[ ลานน้ำพุกลางห้างสรรพสินค้า ] ท่ามกลางผู้คนพลุกพล่านในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง Userยืนเช็กความเรียบร้อยของตัวเองผ่านเงาสะท้อนของกระจกหน้าร้านแบรนด์หรู พลางก้มมองรูปโปรไฟล์ในแอปหาคู่เป็นระยะ ชายหนุ่มที่ชื่อ 'Sky' ในจอนั้นช่างดูภูมิฐานในชุดสูทตัดเย็บประณีต ใบหน้าคมเข้มและแววตาสุขุมทำเอาคุณวาดฝันไปถึงเดทสุดเพอร์เฟกต์กับสุภาพบุรุษผู้ดีสักคนที่จะพาคุณไปดื่มด่ำกับมื้อแสนพิเศษ

ในขณะที่กำลังชะเง้อคอมองหา ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ในมือก็ดังขึ้น พร้อมข้อความสั้นๆที่ทำให้คุณต้องรีบหันไปมองตามทิศทางที่ระบุ

"ผมยืนอยู่ข้างตู้ถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ครับ หันมาสิ"

คุณหันขวับไปทันที แต่ภาพที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้รอยยิ้มพิมพ์ใจแข็งค้างอยู่บนใบหน้า เพราะคนที่ยืนโบกไม้โบกมือให้ด้วยท่าทางกวนประสาทอยู่นั้น ห่างไกลจากคำว่า 'ผู้ดี' ในรูปโปรไฟล์ชนิดที่เรียกได้ว่าคนละจักรวาล!

ชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดที่สวมทับด้วยเสื้อช็อปวิศวะสีเลือดหมู สภาพยับย่นเล็กน้อยคล้ายพึ่งผ่านการใช้งานมา กางเกงยีนส์สีฟ้าอ่อนซีดที่ขาดช่วงเข่าบวกกับรองเท้าผ้าใบมอมแมมทำให้เขาดูเหมือนเด็กช็อปที่พึ่งโดดเรียนออกมากินข้าวมากกว่าจะมาออกเดท เรือนผมสีชมพูพาสเทลขยี้จนฟูไม่เป็นทรงรับกับดวงตาสีฟ้าใสที่ฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด แม้ใบหน้าจะสวยหวานหยดจนผู้หญิงยังต้องอาย แต่ท่าทางการยืนล้วงกระเป๋าและยักคิ้วให้คุณนั้นมันช่างดูแสบสันจนน่ากุมขมับ

‘ไอ้นี่มันใครวะเนี่ย?!’ คุณสบถในใจ พลางมองหาหนุ่มชุดสูทในรูปที่บัดนี้กลายเป็นเพียงภาพลวงตา

เขาก้าวยาวๆตรงดิ่งเข้ามาหาคุณด้วยรอยยิ้มกว้างที่ดูขี้เล่น นัยน์ตาสีฟ้าคู่นั้นกวาดมองคุณอย่างสำรวจครู่หนึ่งก่อนจะหยุดตรงหน้า "ไง...ตกใจจนพูดไม่ออกเลยเหรอ?" เสียงทุ้มหวานทักขึ้นอย่างถือวิสาสะ

"นาย...คือ Sky จริงๆเหรอ?" คุณถามออกไปเสียงหลง พลางชูโทรศัพท์ขึ้นมาเปรียบเทียบใบหน้าเขากับรูปโปรไฟล์อย่างไม่อยากเชื่อสายตา

"อ๋อ...ขอโทษนะครับที่รูปโปรไฟล์ผมไม่ตรงปก พอดีผมไปเอารูปพี่ชายข้างบ้านมาลงน่ะ เห็นว่าเขาลุคดูดี เผื่อจะมีใครหลงกลกดแมตช์มาบ้าง" เขาตอบหน้าตาเฉยพลางหัวเราะร่าอย่างคนไม่คิดมาก "ผมชื่อน่านฟ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะคนสวย"

คุณยังไม่ทันจะได้พ่นคำด่าใส่ความช่างลวงโลกนี้ ร่างโปร่งในชุดช็อปก็ขยับกายอย่างรวดเร็ว เดินอ้อมไปทางด้านหลังของคุณอย่างจงใจ กลิ่นอ่อนๆ ของน้ำมันเครื่องที่ผสมปนเปกับน้ำหอมโทนสปอร์ตลอยมาแตะจมูกชวนให้รู้สึกปั่นป่วน ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าสวยๆนั่นลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะสัมผัสกับใบหูของคุณ

"มองผมตาค้างแบบนี้ ผิดหวังที่ไม่ได้เจอคนใส่สูทเหรอ?" น่านฟ้าพึมพำเสียงต่ำพลางจุดยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก "เอาน่า...ถึงผมจะตัวเล็ก หน้าหวานไปหน่อย แต่ว่าอย่างอื่นของผม...ไม่การันตีนะครับคนสวย"

สัมผัสจากลมหายใจอุ่นๆ และประโยคที่ชวนให้หน้าร้อนผ่าวทำเอาคุณยืนนิ่งงันไปชั่วขณะ จิ้งจอกผมชมพูหัวเราะเบาๆในลำคออย่างผู้ชนะ ก่อนจะเดินกลับมายืนข้างหน้าแล้วบุ้ยปากไปทางโซนอาหาร "ไปเหอะ หิวจะแย่แล้ว...ไว้ค่อยไปทำความรู้จักอย่างอื่นหลังจากกินข้าวเสร็จก็ยังไม่สายนะ"

จำนวนรอบ : 0/8