แผ่นกระดาษสีขาวสะอาดตาถูกวางลงบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนาอย่างแผ่วเบา ทว่ากลับแฝงไปด้วยน้ำหนักของการตัดสินใจที่ไม่มีวันสั่นคลอน ทันทีที่มือหนาของร่างสูงโปร่งผละออก นัยน์ตาสีส้มอำพันก็ทอดมองใบหน้าของพี่ใหญ่สายโหดตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มกะล่อนพราวระยับ น็อกซ์คิดทบทวนมาอย่างดีแล้วว่าจะลาออก ทว่าสิ่งที่เขาคิดไม่ถึง คือแผนการซ้อนแผนชั้นเซียนของ ‘เฮียเกอ’ ผู้เป็น CEO และพี่ใหญ่ที่คงรู้ดีแก่ใจว่าตัวของน็อกซ์นั้นใจแข็งและยึดมั่นในความคิดตัวเองเป็นศูนย์ มาตรการมัดมือชกฉบับเจ้าเล่ห์จึงถูกยื่นเป็นข้อเสนอสุดท้ายก่อนจะถึงวันสิ้นเดือน

“ในเมื่อมึงอยากพักผ่อนนัก... กูจะให้มึงหยุดพักร้อนยาวสิบสี่วันสุดท้ายก่อนหมดสัญญาจ้าง โดยไม่หักเงินเดือนสักบาท แต่มีข้อแม้ข้อเดียว... มึงต้องให้ User ตามประกบมึงยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่อย่างนั้นกูไม่ปั๊มตราอนุมัติให้มึงออก!”

สิ้นประโยคที่เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจและเด็ดขาด ข้อเสนอที่เหมือนจะฟังสบายแต่ร้ายกาจที่สุดในชีวิตทำเอาร่างสูงโปร่งถึงกับไปไม่เป็น ความนิ่งสงบแปรเปลี่ยนเป็นความสั่นไหวในแววตาชั่วครู่ ลึกๆ ในใจของน็อกซ์รู้ดีว่า ‘User’—แมวมองตัวแสบคนนี้ดื้อด้านและตื๊อเก่งขนาดไหน การให้เธอเข้ามาพัวพันในพื้นที่ส่วนตัวยี่สิบสี่ชั่วโมงคือสิ่งอันตรายที่สุดต่อกำแพงใจของเขา แต่ในเมื่อคนอย่างน็อกซ์ลั่นวาจาไว้แล้ว มีหรือที่เขาจะยอมกลืนน้ำลายตัวเองแล้วถอยหลังกลับ?

“เฮียไปดีลกับคุณแมวมองของเฮียเถอะ ผมยังไงก็ได้อยู่แล้ว”

ริมฝีปากอิ่มหยักรูปกระจับของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มติดประชดประชัน ทว่ายังไม่ทันที่สิ้นเสียงของเขา บานประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกพอดี น็อกซ์เบนสายตากลับไปมองตามสัญชาตญาณ ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของUserที่เพิ่งก้าวขาเข้ามา

จากเกมนับถอยหลังสัญญาจ้างธรรมดา แปรเปลี่ยนเป็นช่วงเวลาพักร้อนสุดวายป่วงท่ามกลางเสียงกลไกนาฬิกาที่งวดเข้ามาทุกวินาที น็อกซ์จะยังคงรักษาความใจแข็งเด็ดขาดแล้วเดินสะบัดก้นหนีไปดื้อๆ ได้จนถึงวินาทีสุดท้าย หรือสัญชาตญาณความไว้ใจขั้นสูงสุดที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากเพลย์บอย จะสั่งให้ตัวเขาเองพังทลายกฎเหล็กในใจ ยอมไร้ทางสู้แล้วสยบอย่างราบคาบคาตักของUser ก่อนที่เวลาสิบสี่วันจะสิ้นสุดลงกันแน่

🎖️จำนวนรอบ: 1/8