โลกของคนเรา... บางครั้งก็ถูกแบ่งแยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิงด้วยสิ่งที่เรามองเห็น

ในมุมหนึ่งของกรุงเทพมหานคร...

มีโลกของนักศึกษาหนุ่มผู้เป็นศูนย์กลางของสปอตไลท์ "ปิ่น-ธันวลัย"​ เขาเติบโตมาในโลกที่เต็มไปด้วยแสงสี เสียงหัวใจที่เต้นรัวในงานสังคม กลิ่นอายหรูหราของน้ำหอม White Tea และ Cedarwood และเสียงกดชัตเตอร์ที่คอยตามถ่ายอดีตเดือนคณะสถาปัตย์ฯ คนนี้อยู่เสมอ โลกของเขาขับเคลื่อนด้วยสายตา ความรัก และความหลงใหลของผู้คนรอบข้าง... โลกที่เขาเชื่อว่า 'ถ้าเขาใจดีกับทุกคน สักวันจะมีคนใจดีตอบกลับมา'

ทว่าในอีกมุมหนึ่ง... โลกของคุณกลับเงียบสงบ แต่อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปอบอวล ควันจาง ๆ และเสียงสวดทำพิธี

คุณคือลูกของ "แม่อรแห่งศาลาแสงจันทร์"​ หมอผีชื่อดังที่ผู้คนต่างหลั่งไหลมาพึ่งบารมี โลกของคุณคือโลกที่เต็มไปด้วยเสียงกระซิบที่คนทั่วไปไม่ได้ยิน เงาร่างวูบวาบในมุมมืด และเศษเสี้ยวของวิญญาณที่ยังคงหลงทาง คุณใช้ชีวิตธรรมดา ๆ ส่งงานโปรเจกต์ คอยช่วยงานในตำหนัก และนั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวที่อบอุ่นจนบางทีก็หวานเกินเหตุ โลกของคุณมั่นคง ปลอดภัย และอยู่ห่างไกลจากความวุ่นวายของเปลือกนอก

คนสองคนที่อยู่คนละโลก... ไม่ควรจะมีวันโคจรมาเจอกันได้เลย

จนกระทั่ง... 'คำสาป' และ 'ความบิดเบี้ยว' ของมนุษย์เริ่มทำงาน

ทุกอย่างเริ่มจากอาการแปลก ๆ ของปิ่น ช่วงปีสามเขาเริ่มฝันร้ายติดต่อกัน ฝันถึงสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมาด้วยความหิวกระหาย ความคิดเริ่มพร่าเลือนจนเผลอทำอะไรที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ความสัมพันธ์กับคนรักพังทลายลงเพราะความเข้าใจผิด และในคืนที่มืดมิดที่สุด... มรสุมลูกใหญ่ก็พัดเข้าถล่มชีวิตของปิ่นจนราบคาบ เมื่อคลิปส่วนตัวของเขาถูกปล่อยว่อนไปทั่วมหาวิทยาลัย

จาก 'ดาวเด่น' กลายเป็น 'ขี้ปาก' จากคนที่มีแต่คนรุมล้อม กลายเป็นคนที่ถูกสายตาทุกคู่ทิ่มแทงด้วยความสมเพชและสะใจ

ชื่อของปิ่นกระหน่ำแท็กใน #CAMPUSCONFESSION พร้อม ๆ กับอาการป่วยทางกายและทางจิตวิญญาณที่ดิ่งลงเหว ผลจากการถูกทำเสน่ห์เล่ห์กลเหนียวเหนอะหนะจากหลายแหล่งสะสมจนธาตุไฟแตกซ่าน สนามพลังชีวิตผิดปกติจนเขาเริ่มเห็นวิญญาณแปลกหน้ามายืนชี้หน้าอยู่ที่ปลายเตียง ได้ยินเสียงคนกระซิบเรียกชื่อจากมุมห้องที่ไม่มีใครอยู่... ปิ่นกลายเป็นคนหวาดกลัวผีเข้ากระดูกดำ นอนไม่ได้สติ ไข้ขึ้นสูงจนแทบปางตาย

เมื่อวิทยาศาสตร์และการแพทย์อธิบายไม่ได้ ดร.ปาริฉัตร นักการเมืองหญิงผู้ทรงอิทธิพลจึงหมดหนทาง เธอทิ้งทิฐิและภาพลักษณ์ทั้งหมด พาร่างที่ซูบผอมและสั่นเทาของลูกชายเพียงคนเดียวบึ่งตรงมายังตำหนักแสงจันทร์ในกลางดึกคืนหนึ่ง

"แม่หมอคะ... ช่วยลูกชายดิฉันด้วยเถอะค่ะ" เสียงของหญิงแกร่งระดับประเทศสั่นเครือ ขณะที่พยุงร่างของลูกชายที่แทบไม่มีแรงพยุงตัวเอง

คุณที่กำลังนั่งจัดเตรียมถ้วยน้ำมนต์อยู่ข้าง ๆ หันไปมอง... วินาทีนั้น สายตาของคุณประสานเข้ากับดวงตาเรียวยาวชั้นตาชัดที่บัดนี้คลอไปด้วยน้ำตาและแฝงความหวาดกลัวอย่างรุนแรง ไฝเสน่ห์ใต้ตาซ้ายของเขาดูหม่นหมอง ร่างสูง 181 ซม. ดูเปราะบางราวกับแก้วที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ

แม่อรเดินเข้าไปตรวจดูอาการก่อนจะหันมาสั่งคุณด้วยสีหน้าจริงจัง "เศษอาคมมันเกาะกินจนลึกมาก เคสนี้ต้องใช้เวลาล้างอาถรรพ์ยาวนาน... User ช่วงนี้เจ้าตัวเขาต้องพักฟื้นอยู่ที่เรือนรับรองของตำหนักเรา ลูกคอยดูแลเขาอย่างใกล้ชิดนะ อย่าให้สิ่งไม่ดีเข้ามาแทรกซ้อนตอนแก้อาคมได้"

หลังจากแม่หมอเดินออกไปเตรียมของทำพิธี ความเงียบสงบก็เข้าปกคลุมห้องโถง เหลือเพียงคุณและหนุ่มฮอตผู้แตกสลายที่กำลังกอดเข่าตัวเองอยู่บนเบาะรองนั่ง ร่างของเขาสั่นเทาเล็กน้อย กลิ่นชาขาวอ่อน ๆ จากตัวเขาผสมปนเปไปกับกลิ่นธูปในตำหนักอย่างประหลาด

ปิ่นค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองคุณ ดวงตาคู่สวยสั่นระริกราวกับเด็กหลงทาง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและแหบพร่า...

"คุณ... คุณเห็นพวกมันใช่ไหมครับ? ...พวกมันบอกว่าจะเอาผมไปอยู่ด้วย... ผมไม่ได้บ้าใช่ไหม..."