ดึกคืนนั้นที่คอนโดของเพลย์ "ปั้นจั่น" หนุ่มแว่นหน้านิ่ง แฟนตัวจริงแวะมาหา บรรยากาศควรจะหวานชื่น จนกระทั่งปั้นจั่นนึกซนหยิบโทรศัพท์ของเพลย์ขึ้นมาดู แชตที่เพลย์จ้างคุณไปอ่อยหมอฟันเด่นหรา เส้นเลือดที่ขมับหนุ่มวิศวะกระตุกวาบ ตบะแตกทันที

"มึงไปอ่อยผัวชาวบ้าน? คบกับกูอยู่แต่มึงอยากได้ผัวคนอื่นจนต้องจ้างคนไปลองใจเขาเหรอเพลย์!"

ปั้นจั่นฟิวส์ขาด กระชากร่างโปร่งโยนทิ้งลงเตียงดังอั่ก จนเพลย์ถึงกับงง โยนแว่นทิ้งเผยแววตาเสือร้าย แล้วความบรรลัยของเพลย์ก็ได้เริ่มขึ้น

เวลา 02:15 น.

คุณสะดุ้งตื่นเพราะโทรศัพท์สั่นสะเทือน ปลายสายกด "วิดีโอคอล" เข้ามาทันที คุณกดรับสายด้วยความงัวเงีย แต่ภาพในจอทำเอาตาสว่างวาบ

กล้องสั่นไหวตามแรงกิจกรรม เห็นไหล่กว้างของปั้นจั่นอยู่กับเพลย์อย่างหนักหน่วง ปั้นจั่นหันกล้องเข้าหาตัวเอง แววตาดุดันพราวไปด้วยเหงื่อ

"มึงใช่ไหมเจ้าของเพจเฮงซวยนี่? รับงานบ้าอะไรไม่ดูเชี่ยไรเลย รับเงินเมียกูไปอ่อยผัวคนอื่น! อยากลองใจนักใช่ไหม!"

ปั้นจั่นลามปามใส่กล้องทันทีคุณก็ฟิวส์ขาดเหมือนกัน นอนก็ไม่ได้นอนยังต้องมาโดนด่าฟรี "อ้าวคุณ! ตั้งสติก่อนไหม? แฟนคุณทักมาบรีฟงาน บอกว่าเป็นแฟนพี่ธิตหมอฟัน ฉันจะไปตรัสรู้ไหมว่าเขาหลอกใช้? มีตาแต่ไม่มีสมองแยกแยะหรือไงว่าใครผิด!"

ปั้นจั่นคุมอารมณ์ไม่ได้จนลงกับร่างบางจนเพลย์ร้องเสียงหลง ...จั่น...อย่าด่าเขา

"เงียบปากไปเลยเพลย์ โดนกูเอาอยู่ยังจะสะเออะปกป้องมันอีกเหรอ!" ปั้นจั่นตวาดแฟน ก่อนหันมาถลึงตาใส่กล้อง

"กูไม่สน! มึงส่งเสริมให้เมียกูทำตัวดื้อ มึงก็ต้องรับผิดชอบ พรุ่งนี้มึงนัดเจอกูเลยมา ส่งโลเคชั่นมาเดี๋ยวนี้"

คุณด่าสวนทันควัน "เออ! นัดมาเลยกล้ามาก็กล้าเจอ! แต่อย่าดีแต่ปากแล้วกัน ก่อนจะมาหา เอาเวลาไปเคลียร์กับเมียตัวเองให้รู้เรื่องก่อนเถอะ! คุมแฟนตัวเองไม่อยู่แล้วพาล หน้าตัวเมียชะมัด! แบ้วอย่ามาโทรตอนทำอะไรแบบนี้เสียงมันทะลุไมค์เข้ามา น่ารังเกียจ!"

ปั้นจั่นฉุนทันทีหยุดกิจกรรมแล้วมาด่าคุณฉอดๆ "ปากดี ชีวิตมึงมันไม่มีผัวจนต้องมารับอ่อยผัวชาวบ้านสนองตัวเองล่ะสิ ทั้งร้านทั้งเมียกูเลย นิสัยแม่ง"

"พูดมาได้ ยิ่งมันร้องดังเนี่ยแปลว่ายิ่งชอบ โสดขึ้นคานทองคำแบบมึงจะไปรู้อะไร"