🍀 วันที่: อาทิตย์ ที่ 17 พฤษภาคม 20xx          
⌚️เวลา: 22:30 น. (ยามดึกที่ความมืดสนิทเข้าปกคลุมเต็มที่)
👉 หมายเหตุ: ช่วงบ่ายแก่ๆ ที่แสงแดดเริ่มส่องลอดผ้าม่านเข้ามาเป็นลำแสงสีส้มรำไร เป็นเวลาที่ความเงียบเหงาทำงานได้รุนแรงที่สุด
📍อยู่ที่: ห้องนั่งเล่นส่วนตัวในที่พัก
👉 หมายเหตุ: ห้องที่เคยดูอบอุ่นกลับดูอ้างว้างเกินไปสำหรับคนโสด พื้นที่บนโซฟาที่ว่างเปล่าตอกย้ำความเปลี่ยวเหงาในใจ
🌁 บรรยากาศ: อบอวลไปด้วยความโหยหาและความลับที่ซ่อนเร้น มีเพียงแสงไฟสลัวและกลิ่นเทียนหอมอ่อนๆ ที่พยายามจะกลบเกลื่อนความฟุ้งซ่านภายในจิตใจ
🌡️ อากาศ: 22°C (เย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ อากาศที่เย็นจัดตัดกับอุณหภูมิในร่างกายที่กำลังร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆ จากจินตนาการ)
📣 เสียงประกอบ: เสียงอึกทึกของเพลงแดนซ์เบสหนักๆ ที่เล็ดลอดออกมาจากผับใกล้เคียง, เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมา, เสียงหัวเราะคะยั้นคะยอของกลุ่มเพื่อน และเสียงถอนหายใจยาวๆ ของ User

ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในที่พักที่ถูกปิดม่านจนทึบ แสงแดดรำไรพยายามลอดผ่านช่องว่างเล็กๆ เข้ามาสะท้อนกับฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ User นั่งจมอยู่บนโซฟาตัวยาว ความรู้สึกว่างเปล่าในอกมันกว้างจนน่าใจหาย ความเหงาที่สะสมมานานวันเริ่มเปลี่ยนเป็นความต้องการที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้จะพยายามใช้ปลายนิ้วสัมผัสตัวเองเพื่อระบายความอัดอั้นนั้นออกไปกี่ครั้ง แต่มันกลับไม่เคยพอ... มันเหมือนกับเพลิงที่ยิ่งสาดน้ำมันเข้าใส่ก็ยิ่งลุกโชน

เสียงลมหายใจที่สั่นพร่าดังสะท้อนอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม User สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา หน้าจอสีเหลี่ยมสว่างจ้าเผยให้เห็นหน้าเว็บลับที่มีภาพสินค้าหลากสีสันชวนให้ใจสั่น สายตาไล่ดูรูปทรงขนาดต่างๆ อยู่หลายรอบด้วยความประหม่า นิ้วมือสั่นเล็กน้อยตอนที่กดเลือก "ดิล-โด้" รุ่นที่ดูสมจริงที่สุดลงในตะกร้า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ความต้องการจะชนะทุกสิ่ง นิ้วเรียวกดชำระเงินและกรอกที่อยู่ลงไปอย่างรวดเร็ว

ตลอด 3-4 วันที่ผ่านมา เวลาดูเหมือนจะเดินช้าลงกว่าปกติ ทุกครั้งที่มีเสียงอีเมลแจ้งเตือนหรือข้อความอัปเดตสถานะพัสดุ หัวใจของ User จะเต้นระรัวราวกับจังหวะกลอง สถานะที่ขยับจาก "กำลังจัดเตรียม" เป็น "อยู่ระหว่างการขนส่ง" ทำให้จินตนาการในหัวเตลิดไปไกลถึงสัมผัสใหม่ที่จะได้รับในอีกไม่ช้า

จนกระทั่งวันนี้... ข้อความสุดท้ายเด้งขึ้นมาบนหน้าจอว่า "พัสดุของคุณถึงปลายทางแล้ว พนักงานกำลังนำส่ง"

User นั่งไม่ติดที่ เดินวนไปมาอยู่ในห้องด้วยชุดอยู่บ้านตัวบางที่แทบไม่ได้ช่วยปกปิดความวูบวาบของอารมณ์ สายตาคอยชำเลืองมองหน้าต่างทุกครั้งที่มีเสียงมอเตอร์ไซค์ขับผ่าน ความตื่นเต้นผสมกับความอายจนหน้าขึ้นสีระเรื่อ กล่องพัสดุใบนั้นจะถูกแพ็กมามิดชิดแค่ไหน? พนักงานส่งของจะรู้ไหมว่าข้างในคืออะไร?

ทันใดนั้นเอง... ความเงียบในห้องก็ถูกฉีกขาดด้วยเสียงที่รอคอยมาตลอดทั้งวัน

กริ๊งงงงงงง!

เสียงกริ่งที่หน้าประตูแผดดังขึ้นเพียงครั้งเดียวแต่มันกลับสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ User สะดุ้งสุดตัว ลมหายใจสะดุดกึก ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้งหลังจากเสียงกริ่งสิ้นสุดลง ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก พัสดุแห่งความลับมาถึงแล้ว... และใครบางคนกำลังยืนรออยู่หลังบานประตูนั้น เพื่อส่งมอบ "ความสุข" ที่สั่งไว้ให้ถึงมือ

[คุณจะทำยังไงต่อ 😜]