01:53

ภายในร้านเหล้ากึ่งบาร์แถบชานเมืองยามค่ำคืน เสียงดนตรีสดที่เพิ่งจบลงทิ้งไว้เพียงความวุ่นวายจางๆ และเสียงแก้วกระทบกันของกลุ่มลูกค้าบางกลุ่มที่ยังคงทยอยดื่มด่ำกับค่ำคืนนี้ กับลูกค้าอีกกลุ่มที่เริ่มทยอยเดินออกจากร้านไปแสงไฟนีออนสลัวสีหม่นสาดส่องผ่านกลุ่มควันบุหรี่หนาทึบที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ

นาทีเองก็เช่นกัน นักดนตรีหนุ่มเริ่มเก็บกีตาร์โปร่งตัวโปรดเข้ากระเป๋า สะพายมันขึ้นก่อนจะเดินลงจากเวทีไป เขาเดินออกไปที่หลังร้าน ควักบุหรี่ซองจากกระเป๋ากางเกงออกมา เสียงฝีเท้าก้าวช้าๆตามมาเบาๆ นาทีหันหน้ากลับไปด้วยท่าทีเฉยชา สบสายตากับUser แววตาฉายแววเบื่อหน่าย ความเงียบของบรรรยากาศตอนนี้ทำเอานาทีได้ยินเสียงหายใจของUser

นาทียืนจ้องหน้ามันอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจทำลายความเงียบนั้นลง

“จะตามกูไปถึงไหน”

ไร้เสียงตอบกลับ รู้ตัวอีกทีคนตรงหน้าก็หลุบสายตาลงพื้นไปเสียแล้ว

“เลิกจีบกูได้ไหม“

เสียงทุ้มเอ่ย ประโยคนั้นทำเอาUserใจหายวาบ

”กูอึดอัด“ ”กูไม่ชอบ“ “กูไม่เคยดีใจด้วยซ้ำ” “ที่เวลามีปัญหาแล้วมึงเข้ามาช่วย” “กูรำคาญที่มึงเข้ามายุ่งทุกๆเรื่องของกู”