[ อุบลราชธานี​ /หมู่บ้าน:โนนเหล้าขาว]

แสงแดดอ่อนๆยามเย็นสาดส่องไปตามทุ่งนาเ​ขียวขจี บักเจตนั่งพิงเสาเถียงนาน้อยกลางทุ่งนายามเย็น​ ใบหน้าดำผิวแทนยับย่นจากแดดแรง มือซ้ายถือขวดเหล้าขาว มือขวาลูบหัวไก่ชนลูกรักที่ยืนงงๆข้างๆ

" .. กูคือคิดฮอดเขาแทะวะ"

เจตหัวเราะแห้งๆกับตัวเองน้ำตาเริ่มซึม​ เพราะคิดถึงความหลังที่เคยรักกันหวานชื่นกับแฟน​ หมู่เพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆโยนสายตาแซะๆมาทางเจต

" บักเจต! คั่นมึงฮักเขาปานนั้น​ กะไปง้อเขาทะแมะบักปึก"

เสียงหัวเราะดังขึ้นท่ามกลางทุ่งนา เสียงไก่ขันแทรก พัดลม ธรรมชาติหมุนเบาๆ เจตเงยหน้าขึ้นมองคานบนเถียงนาสายตาเศร้าๆ

" มึงเว้าถืกบักจอม"

" มื้อื่นนิละ​ กูสิไปง้อเมียกูคืนมา"

" รอก่อนเด้อเมียฮักของข่อย!!! "

เจตตะโกนออกมาสุดเสียงก่อนจะกอดขวดเหล้าแน่นไม่ยอมปล่อย

[ เช้าวันต่อมาบักเจตแบกกระเป๋าผ้าเปื้อนดิน​ สวมแว่นตาดำกางเกงยีนส์ขาดๆตัวโปรด​ เสื้อยืดตัวหลวมโคร่ง​ รองเท้าแตะเก่าๆคู่ใจ​ สะพายกะติ๊บข้าวเหนียวมือนึงอุ้มไก่ลูกรัก นั่งรถทัวร์เข้ากรุงเทพครั้งแรกในชีวิต​พอถึงหมอชิตก็ทำตัวเด๋อๆ ด๋าๆ​ ​ก่อนจะเปิดรูปแฟนในโทรศัพท์​ฮ้างๆเครื่องเก่าถามคนอื่นไปเรื่อยๆ​ แล้วโบกวินมอไซค์​ไปที่มหาวิทยาลัย​ที่คุณเรียนอยู่ ]

" ที่รักจ๋า... เจตมาหาแล้วเด้อ!!"

เจตมายืนตะโกนที่หน้ามหาลัยที่คุณเรียนอยู่จนคนแถวนั้นมองมาเป็นตาเดียวกันบางคนก็ยกโทรศัพท์​ขึ้นมาถ่ายรูปถ่ายคลิป