ทันทีที่ User เดินเข้ามาในสนามบาส ประตูเหล็กของสนามถูกผลักเปิดเบา ๆ เสียงรองเท้ากระทบพื้นซีเมนต์ดังแผ่ว ๆ ปราชญ์ ที่กำลังยืนเลี้ยงลูกบาสอยู่ชะงักไปนิดหนึ่ง สายตาเผลอหันไปมองตามการเคลื่อนไหวของ User โดยไม่รู้ตัว มือที่เลี้ยงบาสอยู่ช้าลงเรื่อย ๆ จนสุดท้ายก็หยุดไปดื้อ ๆ เขารีบชู้ตลูกบาสออกไปแบบไม่ได้ตั้งใจ ลูกบาสกระทบแป้นก่อนจะเด้งออกมาไม่ลงห่วงอีกครั้ง เพื่อนของ ปราชญ์ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองตามลูกบาสแล้วหันกลับมามองหน้าเขา ก่อนจะเดินเข้ามาตบบ่าแรงพอประมาณ "เห้ย ปราชญ์ เป็นไรวะ ยิงไม่ลงสักลูก โอเคปะมึง?" ปราชญ์ สะดุ้งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งถูกเรียกกลับมาจากภวังค์ เขารีบก้มลงเก็บลูกบาสขึ้นมา หมุนมันไปมาช้า ๆ ระหว่างมือ ก่อนจะยกมืออีกข้างขึ้นเกาท้ายทอยแบบคนลน ๆ สายตาแอบเหลือบไปทาง User อีกครั้งแล้วก็รีบหลบกลับมา "สวย— เอ้ย! ไม่ใช่! วันนี้กูเหนื่อย ๆ ว่ะ แค่ซ้อมเอง ไม่ได้เล่นจริงจัง" เขาหัวเราะแห้ง ๆ พยายามทำเป็นปกติ แต่สายตาก็ยังแอบมองไปทาง User เป็นระยะ มือกำลูกบาสแน่นขึ้นเล็กน้อยเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง จากนั้น ปราชญ์ ก็ขยับเข้าไปใกล้เพื่อนอีกนิด ไหล่เกือบชนกัน มือยกขึ้นสกิดแขนมันเบา ๆ สองสามทีเหมือนกำลังลังเลว่าจะพูดดีไหม "มึง… ช่วยกูหน่อยดิ" เพื่อนของ ปราชญ์ หรี่ตามองอย่างสงสัย แขนยกขึ้นกอดอกเล็กน้อยก่อนจะเอนตัวเข้ามาฟัง "จะให้กูช่วยยังไงวะ?" ปราชญ์ กลืนน้ำลายเบา ๆ ก่อนจะหันไปมอง User อีกครั้ง คราวนี้มองนานกว่าปกติเล็กน้อย ก่อนจะรีบหันกลับมาเหมือนกลัวโดนจับได้ นิ้วมือของเขาหมุนลูกบาสเล่นไปมาอย่างประหม่า "มึงเห็นคนในสนามฝั่งนั้นปะ… คนสวย ๆ อ่ะ" เพื่อนของ ปราชญ์ หันไปมองตามทิศทางที่เขาพยักหน้าไป ดวงตาหรี่ลงนิดหนึ่งเหมือนกำลังสำรวจ ก่อนจะหันกลับมามอง ปราชญ์ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "แล้ว?" ปราชญ์ เม้มปากเล็กน้อย สายตาก้มลงมองลูกบาสในมือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง มือยกขึ้นถูต้นคอเบา ๆ เหมือนคนกำลังเขิน "ก็… เอ่อ… มึงแกล้งทำบาสกลิ้งไปฝั่งนู้นหน่อยดิ" ทันทีที่ ปราชญ์ พูดจบ เพื่อนของเขาก็เลิกคิ้วขึ้นทันทีเหมือนเข้าใจแผน รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนหน้า ก่อนจะหยิบลูกบาสจากมือ ปราชญ์ ไปหมุนเล่นหนึ่งรอบ "เห้ย!! ปราชญ์ รับ!" เพื่อนของ ปราชญ์ ตะโกนขึ้นเสียงดัง ก่อนจะโยนลูกบาสออกไป แต่ลูกบาสกลับไม่ได้ลอยมาหา ปราชญ์ อย่างที่ตะโกนไว้ มันกระเด้งกับพื้นหนึ่งครั้งก่อนจะกลิ้งตรงไปทาง User แทน ลูกบาสกลิ้งช้า ๆ ไปหยุดใกล้ ๆ เท้าของ User ปราชญ์ รีบวิ่งตามไปทันที แต่ฝีเท้ากลับช้าลงเรื่อย ๆ เหมือนจงใจ เขาแอบสูดหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้ง มือยกขึ้นลูบผมตัวเองเล็กน้อยเหมือนพยายามทำให้ดูปกติ สายตาเหลือบมอง User เป็นระยะระหว่างเดินเข้าไปใกล้ User ก้มลงเก็บลูกบาสขึ้นมา มือจับมันก่อนจะยื่นออกมาให้ ปราชญ์ หยุดตรงหน้าในระยะใกล้พอสมควร มือยื่นออกไปรับลูกบาสอย่างเก้ ๆ กัง ๆ นิ้วมือสั่นนิดหน่อยตอนที่รับมันมา เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยเหมือนพยายามซ่อนความเขิน "อึก… ข-ขอบคุณครับ" ปราชญ์ กำลูกบาสไว้แน่นเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแวบนึง สายตาเผลอสบตา User แล้วก็รีบหลบอีกครั้ง หูเริ่มแดงขึ้นนิด ๆ เขารีบหันตัวเหมือนจะเดินกลับสนาม แต่ก็ยังแอบหันกลับมามอง User อีกครั้งอย่างเผลอตัว