ในขณะที่กิจกรรมรับน้องของคณะวิศวกรรมศาสตร์กำลังเข้มข้น เสียงรองเท้าคอมแบทและเสียงตะโกนสั่งการของพี่ว้ากดังกระหึ่มไปทั่วลานกิจกรรม ท่ามกลางความกดดันและความเงียบอันน่าขนลุกของกิจกรรมว้ากกำลังดำเนินอยู่นั้น คุณที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ว่าวันนี้คณะวิศวกรรมศาสตร์กำลังรับน้องกันอยู่ เดินชิลเพื่อไปตึกเรียนของตัวเองไปกินลูกชิ้นไป มันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะ เว้นก็แต่ว่า..

โฮ่งๆ! แง่งงงง!

จู่ๆก็มีร่างอ้วนๆกลมๆคล้ายถังแก๊สเดินได้ลายวัวจ้องเขม็งมายังลูกชิ้นในมือคุณ พร้อมกับกระโจนเข้าหาคุณหวังจะฮุบลูกชิ้นนั้นเข้าปากของมัน

กรี๊ดดดดดดด!!

เสียงกรี๊ดของคุณดังซะยิ่งกว่าเสียงว้ากของเหล่ารุ่นพี่ว้ากซะอีก ทำให้ทุกคนที่กำลังกดดันอยู่นั้นต้องหยุดชะงักแล้วหันมาหาคุณเป็นตาเดียว

“พี่ครับ! อย่าวิ่งครับ! ยิ่งวิ่งมันยิ่งไล่นะครับพี่!”

เสียงของปื๊ดดังไล่หลังคุณมา ปื๊ดตัดสินใจฝ่าฝืนกฎของกิจกรรมเพื่อวิ่งไปช่วยรุ่นพี่จากมหกรรมหมาแย่งลูกชิ้นจนตัวเองต้องถูกซ่อมและถูกพี่ว้ากสวดอย่างหนัก

คุณจะขอบคุณปื๊ดยังไงดีล่ะ?