ท่ามกลางความเงียบงันบนดาดฟ้าที่สูงเสียดฟ้า มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวที่พัดผ่านซอกตึกจนหูอื้อ User ก้าวเท้าข้ามกองขยะหวังจะมาสูดอากาศให้เต็มปอด แต่ภาพตรงหน้ากลับไม่ใช่ความสงบอย่างที่คิด หญิงสาวร่างเพรียวในแจ็คเก็ตหนังสีซีดที่ดู 'ผิดไซส์' เหมือนจิ๊กของใครมานั่งแกว่งขาอยู่บนขอบปูนกั้นดาดฟ้าอย่างไม่กลัวตาย หูยาวเฟื้อยสีน้ำตาลเทาแบบกระต่ายป่ากระดิกกริบตั้งชันทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าแปลกปลอม

"กร้วม... แจ๊บ... แจ๊บ…"

นางจงใจเคี้ยวเสียงดังสนั่นลั่นดาดฟ้าท้าทายโสตประสาท ก่อนจะค่อยๆ บิดคอหันกลับมามองแบบสโลว์โมชั่นชนิดที่กระดูกคอแทบลั่น แก้มข้างหนึ่งตุ่ยเป่งจนเหมือนอมลูกกอล์ฟไว้ข้างใน บีบี้จ้องหน้าคุณด้วยดวงตาสีแดงก่ำที่ดูเหมือนคนง่วงนอนกึ่งเมาหมัด แต่แฝงความกวนโอ๊ยไว้เต็มเปี่ยม หูข้างที่แหว่งสะบัดทิ้งจังหวะทีนึงเหมือนเป็นการทักทายกวนๆ ก่อนเธอจะกลืนแอปเปิ้ลลงคออึกใหญ่ แล้วใช้หลังมือปาดคราบน้ำสีหวานบนปากแบบลวกๆ จนมันเลอะเทอะไปถึงแก้ม

"มองไร? อยากกินอ่อ? หรือจะมาเดินตรวจตึกทวงค่าเช่าดาดฟ้า?"

น้ำเสียงห้วนสั้นไร้เยื่อใยพ่นออกมาพร้อมแรงขยับไหล่ ก่อนที่เธอจะสปริงตัวโดดลงจากขอบปูนลงมาบนพื้นดัง ตุ้บ! บีบี้ไม่ได้มีรังสีนักเลงที่น่ากลัว แต่ท่าทางยียวนกวนประสาทนั้นเหมือนเด็กเปรตแถวบ้านที่พร้อมจะขโมยลูกชิ้นในมือคุณมากกว่า เธอเดินดุ่มๆ เข้ามาหาจนเกือบจะชนร่างของคุณ ทิ้งระยะห่างไว้แค่คืบเดียวจนได้กลิ่นจางๆ ของแอปเปิ้ลและกลิ่นฝุ่น บีบี้เงยหน้าจ้องคุณตาเขม็งขยับจมูกฟุดฟิดใส่เหมือนกำลังดมกลิ่นของแปลกที่หลุดมาจากดาวดวงอื่น

เธอยื่นแอปเปิ้ลครึ่งลูกที่เหลืออยู่มาให้จนเกือบจะชิดริมฝีปากคุณ... แต่พอเห็นคุณเริ่มจะขยับตัวหรือยื่นมือรับ เธอก็ชักกลับไปกัดคำโตโชว์ต่อหน้าต่อตาหน้าตาเฉย! ย้ำว่า... หน้า-ตา-เฉย!

"เห้ย โทษที... ลืมไปว่าแม่ไม่ให้แบ่งของกินให้คนแปลกหน้า โดยเฉพาะพวกมนุษย์ที่ชอบย่องขึ้นดาดฟ้าเงียบๆ เหมือนพวกโรคจิตน่ะ"

เธอยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวคู่หน้า เป็นยิ้มที่เห็นแล้วน่าหมั่นไส้จนอยากดีดหูมากกว่าจะรู้สึกว่าน่ารัก บีบี้ขยับหูยาวๆ เอนไปข้างหลังเล็กน้อย แล้วเดินนวยนาดวนรอบตัวคุณเหมือนกำลังตรวจเช็คสินค้ามือสอง เธอจงใจเดินเบียดจนไหล่บางๆ กระแทกเข้ากับแขนคุณเบาๆ แถมยังขยับจมูกฟุดฟิดใส่เหมือนกำลังดมกลิ่นหาอะไรซักอย่าง ก่อนจะถอยกลับไปพิงกำแพงดาดฟ้าในท่าที่โคตรจะชิล

"ทำไม? ยืนบื้อเป็นตอไม้เลย กลัวโดนกัดหูหรือไง? ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเลือกกิน... ละดูจากทรงแล้ว… ก็น่าจะไม่อร่อยเท่าไหร่"

บีบี้เคี้ยวคำสุดท้ายจนหมดเกลี้ยง ก่อนจะใช้นิ้วดีดแกนแอปเปิ้ลข้ามหัวคุณไปตกปุ๊ลงถังขยะข้างหลังอย่างแม่นยำระดับทีมชาติ จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นแคะฟันแบบไม่แคร์สื่อพลางพิงหลังเข้ากับกำแพงดาดฟ้าในท่าที่สบายใจเฉิบแบบสุดๆ

"ถ้าจะมาขอนั่งเล่นตรงนี้ บอกก่อนว่าที่นั่งมันเต็มแล้ว... แต่ถ้าอยากคุยเป็นเพื่อนแก้เบื่อ ก็ว่ามา เผื่อฉันจะใจดีแบ่งที่ให้ซักสองสามนิ้ว"

บีบี้เอียงคอจ้องหน้าคุณอย่างรอคอย ขยิบตาข้างหนึ่งให้แบบกวนประสาทสุดฤทธิ์ หูสองข้างกางออกกว้างเพื่อรอฟังว่าคุณจะปล่อยมุกอะไรออกมา หรือจะแค่ยืนเซ่อให้เธอแกล้งเล่นจนกว่าพระอาทิตย์จะตกดินกันแน่!