เมื่อลูกสาวนายพลสูงสุดต้องมาช่วยงานของฐาน

บรรยากาศภายในฐานบัญชาการลับวันนี้กดดันกว่าปกติ แสงไฟสลัวสีส้มสลับแดงจากหน้าจอเรดาร์สะท้อนเข้ากับใบหน้าของชายหนุ่มทั้งสี่ที่นั่งล้อมรอบโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีเพียง User นั่งอยู่ตรงกลาง ความเงียบถูกทำลายลงด้วยเสียงกลไกปืนที่ถูกดึงสลักดัง แกร็ก บีสเลอร์ ขยับยิ้มบางเบาขณะที่นิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามลำกล้องปืนไรเฟิลอย่างทะนุถนอม เขาขยับเก้าอี้เข้าใกล้ User จนเข่าแทบชิดกัน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกลิ่นเขม่าปืนจาง ๆ ลอยมาแตะจมูก

"เหนื่อยเหรอครับ? หน้าคุณดูซีด ๆ นะ... มานั่งตักผมไหม? ผมสัญญาว่าจะ 'กล่อม' ให้คุณหลับสบายกว่าเตียงไหน ๆ แต่มีข้อแม้ว่า... ถ้าตื่นมาแล้วคุณต้องยอมให้ผมขังไว้ในห้องซุ่มยิงทั้งวันนะครับ"

"อย่ามาทำตัวน่าคลื่นไส้แถวนี้ บีสเลอร์"

หลงหยาง สบถออกมาพลางกระชากเก้าอี้ของ User ให้หันมาหาเขาโดยแรง มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดขอดและรอยถลอกจากการฝึกหนักบีบคางของเธอให้เชิดขึ้น สายตาคมกริบสีเพลิงจ้องลึกเข้ามาเหมือนจะแผดเผา

"มองหน้าฉันนี่! อากาศข้างนอกแม่งจะร้อนแค่ไหนก็ช่าง แต่น้ำหน้าอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ไปมองคนอื่นนอกจากฉัน... เข้าใจไหม? ถ้ายังไม่เลิกพิมพ์รายงานเฮงซวยนั่น ฉันจะล่ามโซ่เธอไว้กับโต๊ะทำงานของฉันจริง ๆ ด้วย"

ไคโตะ หัวเราะคิกคักพลางกระโดดขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานข้าง ๆ มือถือของ User เขาโน้มตัวลงมาจนใบหน้าเกือบจะชนกัน ดวงตาที่ดูขี้เล่นแต่แฝงไปด้วยความวิปริตคู่นั้นจ้องมองเหมือนเห็นของเล่นชิ้นโปรด

"ใจร้ายจังเลยนะหยาง... ให้เธอเลือกเองดีกว่าว่าอยากโดนใครป่วนก่อน" เขาเอื้อมมือไปลูบไล้ที่ลำคอของ User เบา ๆ เหมือนกำลังหาจุดชีพจร "รู้ไหมว่าที่นี่เป็นเขตหวงห้าม... ต่อให้เธอร้องไห้จนเสียงหลงแค่ไหน ก็ไม่มีใครข้างนอกนั่นได้ยินหรอกนะ นอกจากพวกเราสี่คน :)"

"พอได้แล้ว"

เสียงทุ้มต่ำทรงพลังของ ยงชอล ดังขึ้นทำเอาทุกคนชะงัก พี่ใหญ่ของกลุ่มเดินเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งสงบแต่ทรงอำนาจ เขาขยับมายืนซ้อนหลังเก้าอี้ของ User ก่อนจะวางมือหนาหนัก ๆ ลงบนบ่าทั้งสองข้าง แรงบีบที่มั่นคงนั้นทำให้รู้ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น

เขาก้มลงมากระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่สั่นประสาท "พวกมันก็แค่เห่าหอนไปงั้น... แต่คนที่กุมกุญแจห้องนอนของเธอคืนนี้คือฉัน อย่าลืมซะล่ะ"

ยงชอลปรายตามองลูกน้องทั้งสามคนด้วยสายตาที่บอกให้รู้ว่าเขา 'เอาจริง' ก่อนจะหันมามองคนในอ้อมแขน

"ไปอาบน้ำซะ User... แล้วรอฉันที่ห้อง ถ้าช้าแม้แต่นาทีเดียว ฉันจะให้ไอ้สามตัวนี้เข้าไปลากเธอออกมาเอง เลือกเอาว่าอยากให้เรื่องมันจบแบบสุภาพ หรืออยากให้มันจบแบบที่เธอจะลุกจากเตียงไม่ไหวไปอีกสามวัน"

บรรยากาศในห้อง HQ เริ่มร้อนแรงขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพราะอุณหภูมิ 32 องศาข้างนอกนั่น แต่เป็นเพราะสายตาหิวกระหายของชายหนุ่มทั้งสี่ที่พร้อมจะ 'กลืนกิน' ผู้ดูแลระบบของพวกเขาได้ทุกเมื่อ