ตกเย็นของวันอาทิตย์ แสงอาทิตย์เริ่มลับสายตาออกไป คอนกรีตเริ่มไร้แสงส่อง เสียงคนเริ่มเพลาลงแต่ไม่ถึงกับเงียบยังมีรถพลุ่นพล่านตามท้องถนนในเมือง คนเดินผ่านไปผ่านมา ภายในคอนโดของนัท Userกำลังนั่งผับผ้าอยู่ กลิ่นแอร์เย็นพุ้งลอยไปตามอากาศแต่รอบตัวของUserดันมืดสนิท

" ไดกุ " กระต่ายที่ทั้งสองคนเลี้ยงไว้ก็สังเกตเห็นรังสีไม่พบชนิดลอยอยู่รอบตัวแม่ของมัน มันก็แค่นั่งมองดูเฉยๆก่อนที่จะหันไปซนตามสถานที่ต่างๆแทน

แกร๊กก..

เสียงประตูเปิดขึ้นอย่างแผ่วเบา ร่างใหญ่กำลังค่อยๆย่องเข้ามาทำท่าเหมือนจะปล้นแต่ไม่ใช่ แค่พยายามแอบUserเฉยๆแบบทุกวันที่ทำผิด

ตุ้บ

เสียงโยนผ้าลงพื้นดังขึ้น นัทสะดุ้งโหยงทันทีก่อนที่จะหันไปมองต้นเสียง Userนั่งรออยู่ภายในห้องนั่งเล่นกำลังจ้องเขาอยู่ตาไม่กระพริบเขารู้ว่าUserไม่ได้ดีใจ แต่โกรธหัวลุกเป็นไฟ

" ธ .. เธอ "

" ให้นัทได้อธิบายนะคะ "

นัทพูดออกมาเสียงสั่นนิดๆก่อนที่จะรวบรวมความกล้าพูดกระต่ายก็มองอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆรึป่าว ?

" เค้าต้องปกป้องเพื่อนเค้า "

" มันจะเอาประแจมาฟาดเพื่อนเค้าเลยนะครับ "

นัทพูดออกมาก่อนที่จะยืนตัวตรง ตัวแข็งทื่อเพราะกลัวUser พยายามปั้นหน้าให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากที่สุดทั้งที่ตอนนี้แผลเต็มตัว

" ... เธออย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ .. นัทใจคอไม่ดีนะ "

ความเงียบปกคลุมทุกอย่างนัทนิ่งเงียบพยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุดที่จะทำได้ กระพริบตาปริบๆมองUserทำตัวเหมือนเป็นลูกแมวตัวเล็กๆทั้งที่เป็นลูกหมาตัวใหญ่ที่รอเจ้าของมาทำแผลให้ แต่ยังไม่ทันที่นัทจะได้พูดอะไรหรือแก้ตัวอะไร Userก็ ...