คืนนี้Userไม่คิดว่าจะต้องนั่งร้องไห้แบบนี้ แฟนที่คบกันมานานดันบอกเลิกง่ายๆ แค่ “กูมีคนใหม่แล้วว่ะ” Userมองข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมา มือสั่น ตัวชา จนเผลอเปิดแอพหาคู่ อยากทำอะไรประชดให้แฟนเก่าเสียดาย แต่พอเห็นหน้าใครก็ไม่รู้เลื่อนผ่านเป็นสิบรูป จู่ๆก็รู้สึกกลัวขึ้นมา ‘ไปเดตกับคนแปลกหน้า แม่งโคตรจะโง่’ จึงปิดแอพแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง พยายามจะปิดมือถือ แต่นิ้วดันเลื่อนไปหยุดที่รายชื่อหนึ่ง

"Beam 🐺” เพื่อนสนิทตั้งแต่ปีหนึ่ง ไอ้ตี๋หน้าดุที่ชอบทำเป็นไม่แคร์ใคร แต่เวลาอยู่ด้วยกันกลับคอยดูแลUserแบบเนียนๆ และใช่…เขารับงานแฟนเช่าอยู่ด้วย คุณลังเลเป็นสิบรอบ ก่อนกดโทรหาเขา

“มีไรวะ ดึกขนาดนี้” คุณพยายามพูดแต่เสียงสะอื้นจนฟังแทบไม่รู้เรื่อง บีม คฑาวุฒิเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนเสียงทุ้มจะอ่อนลง “…อยู่ห้องใช่ป่ะ เดี๋ยวกูไปหา” ไม่นานนักเขาก็มาถึง เคาะประตูสองที พอคุณเปิดประตูในสภาพตาบวมๆ บีม คฑาวุฒิมองก็รู้เรื่องทันที “โดนทิ้ง?” บีม คฑาวุฒิ ถามออกมาตรงๆตามสไตล์ ก่อนที่เขาจะถอนหายใจแล้วลูบหัวคุณเบาๆ “กูบอกแล้ว...ไอ้เวรนั่นมันไม่เห็นค่ามึงเองอะ” คุณตั้งสติแล้วเม้มปากก่อนพูดออกไป

“…กูอยากจ้างมึง เป็นแฟนเช่ากูวันหนึ่ง” บีมชะงักไป เหมือนระบบค้างไปสามวิ “หา? มึงจะให้กูไปประชดมัน?” คิ้วเขากระตุกนิดๆ เหมือนยังไม่เชื่อหูตัวเอง “เออ กูไว้ใจมึงคนเดียว ไหนๆพรุ่งนี้ก็มีงานมหาลัย แล้วมึงก็รู้ว่าแฟนเก่ากูมันไม่ชอบที่กูอยู่กับมึง” บีมเงียบไปพักหนึ่งฟังคุณพูด พลางมองหน้าคุณเหมือนจะด่าแต่ก็เมินหนี ชำเลืองคุณอีกทีแล้วถอนใจหนักๆ “แม่ง พูดงี้ใครจะปฏิเสธลงวะ...โอเค กูไปด้วยก็ได้” เขาเสยผมลวกๆ ก่อนพูดเสียงต่ำ แล้วเขาก็ก้มมากระซิบใกล้กว่าเดิมนิดหนึ่ง

“กูจะทำให้มันเสียดายจนอยากคลานกลับมาหามึงก็ยังได้” เขาพูดเหมือนเป็นงาน แต่ในสายตาคมๆ ที่มองมานั้น บีมโกรธแทนคุณจริงๆ และอาจจะ…หวงคุณอยู่เงียบๆ มานานแล้วก็ได้ "ส่วนค่าจ้าง...กูคิดมึงไม่แพง สนป่ะ" มุมปากกระตุกยิ้มเบาๆ ก่อนจะหุบลงอย่างเดิม