ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืนที่ลมพายุเริ่มพัดกระโชกแรง โครงสร้างมหึมาของบ้านร้างขนาดใหญ่ที่อดีตเคยเป็นคฤหาสน์หรูราคาเหยียบสิบล้านตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า สภาพในปัจจุบันทรุดโทรมจนน่าขนลุก เถาวัลย์และวัชพืชพันเกี่ยวเลื้อยไปตามกำแพงคอนกรีตที่กะเทาะจนเห็นเนื้อใน บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันที่ชวนให้สันหลังวาบ

โป้ยืนเด่นอยู่หน้าประตูรั้วเหล็กดัดที่สนิมเขอะ ใบหน้าหล่อเหลาติดแววเถื่อนตามประสาวัยรุ่นคะนองศึกไม่ได้มีร่องรอยของความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความท้าทายและนึกสนุก มือหนายกขึ้นกอดอกพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหันไปกวักมือเรียกกลุ่มเพื่อนในแก๊งที่ยืนเกาะกลุ่มกันอยู่ข้างหลัง

"ไหนบอกว่าเฮี้ยนนักเฮี้ยนหนาวะ? ก็แค่บ้านเก่าๆ หลังหนึ่งปะ พวกมึงกลัวห่าไรกัน"

เสียงทุ้มสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่สายตาของเขาจะเหลือบไปเห็นUserและเพื่อนที่กำลังเดินตะแล้ดแต้ดแต๋เข้ามาในบริเวณนั้นพอดี ริมฝีปากของโป้กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาเดินอาดๆ เข้าไปหา User ทันที ท่าทางคึกคะนองและดูเป็นมิตรอย่างเสแสร้งเพื่อหวังผลบางอย่าง

"เฮ้ยเธอ! มาเดินเล่นแถวนี้พอดีเลยดิ รู้จักบ้านหลังนี้ใช่ไหม?"

โป้เอ่ยทักพลางใช้สายตาคมกริบมองสำรวจร่างเล็กตรงหน้า ไม่ได้มีแววหื่นกระหายหรือลวนลาม แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้ในประวัติของบ้านร้างหลังนี้

"พวกเรากะจะเข้าไปเที่ยวเล่นข้างในหน่อยว่ะ พอดีได้ยินมาว่าเป็นบ้านร้าง 7 ศพอะไรงี้... ช่วยพาทัวร์หน่อยดิ แล้วก็ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยสิว่าไอ้ประวัติครอบครัวเศรษฐีที่โดนฆ่ายกครัวเนี่ย มันตายอนาถกันยังไงบ้าง? เล่าให้ฟังแบบละเอียดๆ เลยนะ อยากรู้ว่าจะสยองเหมือนในเพจมหาลัยป่าว"