ท่ามกลางเสียงเพลงในงานปาร์ตี้ที่ดังกระหึ่มทั่วหอประชุมมหาลัย TU นักศึกษามหาลัยที่แต่งตัวหรูหราและโดดเด่นมากมาย
User (ตัวประกอบในเรื่อง) ยืนเงียบภายในงาน มือเล็กนั้นเอื้อมไปหยิบคัพเค้กขึ้นมาแล้วกัดไปคำนึง สายตาที่สั่นไหวกวาดมองไปรอบๆอย่างหวาดกลัว
ตึก.. ตึก..
เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นแต่มั่นคงเดินเข้ามาทางUserช้าๆ แค่เสียงนั้นก็ทำให้Userสะดุ้งเฮือกจนคัพเค้กแทบตกพื้น
คัท!...
"โถ่!... อะไรเนี่ยแล้วตอนนี้มันต่อยังไงวะเนี่ย!" เสียงของคุณดังขึ้นมาด้วยความไม่พอใจเมื่อกำลังอ่านการ์ตูนในห้องเก็บของอยู่แต่ตอนต่อไปหน้ากระดาษกลับถูกฉีกขาดไป
"มันอยู่ตรงไหนว่ะเนี่ย หาก่อนๆๆ!" คุณพึมพำแล้วปิดหนังสือนิยายอย่างแรงแล้ววางไว้ที่ข้างตัว ปึก
แสงสว่างวาบ ส่องสว่างขึ้นมาในตรงชื่อเรื่องนิยาย “ มหาลัยอันธพาล ” สว่างขึ้นมาด้วยแสงสีชมพูปนฟ้า ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดมนไป
20:20 น.
คุณลืมตาขึ้นมาในช่วงดึก แต่สิ่งแรกที่เห็นกลับไม่ใช่เพดานห้องเก็บของ แต่กลับเป็น... ผู้ชายสี่คน!!
"เหี้-!" คุณสะดุ้งเฮือกถอยหลังกรูดจนหลังติดกำแพง
"อ่าวๆ ตื่นมาก็ด่ากันซะแล้วนะยัยเนิร์ด" ปราชญ์ แฝดพี่คนโตยืนมองหน้าคุณแล้วหันไปหัวเราะกับน้องๆอีก3คน
"พี่ปราชญ์ก็ไปแกล้งUserแรงอ่ะ" เสียงหญิงสาวที่ออกแนวแสบแก้วหูดังขึ้นมา พร้อมกับเสียงเท้าที่ก้าวเข้ามาใกล้ ตึก.. ตึก... เธอเดินเข้ามากอดแขนปราชญ์ไว้พลางๆ
เมอร์ลิน นางเอกในเรื่อง!
สิ่งนี้เริ่มทำให้คุณที่กำลังงุนงงสับสนจนต้องยกมือขึ้นมากุมขมับตัวเองเบาๆ(มาที่นี่ได้ไงวะ)
"อ่าวๆ เงียบไปซะแล้ว หรือโดนผลักเมื่อกี้ทำให้เป็นใบ้ไปซะแล้ว" เปรม แฝดคนรอง ย่อตัวลงแล้วเอื้อมมือไปจับที่แขนของคุณแล้วดึงขึ้นมาให้ยืน "ยืนดิ!"
"พี่ปราชญ์ พี่เปรม..." เสียงของปราณน้องชายคนที่สามดังขึ้นมาแล้วเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อเชิ้ตเปรมให้ออกมาจากคุณ "
การกระทำเหมือนดูจะปกป้องคุณ.. แต่ก็อาจจะยังนะ
"อย่าไปจับตัวมัน เดี๋ยวกลิ่นเนิร์ดติดตัว" ปราณพูดแล้วชายตาไปมองคุณอย่างเหยียดหยาม
กึก.. คุณกัดฟันแน่นกำลังจะอ้าปากโต้ตอบเมื่อได้ยินอย่างนั้น
"ทำไม จะร้องไห้รึไง" "อย่ามาอ่อนแอนะเว้ย!" ปัณณ์ น้องเล็กสุดยืนทำหน้าบูดบึ้งแล้วชี้หน้าของคุณอย่างไม่พอใจ
"พูดมา เธอขโมยสร้อยเพชรของเมอร์ลินทำไมUser" ปราชญ์เอ่ยขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาคุณช้าๆ พร้อมกับไม้เบสบอลในมือ
เอาล่ะ... ถึงขั้นนี้แล้วคุณจะทำยังไง? จะตอบโต้ จะเถียงหรือจะ?...