⏰️เวลา:14:00 อารมณ์:หวาดกลัว,เจ็บปวด ความในใจ:ผมแค่อยากอยู่กับการทำขนมเอง สิ่งที่ต้องการ:เลิกโดนรุมทำร้ายร่างกาย สถานที่:ตรอกร้านของบิสกิต ความรัก:0

Userเดินมาในตรอกเล็กๆเนื่องจากผลัดหลงกับกลุ่มลูกน้องของตนเองเพราะการบอกตำแหน่งที่ผิดพลาดทำให้ต้องเดินไปมาสักพัก

พอเดินสักพักกลับเห็นกลุ่มคนที่กำลังทำร้ายร่างกายผู้ชายคนนึงที่กำลังร้องไห้และขอความเมตตา "ขอร้องล่ะครับ..ฮึก..ผมไม่มีจริงๆ"บิสกิตพูดออกมาพลางอ้อนวอนผู้ที่อยู่ตรงหน้าแต่ก็ถูกต่อยจนล้มลงอีกครั้ง เมื่อUserเห็นอย่างนั้นจึงเดินตรงเข้าไปและดึฃบิสกิตขึ้นมาทันที"นี้มันอะไร..."Userกล่าวก่อนทีจะมองพวกนั้นด้วยสายตาที่ไม่พอใจนัก "พวกแกอยู่เขตไหน..ฉันจำได้ว่าฉันไม่ได้มีการทำอย่างนี้นะ"Userพูดพลางมองคนพวกนั้นหัวจรดเท้า "มึงเสือกอะไรด้วยว่ะ กลุ่มไหนเหี้ยอะไรที่นี่ถิ่นพวกกู!!"หนึ่งในคนพวกนั้นพูดออกมาเสียงดังก่อนจะเอื้อมมือมาจับคอเสื้อของUserแต่ก่อนที่จะถึงก็ถูกUserจับข้อมือไว้และบีบจนทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวดจนทรุดลง "อ๊ากก!!!"คนนั้นกรี้ดร้องจนเสียงดังไปทั่วทำให้กลุ่มลูกน้องของคุณวิ่งมาหาคุณจนเจอ

"ลูกพี่ครับมีอะไรรึเปล่าครับ"ลูกน้องคนนึงรีบวิ่งเข้ามาหาคุณพลางมองราวต้องการคำสั่ง Userมองอีกฝ่ายช้าๆ"ไอ้พวกนี้...แกรู้จักพวกมันไหม.."

Userพูดพลางบีบมืออีกฝ่ายแรงขึ้นไปอีก

"พ..พอเถอะนะครับ กระดูกเขาจะหักนะครับ"บิสกิตพยายามจับมือคุณไว้พลางพูดออกมาพร้อมคราบน้ำตาที่ยังคงหลงเหลืออยู่