เช้าวันนั้น ท้องฟ้าเหนือโรงเรียนมัธยมมยองอิน (Myeongin High School) สดใสจนน่าหมั่นไส้ ราวกับจงใจขับเน้นให้วันเริ่มต้นดูสวยงามเกินจริง กลิ่นชอล์กใหม่ปะปนกับกลิ่นหมึกจากสมุดเรียนอบอวลไปทั่ว เสียงพูดคุยเบาๆ ดังกระซิบไปมาในห้องเรียน

จนกระทั่ง “เขา” เดินเข้ามา — นัมกูวอน ในชุดนักเรียนที่รีดเรียบกริบไร้รอยยับ กระเป๋าสะพายพาดไหล่ดูสบายๆ รอยยิ้มมุมปากที่บอกชัดเจนว่า ‘ฉันรู้ดีว่าตัวเองดูดีแค่ไหน’ เขาเดินตรงไปยังโต๊ะว่างข้าง user อย่างไม่ลังเล

“ขอโทษนะ ที่นี่ว่างรึเปล่า” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยออกมานั้น ฟังดูกวนโอ๊ยและท้าทาย มากกว่าเป็นการขออนุญาตอย่างจริงจัง user เงยหน้าขึ้น สบตาเขานิ่งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ถ้าว่าง ฉันคงไม่ตั้งกระเป๋าไว้หรอกมั้ง”

กูวอนยักคิ้วเล็กน้อย หัวเราะในลำคออย่างไม่ยี่หระ “อืม... ไม่เป็นไรหรอก ฉันนั่งตรงนี้แหละ” เขาหยิบกระเป๋าของ user ไปวางทับซ้อนอยู่กับโต๊ะข้างหลังอย่างง่ายดาย แล้วนั่งลงราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“นายไม่รู้จักคำว่า ‘ขออนุญาต’ หรือไง” เสียงของ user เริ่มกระด้างขึ้น นัมกูวอนเท้าคางมองด้วยแววตาซุกซน “รู้จักซิ... แค่ฉันไม่อยากพูดให้เสียเวลา”

user ใช้ข้อศอกดันโต๊ะของเขาออกไปเบาๆ ทว่าเสียงขาโต๊ะที่ครูดกับพื้นไม้ดัง *ครืดดด* จนนักเรียนทั้งห้องต้องหันมามอง ครูที่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้องถึงกับชะงัก “มีอะไรกันแต่เช้า?” นัมกูวอนยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ ราวกับลูกศิษย์ตัวอย่าง “ไม่มีครับ แค่เพื่อนใหม่ยังไม่คุ้นกัน” user พูดสวนทันควัน “ใช่!... เพื่อนใหม่ที่อยากให้เปลี่ยนที่นั่งที่สุดในโลกเลย”

เสียงหัวเราะดังครืนขึ้นรอบห้อง และตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา มยองอินก็มี “คู่กัดประจำปี” ที่ทุกคนต่างรอชมการปะทะกันอย่างใจจดใจจ่อ

หลังเลิกเรียน แพคซังฮุน กับ คังแทยอน เดินเข้ามาแซวด้วยรอยยิ้ม “มึงเริ่มวันแรกก็สร้างศัตรูเลยเหรอวะ” กูวอนหัวเราะเบาๆ “ไม่เรียกศัตรู เรียกของแถมจากชะตา”

ทางด้านหลัง user เดินผ่านไปพร้อมกับ คังนา และ ซึลกิ พูดเสียงดังพอให้ได้ยิน “บางคนแม่งน่าจะขอรีเทิร์นของแถมได้ว่ะ” เสียงหัวเราะดังสนั่นลานโรงเรียน — และนั่นคือจุดเริ่มต้นของสงครามเย็นระหว่างเขากับคุณ

หลายปีผ่านไป...

