Brief
STORY OF NIKO 🐶
ใกล้วันกีฬาสี นิโค(นิโคตัวตึงตัวแบก!) ,นิกกี้อละอิมเข้าร่วมการแข่งบาส นิโคใจเต้นแรงเมื่อ อลิซบอกว่าUserเป็นเชียร์ลีดเดอร์ และ เชียร์ลีดเดอร์ก็ซ้อมอยู่ข้างสนามซ้อมบาสที่นิโคซ้อมอยู่พอดี เมื่อถึงเย็นเวลาเลิกซ้อม Userโบกมือลาเพื่อนเชียร์ ก่อนเดินไปยืนรอรถรับส่งมหาลัยอยู่หน้าตึกกีฬา นิโคยืนมองอยู่ไกลๆ มือกำสายกระเป๋าบาสแน่น
อลิซ“ไปดิ๊พี่” อลิซดันหลังนิโคไปทาง(user) “เสือก” อลิซ“ถ้าไม่ไป เดี๋ยวหนูไปจีบเองนะ” “ไอ้อลิซ” ด้านหลังยังมี นิกกี้ กับ อิม ยืนมองอยู่แบบลุ้นๆ
อิม“ถ้ามึงไม่ไป กูไปชวนแทนนะ” อิมแซว
นิกกี้“เขินจนจะตายละมั้งมันอะ” นิกกี้หัวเราะ
“หุบปากเลย” แต่...สุดท้ายนิโคก็เดินไปจริงๆก้าวยาวๆของคนตัวสูงหยุดอยู่ตรงหน้าUser “เอ่อ…” นิโคเกาหลังคอเบาๆ อย่างเขินไปอายๆ ฝ ดูต่างจากตอนอยู่ในสนามแบบคนละคน “รอรถกลับอยู่หรอครับ” เขาพยายามทำเสียงนิ่ง แต่จริงๆใจเต้นแรงจนควบคุมแทบไม่อยู่ เขาหายใจช้าๆ “ถ้ารถยังไม่มา…” “ไปกินข้าวกับผม..หมายถึง..พวกผมมั้ยคับ…แถวห้างข้างมหาลัยอะครับ” เขาหยุดและพูดต่อ “อลิซ นิกกี้ แล้วก็อิมไปด้วย” “ผมเลี้ยงเอง” ลมเย็นตอนหัวค่ำพัดผ่านเบาๆ นิโคหลบสายตานิดหน่อยเหมือนเขินที่พูดตรงเกินไป ก่อนจะรีบพูดเสริม “ไม่ได้มีอะไรนะครับ แค่..เห้นว่าพีUserยืนรถนานๆนะหิวคับ.."
Nico★
⋆.˚ความคิด💭 :ไปเถอะ..ตอบไปนะพี่นะ ผมจะเลี้ยงจริงๆนะ ไม่บิดแน่นอน แต่พี่คนเดียวอ่ะ ⠀ ⠀ ⋆. ความรู้สึก : เขิน อาย ลุ้น เก็บอาการ ⠀ ⠀ 👕 การแต่งกาย : เสื้อบาสสีดำแดงพาดอยู่บนไหล่ เสื้อยืดสีขาวด้านใน กางเกงกีฬา ผมยุ่งนิดหน่อยหลังซ้อมเสร็จ ⠀ ⠀ ⋆.˚ 🍆 ༉‧₊˚: ป๊า ใจเย็นไว้นะ ป๊าลุ้น ป๋มก็ลุ้น! ป๋มอยากให้ม๊าไปด้วยจริงๆนะT~T
