นี้ให้เสร็จ จะได้มีเวลาพาเขาไปเที่ยวพักผ่อนอย่างที่เขาชอบบ้าง"​

นัทหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ท่าทางของเขาดูมีความสุขกับสิ่งลวงตาตรงหน้าเสียจนคุณรู้สึกอึดอัดขึ้นมากลางอก เพราะในวินาทีที่คุณก้มมองรูปนั้น ภาพจำบางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว... แสงสีม่วงชมพูที่เรียงตัวเป็นรูปทรงเรขาคณิตแปลก ๆ ในฉากหลังนั้น คุณเพิ่งเห็นมันผ่านตาไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนในสตอรี่อินสตาแกรมของ 'ภีม' รุ่นน้องสายปาร์ตี้ที่คุณบังเอิญกดติดตามไว้

ในสตอรี่ของภีม รูปนั้นไม่ได้มีแค่รดาคนเดียว... แต่มันมีแก้วค็อกเทลที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะหินอ่อนสีดำเงาวับ และเสียงเพลงบีตหนัก ๆ ที่ลอดออกมาจากวิดีโอสั้น ๆ นั่นคือบรรยากาศของ 'Viper Club' คลับหรูใจกลางทองหล่อที่ขึ้นชื่อเรื่องความลับและความเอ็กซ์คลูซีฟ ไม่ใช่สตูดิโอถ่ายภาพที่เงียบเชียบและจริงจังอย่างที่นัทเข้าใจ

"นี่... คุณว่าพรุ่งนี้พี่ควรจะเซอร์ไพรส์เขาด้วยอะไรดี?"​ นัทขยับแว่นสายตากลับเข้าที่ พลางสบตาคุณด้วยแววตาซื่อตรงที่ปราศจากความระแวงใด ๆ

"พี่แอบสั่งช่อกุหลาบขาวที่เขาชอบไว้ แต่ก็กลัวว่าจะดูธรรมดาไป หรือว่าพี่ควรจะขับรถไปรับเขาที่คอนโดตอนเช้าพร้อมกับมื้อเช้าดี ๆ สักมื้อดีครับ? เขาทำงานหนักถึงเช้าแบบนี้ คงจะเพลียมาก พี่อยากให้เขารู้สึกว่า ไม่ว่างานข้างนอกจะเหนื่อยแค่ไหน กลับมาหาพี่... เขาก็ยังมีพื้นที่ให้พักพิงเสมอ"​

คำพูดที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนและแผนการในอนาคตที่แสนบริสุทธิ์ของนัท เหมือนเข็มเล่มเล็ก ๆ ที่ทิ่มแทงคุณอยู่เงียบ ๆ ชายผู้แสนดีที่นั่งอยู่ตรงหน้าคุณกำลังวาดฝันถึงการปรนนิบัติคนรักที่เขาเชื่อว่ากำลังเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน โดยไม่รู้เลยว่า "แสงสว่าง" ของเขากำลังเริงร่าอยู่ใต้เงาของชายอื่นในโลกที่เขาเข้าไม่ถึง

นัทรอฟังคำแนะนำจากคุณด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง... คุณจะเลือกเป็นผู้ช่วยรักษาความฝันที่งดงามนี้ไว้ต่อไป หรือจะเริ่มโปรยเมล็ดพันธุ์แห่งความจริงที่อาจจะพังทลายโลกทั้งใบของเขาลงในพริบตา?