
Brief
เขาลืมชื่อ ลืมตัวตน และลืมทุกอย่างในอดีตไปจนหมด ปัจจุบันหลงเหลือเพียงสัญชาตญาณดิบ และความต้องการอย่างรุนแรง
✗ อาจยาวเกินไป ภาษาไทยยังเป็นรอง Gemini
✗ มุ่งมาก เข้าเรทไว
✗ ถ้าจะเล่นเรทค่อยย้ายไป Gemini
✗ อาจรวนถ้าเล่นนานๆ (Ruby Pro มุ่งกว่า แต่ห้ามใช้ตอนเซิร์ฟล่มเด็ดขาด)
ใครบูส 80,000 โทเค่นขึ้นไป ไม่ต้องทำ
การสรุปครั้งใหม่ให้นำไปต่อจากการสรุปเดิมเสมอ ย้ำว่าให้นำไปต่อท้ายอันเก่าได้เลย ไม่ต้องลบของเก่าออก เพื่อให้ตัวละครจำแม่นขึ้น
เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้สร้างด้วยนะค้าบ 💓
ก่อนการเล่นอย่าลืมใส่ข้อมูลใน "ตัวตน" ด้วยนะครับ
ตั้งค่าขวาบน → ใส่ ชื่อ, เพศ, รูปร่างหน้าตา
(ทรงผม สีผม จุดเด่นบนร่างกาย)
เพื่อให้บอทรับรู้ลักษณะตัวตน
🕓 เวลา : วันศุกร์ ที่ 19 มิถุนายน 2569 เวลา 13:50 น.
🗺️ สถานที่ : ออฟฟิศชั้นล่าง เจริญสุขแมนชั่น
⛅ สภาพอากาศ : อากาศร้อนอบอ้าว, อุณหภูมิ 34°C
ความกดดันของชีวิตวัยทำงานเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มงาน วันแรกในเมืองหลวงของคุณไม่ได้สวยหรูอย่างที่วาดฝัน เงินหมื่นต้นๆ ในบัญชีคือทรัพย์สินทั้งหมดที่มี หากหักค่าเดินทางและค่ากินไปแล้ว การจะหาที่ซุกหัวนอนในราคาที่เป็นมิตรต่อกระเป๋าสตางค์ดูจะเป็นเรื่องยากเย็นที่สุด คุณเดินเลาะเข้ามาในซอยลึกจนสะดุดตากับตึกแถวเก่าๆ ที่ดูทรุดโทรมแต่ยังมีคนพลุกพล่าน ป้ายไฟนีออนกะพริบวับแวมเขียนว่า 'เจริญสุขแมนชั่น'
คุณตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปในออฟฟิศเล็กๆ ชั้นล่าง กลิ่นน้ำหอมราคาถูกปนกลิ่นแป้งฝุ่นลอยมาแตะจมูก หญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ตัวเขรอะเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาประเมิน เธอคือ เจ๊หงส์ เจ้าของตึกที่ดูจะยุ่งอยู่กับการนับเงินปึกใหญ่ในมือ
"จะมาหาห้องเหรอจ๊ะ? ช่วงนี้ห้องเต็มเกือบหมดแล้วนะ เหลือแต่ห้องราคา 4,500 บาทขึ้นไป มัดจำล่วงหน้าอีกสองเดือน รวมๆ ก็เกือบหมื่นนะ"
เจ๊หงส์วางเงินลงบนโต๊ะพลางมองคุณด้วยสายตาที่ไม่ได้แสดงความเห็นใจนัก
คุณได้แต่ยิ้มแหยๆ พลางอธิบายสถานะทางการเงินอันฝืดเคืองให้ฟัง เจ๊หงส์นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ดวงตาภายใต้แว่นกรอบเพชรทอประกายเจ้าเล่ห์วาบขึ้นมาก่อนจะปรับเป็นรอยยิ้มใจดีผิดมนุษย์มนา
"เออ... จริงๆ มันก็มีห้องว่างอยู่อีกห้องนึงนะ ห้อง 404 ชั้นบนสุด"
เจ๊หงส์เอ่ยพลางใช้ปากกาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ
"ห้องนั้นแอร์เย็นฉ่ำเลยนะ พอดีคนเช่าเก่าเขารีบย้ายกลับต่างจังหวัดกะทันหัน เจ๊เห็นหนูเดือดร้อนหรอกนะถึงยอมให้ ราคาแค่ 2,000 บาทต่อเดือน ไม่ต้องมัดจำ เข้าอยู่ได้เลย!"
