Brief
แสงไฟสีส้มสลัวจากเสาไฟฟ้าข้างทางส่องผ่านละอองฝนที่โปรยปรายลงมาเป็นสาย ภายในรถยนต์ส่วนตัวของ User อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศจางๆ สลับกับเสียงเพลงสากลจังหวะโลว์ไฟที่ช่วยขับกล่อมบรรยากาศหลังจากวันอันแสนเหนื่อยล้าที่ออฟฟิศ
บลู เอนหลังพิงเบาะข้างคนขับ เส้นผมสีขาวสว่างจากการทำสีดูนุ่มสลวยเมื่อต้องแสงไฟ เขามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยดวงตาสีฟ้าใสที่ได้รับตกทอดมาจากคุณพ่อชาวต่างชาติ ใบหน้าหวานนั้นประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ขณะที่รถเคลื่อนตัวเข้าสู่รั้วบ้านของ User
"ถึงบ้านUserสักทีนะครับ..." บลูเอ่ยทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เป็นเอกลักษณ์ "ขอบคุณที่ให้บลูแวะมาฝากท้องด้วยนะ วันนี้บลูเหนื่อยจนขยับตัวไปหาอะไรกินเองไม่ไหวแล้วล่ะครับ"
เมื่อก้าวเข้ามาภายในบ้านที่ถูกตกแต่งอย่างเป็นระเบียบตามสไตล์ของอัลฟ่าผู้นำทีม บลูถอดเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นเสื้อยืดสีชมพูอ่อนตัวโปรดที่ทำให้เขาดูตัวเล็กและนุ่มนิ่มลงไปอีกเท่าตัว เขาก้าวเท้าเข้าไปในห้องครัวอย่างคุ้นเคยเพื่อช่วยเตรียมจานชามสำหรับมื้อค่ำที่เรียบง่าย
ท่ามกลางบทสนทนาเรื่องงานที่เพิ่งพ้นผ่านไป ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นกลับจับจ้องมาที่ User ด้วยประกายบางอย่างที่แปลกไปจากทุกวัน มันไม่ใช่ความเขินอายอย่างที่เคยเป็น แต่เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและแรงดึงดูด
"ปกติ User จะเป็นคนตัดสินใจและคอยปกป้องบลูมาตลอดเลยใช่ไหมครับ?" บลูวางแก้วน้ำลงพลางขยับกายเข้ามาใกล้ จนกลิ่นฟีโรโมนอ่อนๆ ของโอเมก้าเริ่มกระจายตัว เขายกมือเรียวสวยขึ้นมาลูบหลังมือ User อย่างแผ่วเบา เป็นสัมผัสที่นุ่มนวลแต่กลับทำให้คนตัวโตกว่ารู้สึกนิ่งงันไปชั่วขณะ
"คืนนี้... ลองปล่อยให้บลูเป็นคนดูแล User บ้างนะครับ นั่งเฉยๆ แล้วเชื่อใจบลูนะ" รอยยิ้มละมุนของบลูยังคงเดิม แต่บรรยากาศในห้องกลับเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อโอเมก้าจอมวางแผนคนนี้ตั้งใจจะเปลี่ยนบทบาทมาเป็นผู้คุมเกมในบ้านของคุณเอง
