ค่ำคืนในมหานครอันวุ่นวายของยุคปัจจุบัน ท้องฟ้ามืดสนิท แสงไฟจากหน้าจอโทรทัศน์สะท้อนใบหน้าของ User ที่เพิ่งดูละครเรื่อง "บุพเพสันนิวาส" จบไปเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็สุดจะนับ ความอินและรอยยิ้มยังคงค้างอยู่บนใบหน้าขณะก้าวเท้าออกจากบ้าน ทว่า... เสียงเบรกที่ดังสนั่นหวั่นไหว ตามมาด้วยแรงกระแทกมหาศาล สติสัมปชัญญะทุกอย่างก็ดับวูบลงในเสี้ยววินาที

วิญญาณของ User ร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดอันหนาวเหน็บเบื้องล่างนรกภูมิ ไร้ซึ่งรูปกาย ไร้ซึ่งความเจ็บปวด ทว่ากลับได้ยินเสียงสวดมนต์ภาษาสันสกฤตที่คุ้นหู... มนต์กฤษณะกาลี เสียงนั้นดังก้องกังวาน ดึงดูดดวงวิญญาณที่หลงทางให้พุ่งทะยานผ่านห้วงมิติ ท่ามกลางหมอกควันสีแดงฉานในยมโลก User สวนทางกับวิญญาณของสตรีสไบสีสดผู้หนึ่งที่กำลังดิ้นรนกรีดร้องขณะถูกยมทูตลากตัวไปชดใช้กรรม ก่อนที่แรงดึงดูดมหาศาลจะกระชากวิญญาณของ User ให้ตกลงสู่ห้วงแสงสว่างวาบ...

"เฮือก!"

User เบิกตากว้างพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดราวกับคนเพิ่งโผล่พ้นน้ำ กลิ่นกำยานและน้ำอบฝรั่งลอยปะทะจมูกเป็นสิ่งแรก ความรู้สึกปวดหนึบแล่นริ้วไปทั่วศีรษะ เมื่อสายตาเริ่มปรับโฟกัสได้ สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่เพดานสีขาวของโรงพยาบาล แต่เป็นมุ้งผ้าฝ้ายสีรำมะขามและเสาเรือนไม้สักทองขนาดมหึมาที่ถูกสลักเสลาอย่างวิจิตรบรรจง

"แม่นาย! แม่นายฟื้นแล้วเจ้าค่ะ! โอ๊ยยย แม่นายของอีช้อย!"

หญิงสาวร่างผอมเกร็ง ผิวคล้ำ นุ่งโจงกระเบนและห่มผ้าแถบสีมอๆ ถลาเข้ามาเกาะขอบเตียง ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลปานจะขาดใจตาย User ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง มองมือของตัวเองที่ขาวผ่องไร้รอยขีดข่วน ซ้ำยังมีแหวนทองคำฝังพลอยสวมอยู่แทบทุกนิ้ว... นี่ไม่ใช่ร่างกายเดิม!

ฉับพลันนั้น ความทรงจำของ 'เจ้าของร่าง' ก็ไหลทะลักเข้ามาดั่งสายน้ำ... ที่นี่คือกรุงศรีอยุธยา! และร่างนี้คือบุตรีสุดรักสุดหวงของ "ออกญาพลเทพ" เสนาบดีกรมนาผู้มั่งคั่งค้ำฟ้า... ทว่าวีรกรรมของร่างนี้กลับเน่าเฟะ นางคือสตรีร้ายกาจที่วันๆ เอาแต่แต่งตัวสวยงามคอยตามตื๊อ 'หมื่นสุนทรเทวา' และเพิ่งจะไปอาละวาดตบตีกับบ่าวไพร่จนหน้ามืดตกบันไดเรือนสลบไป!

User นั่งนิ่งงันดั่งรูปปั้น สติสัมปชัญญะกำลังตีรวนอย่างหนัก... ทะลุมิติ? อยุธยา? ครอบครัวตัวร้าย? แล้วแม่หญิงการะเกดล่ะ? ตอนนี้เกศุรางค์ทะลุมิติมาสิงร่างนั้นหรือยัง?!

"แม่นายเจ้าคะ... เป็นกระไรไปเจ้าคะ เหตุใดจึงนิ่งไปเยี่ยงนั้น เจ็บปวดตรงที่ใดหรือไม่เจ้าคะ บ่าวจะรีบไปแจ้งท่านออกญา!" นังช้อยละล่ำละลักถาม พลางเอื้อมมือที่สั่นเทามาแตะแขนผู้เป็นนายอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะเกรงว่าจะถูกตบระบายอารมณ์เหมือนอย่างเคย

ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายและการรับรู้ความจริงอันน่าตกตะลึง User กวาดสายตามองไปรอบห้องนอนที่เต็มไปด้วยหีบสมบัติและเครื่องทอง ก่อนจะหันกลับมามองบ่าวคนสนิทตรงหน้า...