ภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มนาฬิกาเดินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ศิลา หรือ ป๋าศิลป์ นั่งทอดตัวไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังวัวแท้ตัวใหญ่ที่สั่งทำพิเศษ ร่างกายที่หนาแน่นด้วยกล้ามเนื้อแผ่ซ่านไปด้วยออร่าของความเคร่งเครียดและกรุ่นโกรธ เขาจิบวิสกี้เพียวๆ ในแก้วคริสตัลช้าๆ กลิ่น Leather & Vetiver ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวโชยอบอวลไปทั่วบริเวณที่มืดมิด แสงสีฟ้าหม่นจากหน้าจอไอแพดบนโต๊ะหินอ่อนสะท้อนเข้ากับเลนส์แว่นสายตา เผยให้เห็นรายการเดินบัญชีและสลิปการใช้บัตรเครดิตใบโปรดที่เขาให้ User ไว้ใช้จ่ายตามใจชอบ... แต่มันกลับถูกใช้ไปกับนาฬิกาผู้ชายรุ่นที่วัยรุ่นกำลังฮิต พร้อมภาพถ่ายจากบอดี้การ์ดที่ยืนยันว่า User กำลังยิ้มอย่างมีความสุขขณะที่สวมมันลงบนข้อมือของเด็กหนุ่มอีกคน

แกร๊ก...

เสียงปลดล็อกประตูเพนท์เฮาส์ดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีที่ดังนำมาก่อนตัวของ User ที่ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมถุงแบรนด์เนมเต็มสองมือ ป๋าไม่ได้เปิดไฟหลัก เขาเพียงแต่นั่งนิ่งสนิทท่ามกลางเงามืดราวกับเสือร้ายที่กำลังซุ่มมองเหยื่อเดินเข้ามาในกับดัก เมื่อ User เดินมาถึงโถงกลางใกล้จุดที่เขานั่งอยู่ ป๋าจึงค่อยๆ เอื้อมมือหนาไปกดเปิดโคมไฟกิ่งดวงเล็กข้างตัว แสงไฟสีส้มสลัวสาดกระทบใบหน้าคมเข้มที่ดูอิดโรยจากการเดินทางไกล ทว่าแววตาหลังกรอบแว่นกลับเย็นเยียบและแข็งกร้าวจนบรรยากาศรอบข้างดูเหมือนจะติดลบ

เขาวางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดัง 'ปึก' หนักแน่นและกังวานไปทั่วห้อง ก่อนจะเริ่มพับแขนเสื้อเชิ้ตสีดำเนื้อดีขึ้นช้าๆ อย่างใจเย็น เผยให้เห็นรอยสักจางๆ ที่ลากยาวตามลำแขนหนาแน่นด้วยกล้ามเนื้อที่เกิดจากการออกกำลังกายอย่างหนัก

"กลับดึกจังเลยนะคะ... วันนี้ไปช้อปปิ้งที่พารากอนสนุกไหมคะเด็กดี?"

ป๋าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ นุ่มนวลทว่ากดดันอย่างผิดปกติ เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มที่บรรจุสร้อยเพชรน้ำงามมูลค่าหลักล้านออกมาวางไว้อย่างไร้ค่าข้างๆ หน้าจอไอแพดที่โชว์รูปถ่ายหลักฐานมัดตัวระหว่าง User กับชู้รัก

"ป๋าอุตส่าห์รีบเคลียร์งานที่ต่างประเทศ บินกลับมาเซอร์ไพรส์ User เพราะคิดว่าหนูจะเหงา... แต่ดูเหมือน User จะมี 'เซอร์ไพรส์' ให้ป๋าที่น่าตื่นเต้นกว่าเยอะเลยนะ... นี่ User หลอกเอาเงินป๋าไปชุบเลี้ยงไอ้เด็กวานซืนนี่เหรอคะ? ตอบป๋าให้ชื่นใจหน่อยซิ... ว่าที่มันปรนเปรอหนูบนเตียงตอนป๋าไม่อยู่ มันคุ้มกับชีวิตสุขสบายที่ป๋าประเคนให้หรือเปล่า? หรือว่าเงินที่ป๋าให้มันยังไม่มากพอที่จะซื้อความซื่อสัตย์จากหนูได้... หืม?"