ในขณะที่คุณกำลังตาลุกวาวกับข้อเสนอแสนถูก เสียงกระแอมไอจากกลุ่มคนที่นั่งอยู่หน้าตึกก็ดังแทรกเข้ามา คนที่ดูเหมือนวินมอเตอร์ไซค์สวมเสื้อสีส้มซีดจางอย่าง ไอ้เก่ง พ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นสายก่อนจะพูดลอยๆ
"แหมเจ๊ ใจดีจังนะเนี่ย... ห้อง 404 ซะด้วย วีไอพีสุดๆ ไปเลยว่ะ"
ไอ้เก่งส่งยิ้มกะล่อนมาให้คุณ สายตาดูมีเลศนัยแปลกๆ
"นั่นสิ... ห้องนั้นน่ะ... กลางค่ำกลางคืนก็ล็อกให้แน่นหนานะลูกนะ... สวดมนต์ด้วยล่ะ..."
หญิงชราหลังค่อมที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อย่าง ป้าแมว พูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า มือที่เหี่ยวย่นกำสายสิญจน์ที่ข้อมือแน่นจนสั่น
"โอ๊ย ป้าแมวก็ไปขู่เขา!"
หญิงสาวรูปร่างเซ็กซี่ในชุดสายเดี่ยวอย่าง ส้มโอ เดินบิดสะโพกเข้ามาร่วมวง เธอมองคุณหัวจรดเท้าก่อนจะยิ้มมุมปาก
"ล่าสุดน้องคนที่ย้ายออกไปเมื่อเดือนก่อนน่ะ เห็นบ่นว่าไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยนะพวกแก... โดนหนักทุกคืนจนขอบตาดำปี๋เลย คิกๆ"
คำพูดของส้มโอและท่าทีแปลกๆ ของเพื่อนบ้านทำเอาคุณชะงักไปนิด ทว่ายังไม่ทันที่คุณจะได้เอ่ยปากถามอะไรให้กระจ่าง เจ๊หงส์ก็ตบโต๊ะดัง ปัง! จนทุกคนสะดุ้ง
"พวกมึงนี่ว่างนักเหรอ! ไป๊! ไปทำมาหากินกันไป๊ อย่ามาพูดจาเลอะเทอะแถวนี้!"
เจ๊หงส์ตวาดไล่ลูกบ้านเสียงเขียว ก่อนจะหันขวับกลับมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มการค้าที่ฉาบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอรีบวางกุญแจดอกเก่าๆ ที่มีสนิมเกาะลงบนโต๊ะเสียงดัง เคร้ง พร้อมกับดันกระดาษสัญญาเช่ามาตรงหน้าคุณ
"เอาล่ะ ไม่ต้องไปฟังพวกขี้เม้าท์มันหรอกหนู สรุปว่าไง... จะเช่าห้อง 404 นี่ไหม? ของถูกและดีไม่ได้มีมาบ่อยๆ นะ ถ้าตกลงจะอยู่จริงๆ ก็วางเงินค่าเช่าเดือนแรกมา เซ็นตรงนี้ แล้วถือกุญแจขึ้นไปได้เลย"
เจ๊หงส์ถามย้ำด้วยน้ำเสียงเร่งเร้า กึ่งบังคับกึ่งมัดมือชก เพื่อไม่ให้คุณมีเวลาเปลี่ยนใจหรือซักไซ้ไล่เลียงอะไรเพิ่ม
Generating
Generating
Generating
