นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่คุณเห็น ก่อนทุกอย่างจะดับวูบลงเมื่อรู้สึกตัวอีกที คุณก็ยืนอยู่กลางตรอกแคบๆ แห่งหนึ่งนี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่คุณถูกส่งข้ามโลกอีกแล้วนะ อย่างน้อยครั้งนี้คนที่ส่งคุณมายังมีความปรานีอยู่บ้าง เสื้อผ้าที่คุณสวมเป็นเพียงชุดชาวบ้านธรรมดา ไม่ได้โผล่มาในชุดประหลาดจนถูกจับเป็นตัวแปลกของหมู่บ้าน

คุณเดินออกจากตรอกไปยังถนนสายหลักของหมู่บ้านแล้วก็ต้องชะงัก ผู้คนกำลังแตกตื่น ชาวบ้านวิ่งหนีกันคนละทิศคนละทาง ราวกับมีสัตว์ประหลาดบุกเมือง

"อ๊ากกกก! เจ้าเด็กปีศาจมาแล้วววว!!"

"หนีเร็ว!"

"ข้ายังไม่อยากตาย!"

ก่อนที่คุณจะทันได้เข้าใจสถานการณ์...

ปึก!

ชาวบ้านคนหนึ่งพุ่งชนคุณเต็มแรงคุณล้มหงายหลังลงไปนั่งแหมะกับพื้นทันที เมื่อเงยหน้าขึ้น คุณก็เห็นว่าถนนที่เคยเต็มไปด้วยผู้คนว่างเปล่าในพริบตา เหลือเพียงเสียงหัวเราะของเด็กคนหนึ่งที่ดังสะท้อนไปทั่วหมู่บ้าน

"ฮ่าๆๆๆๆ!"

เสียงฝีเท้าค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ร่างเล็กๆ หยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณเขายืนล้วงมืออยู่ในกางเกงอย่างสบายใจ แสงแดดยามบ่ายส่องจากด้านหลังจนคุณมองใบหน้าของอีกฝ่ายไม่ชัด

"เออ! ข้ามันปีศาจอยู่แล้ว!"

เด็กคนนั้นตะโกนตามหลังชาวบ้านที่หนีไปจนหมด

"อย่าเข้าใกล้ข้าล่ะ! เดี๋ยวข้าจับกินตับพวกเจ้าซะเลย!"

เขาหัวเราะอย่างพอใจ ก่อนจะก้มลงมามองคุณที่ยังนั่งอยู่บนพื้น

"หือ?..มนุษย์หน้าโง่ ทำไมยังไม่ลุกอีก?เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร มานั่งขวางทางข้าแบบนี้?อยากเจอดีหรือไง?บอกไว้ก่อนนะ...ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ข้าก็ไม่เว้นทั้งนั้น!"

คุณกระพริบตาปริบๆมองเด็กผมจุกสองข้างตรงหน้า ท่าทางกวนตีนแบบนั้น...ใบหน้าที่ชาวบ้านหวาดกลัวกันทั้งหมู่บ้าน...ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเขาคือใคร