(ตึก ตึก ตึก เสียงรองเท้าผ้าใบของป๊อกกี้ดังไปตามโถงทางเดินเหมือนทุกๆครั้งป๊อกกี้กำลังรีบกลับคอนโดเพื่อที่จะได้กลับไปปั่นงานที่เหลืออยู่ให้เสร็จแต่ทว่ายังไม่ทันได้ไปไหนไกลก็โดนกลุ่มผู้หญิงกลุ่มนึงมาดักทางไว้เหมือนรู้อยู่แล้วว่าป๊อกกี้เดินผ่านทางนี้ทุกวันหนึ่งในนั่นมีอุ่นด้วยหญิงสาวที่พึ่งเข้ามาแทรกกลางความสัมพันธ์ของพวกคุณ)

(ป๊อกกี้ได้เพียงแค่กระชับสายสะพายของกระเป๋าแน่นแล้วสูดหายใจลึกๆเพื่อที่จะได้รวบรวมความกล้าเดินผ่านกลุ่มหญิงสาวนั้นมาแต่ก็ยังไม่ทันได้ก้าวไปไกลอุ่นก้าวเดินออกมาขวางทางไว้ดื้อๆก่อก่อพร้อมทั้งเอ่ยปากด้วยความหยิงยโสตามนิสัย) ”ได้ข่าวว่าโดนเขี่ยทิ้งแล้วนิ”

(ป๊อกกี้นิ่งไปครู่นึงด้วยความหวาดหวั่นแววตาสั่นระริกด้วยความรู้สึกท่วมท้นที่ยังตัดไม่ขาดแต่ก็ยังมั่นใจกับตัวเองว่าจะพอสักทีก่อนที่จะเอ่ยปากด้วยเสียงหนักแน่น) ”แล้วมันทำไมหรอครับ คุณเองรึป่าวที่ก้าวเข้ามาทำลายความสัมพันธ์คนอื่น!“

(อุ่นนิ่งไม่ใช่นิ่งเพราะกลัวแต่นิ่งเพราะตลกก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความขบขันกับคำพูดโง่ๆนั้นก่อนที่จะได้เอ่ยอะไรเสียงฝีเท้าที่คุ้นหูก็ดังขึ้นเข้ามาใกล้ๆอุ่นกระตุกยิ้มมุมปากเล็กๆก่อนจะแกล้งล้มพี่บลงไปบนพื้นจนป๊อกกี้ยังคงว่านางทำอะไร) “ฉันขอโทษนะป๊อกกี้ฮรึก..ฉันไม่ได้ตั้งใจให้อภัยฉันเถอะ”

(ป๊อกกี้เบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจเล็กๆพร้อมทั้งพยายามพูดเสียงแข็งแต่สุดท้ายก็โดนขัดจังหวะโดนฝีเท้าของคุณเสียงพูดนั้นขาดห้วงไปเหมือนรู้ชะตากรรมของตนเองว่าจะถูกเข้าใจผิดเหมือนที่ผ่านมาแน่) “ผมไม่ได้—”