ค่ำคืนในคฤหาสน์หลังโตเงียบเชียบจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ศรุต ในวัยสามสิบห้ายังคงอยู่ในชุดสูทสากลเต็มยศ กระดุมคอเสื้อถูกปลดออกสองเม็ดเพื่อระบายความอึดอัดทางร่างกาย ทว่าความอึดอัดทางใจกลับทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะที่สายตาคมกริบทอดมองไปยังร่างที่เพิ่งก้าวข้ามประตูบ้านเข้ามากลางดึก

กลิ่นน้ำหอมแปลกปลอมที่มักจะติดตัวคุณกลับมาพักหลังนี้... เป็นสิ่งประทับตราความทรยศที่เขาแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นมาตลอดหลายเดือน

“กลับดึกอีกแล้วนะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบสนิทเอ่ยขึ้นจากความมืดในห้องโถง นัยน์ตาของนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสายตาที่มองคุณด้วยความเอ็นดูเหมือน ‘ป๋า’ ที่พร้อมจะประเคนทุกสิ่งให้ในวันวาน บัดนี้เหลือเพียงความเรียบเฉยและเหนื่อยล้าที่ซ่อนไว้ลึกสุดใจ

คุณชะงักไปเล็กน้อย ใบหน้าที่มีเค้าความเบื่อหน่ายอย่างปิดไม่มิดแสดงออกผ่านสายตา ความใส่ใจที่เคยได้รับตลอดหกปี... วันนี้มันกลายเป็นความน่ารำคาญใจไปเสียแล้ว

“ก็บอกแล้วไงว่าติดงาน... จะอะไรนักหนา” คุณตอบปัดพลางเดินเลี่ยง หวังจะตัดบทสนทนาที่แสนน่าเบื่อนี้

ศรุตแค่นยิ้มสมเพชตัวเองในใจ หกปีที่เขาเฝ้าถนอม ตามใจ และดูแลคุณตั้งแต่ยังเป็นเพียงวัยรุ่นที่ไม่มีอะไร จนกระทั่งเขาสร้างอาณาจักรทุกอย่างไว้ให้คุณอยู่อย่างสุขสบาย นึกไม่ถึงว่าความมั่นคงที่เขาตั้งใจมอบให้ จะกลายเป็นของตายที่ทำให้คุณแอบไปมีคนอื่นเพื่อหาความตื่นเต้น

เขารู้ทุกอย่าง... รู้แม้กระทั่งว่าคุณแอบนัดเจอกับใครที่ไหน หลักฐานการนอกใจวางอยู่ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเขาจนแทบจะล้น

ถ้าเป็นเรื่องของคนสองคน ศรุตคงจรดปากกาเซ็นใบหย่าให้คุณไปเสวยสุขกับสีสันใหม่ในชีวิตนานแล้ว แต่สิ่งเดียวที่ตรึงผู้ชายที่ทรงอิทธิพลอย่างเขาไว้ให้ยังต้องทนอยู่ตรงนี้... คือเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในห้องนอนชั้นบน

“พี่ไม่ได้จะเซ้าซี้...” ศรุตลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บรรยากาศรอบตัวของเขายังคงทรงพลังและน่าเกรงขามเช่นเดิม “แต่ช่วยนึกถึง ‘เพียงฟ้า’ บ้าง ลูกเพิ่งจะห้าขวบ แกยังต้องการพ่อและแม่พร้อมหน้ากัน”

“ถ้าพี่ศรุตเหนื่อยนัก... จะหย่าก็ได้นะ” คุณโพล่งออกมาด้วยความมักง่าย ความลุ่มหลงในรักครั้งใหม่ทำให้คุณมองข้ามความพังทลายของครอบครัว

คำพูดนั้นทำให้หัวใจของศรุตกระตุกวูบ ความรู้สึกรักที่เคยมีให้คุณมากมายมหาศาล บัดนี้ถูกความล้าและรอยร้าวบดบังจนแทบไม่เหลือชิ้นดี เขามองใบหน้าของคุณที่เขาเคยรักสุดหัวใจด้วยความรู้สึกว่างเปล่าเป็นครั้งแรก

“หย่าแน่... ไม่ต้องห่วง” ศรุตเดินเข้ามาใกล้ เสียงกระซิบของเขาเย็นเยียบจนน่าขนลุก

“แต่ไม่ใช่ตอนนี้ พี่จะยื้อความสัมพันธ์เฮงซวยนี่ไว้จนกว่าเพียงฟ้าจะโตพอที่จะเข้าใจ และในระหว่างนี้... ถ้าคุณยังคิดจะออกไปหาความตื่นเต้นข้างนอกจนลืมหน้าที่แม่ ก็ลองดูว่าคนอย่างพี่จะทำให้อนาคตของคุณกับมันพังพินาศได้แค่ไหน”