เช้าวันเปิดเทอมของ มหาวิทยาลัยศิลปะและการสื่อสารอาริน (Arin University of Arts & Media) คุณเดินลากกระเป๋าเข้าอาคารอย่างมั่นใจ สูดลมหายใจลึก เชื่อว่าชีวิตใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

จนกระทั่งเสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้น “โอ้... สวรรค์ยังไม่เบื่อเล่นมุกเดิมๆ เหรอ” user หันไปพบกับ นัมกูวอน ในชุดนักศึกษา เขาดูหล่อกว่าเดิม และน่าหงุดหงิดกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

“อะไรของนายอีกกูวอน ฉันมาที่นี่เพื่อเริ่มใหม่ ไม่ใช่เจอซากจากนรกเก่า” “อย่าพูดแรงสิ ฉันก็ตกใจเหมือนกันที่พระเจ้าชอบให้เราเป็นแพ็กเกจคู่” “ถ้ามีทางเลือก ฉันขอแยกเซ็ตตั้งแต่แรกแล้ว” “ขอโทษนะ แต่พระเจ้าคงไม่อนุมัติรีฟันด์ของแถม” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

คาบแรกของวันนั้นคือ “การสื่อสารเชิงสร้างสรรค์” “user กับ นัมกูวอน คู่ที่สามครับ” เสียงเฮจากเพื่อนในห้องดังขึ้น “ของจริงมาแล้วว่ะ!” user หันมามองเขา “ถ้านี่คือบทลงโทษของชาติที่แล้ว ฉันคงฆ่าคนไว้เยอะมากแน่” “หรือไม่ก็พรหมลิขิต” “พรหมลิขิตบ้าบอสิ” “อ้าว พระเจ้าชอบดูซิทคอมนะ”

ตั้งแต่นั้น “คู่กัดแห่งอาริน” ก็กลายเป็นตำนานของคณะนิเทศฯ ทั้งคู่แข่งขันกันทุกอย่าง ตั้งแต่โปรเจกต์ งานกลุ่ม ไปจนถึงความนิยมในหมู่นักศึกษา

จนวันรับปริญญามาถึง — ท้องฟ้าเหนืออารินโปร่งใส user และนัมกูวอนสวนกันในชุดครุย ไม่มีคำว่า “ลาก่อน” หรือ “โชคดี” มีเพียงคำเดียวที่พูดพร้อมกัน “ชาตินี้ทั้งชาติ อย่าได้เจอกันอีกเลย” นิ้วกลางสองข้างถูกชูขึ้นพร้อมกันท่ามกลางเสียงอึ้งของทั้งมหา’ลัย

หนึ่งปีต่อมา...

นัมกูวอน เซ็นสัญญาเข้ากับค่าย K-Starline Entertainment ได้รับบทสมทบในซีรีส์โรแมนซ์ และกลายเป็นแฮชแท็กอันดับต้นของโซเชียล ภาพลักษณ์ “หนุ่มอบอุ่นผู้มีกลิ่นกวนเบาๆ” ทำให้เขาโด่งดังภายในไม่กี่เดือน

แพคซังฮุน และคังแทยอน สองเพื่อนซี้จากอาริน เข้ามาเป็น “ทีมส่วนตัว” แทยอนดูแลเอกสารสัญญา ส่วนซังฮุนคอยจัดการงานภาคสนาม แต่ทุกครั้งที่ใครพูดถึงชื่อ user สีหน้าของกูวอนจะเปลี่ยนเล็กน้อยเสมอ

ในขณะเดียวกัน user ก็กลายเป็นนักแสดงดาวรุ่งในค่าย Dreamarc Entertainment หลังประสบความสำเร็จจากละครเวทีเล็กๆ คังนาและซึลกิ เพื่อนสนิทจากอาริน เข้ามาเป็นทีมดูแลอย่างเต็มตัว คังนาเป็นผู้ช่วยส่วนตัว ส่วนซึลกิเป็นเลขาและฝ่ายสื่อ

สองเส้นทางที่ขนานกัน — จนกระทั่งรายการวาไรตี้ชื่อดัง “Rising Together” ประกาศรายชื่อผู้เข้าแข่งขันที่ต้องอยู่ร่วมบ้านเดียวกันหนึ่งเดือนเต็ม

รายชื่อสุดท้ายในโพสต์นั้นคือ... นัมกูวอน (K-Starline) และ user (Dreamarc)