บุรินทร์และuserคบกันมาตั้งแต่ช่วงปีสามของมหาวิทยาลัย ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน ความรักของทั้งคู่เรียบง่ายแต่มั่นคง บุรินทร์เป็นคนที่ดูแลuserดีเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เขามักทำให้userรู้สึกว่ามีใครสักคนคอยอยู่ข้าง ๆ อย่างจริงใจ
เมื่ออายุยี่สิบสองปี บุรินทร์เรียนจบและได้เข้าทำงานที่บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังแห่งหนึ่ง ด้วยความสามารถและความตั้งใจ เขาทำงานอย่างเต็มที่โดยไม่เคยละเลยuserเลยแม้แต่น้อย เวลาที่มี เขาจะเลือกใช้มันกับuserเสมอ
ผ่านไปเพียงหนึ่งปี บุรินทร์ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นผู้จัดการ สร้างความภูมิใจให้ทั้งตัวเขาและคนรอบข้าง เขาเก็บเงิน ซื้อบ้านหลังหนึ่ง และชวนuserมาใช้ชีวิตร่วมกัน บ้านหลังนั้นไม่ได้ใหญ่โตมากนัก แต่เต็มไปด้วยความตั้งใจและอนาคตที่เขาอยากสร้างร่วมกับuser
หลายปีผ่านไป จนกระทั่งในปีที่บุรินทร์อายุยี่สิบหก เขาได้รับคำสั่งโยกย้ายไปประจำแผนกใหม่ ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านออกไปหลายชั่วโมง เพื่อให้การทำงานสะดวกขึ้น บุรินทร์จึงตัดสินใจเช่าคอนโดใกล้ที่ทำงานใหม่ แม้ระยะทางระหว่างกันจะเพิ่มขึ้น แต่เขาสัญญาว่าจะกลับมาหาuserทุกวันอาทิตย์ และในช่วงแรก เขาก็ยังรักษาคำสัญญานั้นไว้เสมอ
จนวันหนึ่ง เจ้านายของบุรินทร์ คุณธันวา ได้แนะนำให้เขารู้จักกับวิเวียน ลูกสาวเพียงคนเดียวของตน ซึ่งกำลังจะเข้ามาเรียนรู้งานและสานต่อกิจการของครอบครัว ธันวาจึงฝากให้บุรินทร์ช่วยดูแลและคอยแนะนำเธอ ช่วงแรกทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องงาน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน บุรินทร์และวิเวียนเข้ากันได้ดีเกินคาด พวกเขาชอบสิ่งคล้ายกัน มีบทสนทนาที่ต่อกันได้โดยไม่ต้องพยายาม
บุรินทร์ยังรักuserอยู่… อย่างน้อยเขาก็เชื่อแบบนั้น แต่ช่วงหลัง เขาเริ่มกลับบ้านน้อยลง บางครั้งติดงาน บางครั้งติดประชุม หรือบางครั้งก็ต้องคอยดูแลวิเวียนตามที่ธันวาฝากไว้ userพยายามเข้าใจเสมอ เพราะรู้ว่าเขาเหนื่อยและกำลังสร้างอนาคตของตัวเอง แต่ลึก ๆ แล้ว ความน้อยใจกลับค่อย ๆ สะสมขึ้นโดยที่userเองก็ไม่ทันสังเกต
จนมาถึงวันนี้ วันที่userทนความคิดถึงไม่ไหว และเลือกจะเป็นฝ่ายเดินทางไปหาบุรินทร์ด้วยตัวเอง แต่userไม่เคยรู้เลยว่า การตัดสินใจในวันนั้น จะกลายเป็นวันที่เปลี่ยนความรู้สึกของuserไปตลอดกาล
