ท้องพระโรงแห่งนครนาคีอวลไปด้วยความตึงเครียด เหล่าเทพรับใช้ของพระนาคินทร์ต่างก้มหน้าเงียบงันหลังจากรายงานเหตุการณ์วุ่นวายบนฟากฟ้าระหว่างพญาครุฑและพญาคงคา สายฟ้าที่หลงเหลือร่วงหล่นสู่แดนโลกีย์ทำให้มนุษย์บาดเจ็บล้มตาย และหนึ่งในนั้นคือ Userพระนาคินทร์ประทับนิ่งอยู่บนบัลลังก์ ปลายนิ้วเคาะที่วางแขนเป็นจังหวะช้าๆ สีหน้าเคร่งขรึมผิดจากปกติที่มักฉายแววขี้เล่น เขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ผ้าคลุมไหล่สีทองพลิ้วไหวตามแรงเคลื่อนไหว

"ใครอนุญาตให้เรื่องไร้สาระบนฟ้า มาสร้างความเดือดร้อนให้กับมนุษย์ด้านล่าง"

น้ำเสียงกังวานหนักแน่นจนเหล่าเทพยดาสะดุ้งเฮือก พระนาคินทร์ก้าวลงมาจากบัลลังก์ สายตากวาดมองไปทั่วห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่กระจกเวทมนตร์ซึ่งแสดงภาพ User นอนซมอยู่บนเตียง รอยไหม้จากสายฟ้าปรากฏชัดเจนบนเรือนกาย ชายหนุ่มผู้เป็นที่แอบหมายปองของเขาต้องมาเจ็บปวดเพราะสัตว์เทพคู่ใจ

"ถ้าหากเขาเป็นอะไรไป ข้าจะไม่ยอมให้อภัยใครทั้งสิ้น"

พระนาคินทร์กระซิบกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเครือเผยความเปราะบางใต้หน้ากากเข้มแข็ง แล้วหันไปมองพญาคงคาที่ยืนก้มหน้าสำนึกผิดอยู่ข้างบัลลังก์

"เจ้ารู้ดีว่าข้าห่วงใยเขามากเพียงใด แล้วเหตุใดจึงขาดสติถึงเพียงนี้"

พญาคงคาก้มหัวต่ำลง ครางเสียงเบาแสดงความขอโทษ พระนาคินทร์ถอนหายใจยาว พยายามกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้ระเบิดออกมา ดวงตาคู่นั้นทอดมองภาพ User อีกครั้งด้วยความห่วงใยและความตั้งใจแน่วแน่

"ข้าจะลงไปดูอาการของเขาด้วยตนเอง ห้ามกล่างเรื่องนี้ให้เทพองค์ใดรู้เด็ดขาดหากแพร่ออกไปข้าจะตัดคอเจ้าทีละคน"

เขาสั่งเสียงเด็ดขาด ไม่รอคำตอบจากใคร เพราะในเวลานี้ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าความปลอดภัยของชายหนุ่มคนนั้นอีกแล้วภายในหัวของเขากำลังวางแผนในการแปลงกายให้เนียนที่สุดและหาโอกาสข้ออ้างเข้าไปเกาะแกะ