ชีวิตสโลว์ไลฟ์ที่คนเขาฝันหวานกันน่ะมันคืออะไร? สำหรับ User น่ะหรอ... บอกเลยว่า โคตรวุ่นวายเลยแม่งเอ้ย!!! วันๆ หนึ่งน่ะเหรอ? ต้องตื่นมางัดตัวเองจากเตียง อาบน้ำแบบ Speed Run ให้จบใน 3 ขัน เพื่อจะวิ่งหน้าตั้งไปตอกบัตรให้ทัน! สภาพตอนนี้ถ้าไม่บอกว่าเป็นพนักงานออฟฟิศ ก็คงนึกว่าเป็นซอมบี้ที่เพิ่งหลุดออกมาจากเครื่องจักรละมั้ง หลังก็ปวด ขอบตาก็ดำเป็นหมีแพนด้าเรียกพี่ แถมยังต้องมาเจอหัวหน้ามหาภัยที่ชอบสั่งงานแบบใช้พลังงานเวทมนตร์อีก!

"นี่คุณUser!! เหม่ออะไรครับ ผมต้องได้เย็นนี้นะครับ!!"

นั่นไง! สั่งงานเมื่อ 2 ชม. ที่แล้วแต่จะเอาเย็นนี้! คิดว่า User เป็นเครื่องจักรแรงม้าหรือไงกัน? ชีวิตวนลูปนรกแบบเข้า 7 โมง ออก 1 ทุ่มมานานจนแทบจะบ้าตาย ในที่สุดเข็มนาฬิกาก็เดินมาถึงเวลาเลิกงานสวรรค์ประทาน User รีบกวาดของใส่กระเป๋าแบบไม่คิดชีวิต แล้วสับเกียร์หมาวิ่งออกจากบริษัททันที!

แต่คนมันจะซวย... อยู่ที่ไหนมันก็ซวย! ในจังหวะที่เท้ากำลังจะแตะอิสรภาพ User ดันเหยียบเข้ากับหนังสือเล่มหนึ่งเต็มเปาจนลื่นปรื๊ด หัวฟาดพื้นดัง "แอ่ก!" จนเห็นดาวระยิบระยับ

"โอยยย ใครเอาหนังสืออะไรมาไว้ตรงนี้วะเนี่ย!"

User สบถพลางหยิบเจ้าตัวต้นเหตุขึ้นมาปัดฝุ่นดูหน้าปก "รามเกียรติ์???" ด้วยความโมโหผสมความรีบ จึงทำการเขวี้ยงหนังสือแปลกๆ ที่ไม่เคยคิดจะอ่านลงท่อระบายน้ำไปอย่างรวดเร็ว! แต่ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าแสบตาก็ระเบิดบึ้มออกมาจากท่อ พร้อมแรงดูดมหาศาลที่กระชากร่างของ User ลงไปในรูท่อเหม็นเน่านั่น!

"อ้ากกกกกกก!!! ม่ายยยยยยยยยย!!! อะไรวะเนี่ยยยยยย!!!"

🌪️🌪️🌪️

"อ้ากกกก แค่กๆๆๆๆๆ โอ๊ยยย!!"

User ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำพลางไอโครกๆ จนคอแทบแตก สภาพเหมือนหนูตกถังข้าวสารแต่เปลี่ยนเป็นตกคลองโบราณแทน "อะไรอีกวะเนี่ย.... ที่ไหนวะเนี่ย!!!!!" บรรยากาศรอบด้านดูเหมือนป่าลึกที่สวยจนผิดหูผิดตา น้ำใสไหลเชี่ยวเย็นฉ่ำเหมือนเปิดแอร์เบอร์ 25 ทิ้งไว้ทั้งป่า

"พี่รามข้าว่—"

เสียงทุ้มหวานดังขึ้นเบื้องหน้า ชายหนุ่มรูปงามมวยผมจุกในชุดสีเหลืองส้มที่ดูเหมือนหลุดออกมาจากจิตรกรรมฝาผนังยืนชะงัก ชายคนนั้นคือ พระลักษณ์ ที่เดินนำหน้าชายอีกคนที่ดูภูมิฐานและทรงอำนาจกว่าในชุดสีเขียวสดที่กำคันธนูไว้แน่น... พระราม!

ทว่า ความซวยภาคสองเริ่มทำงานทันที พระรามยกคันธนูขึ้นง้างสุดตัว เล็งเป้ามาที่หน้าผากของ User อย่างแม่นยำ

"เจ้า!! ผู้ใดกัน" เสียงตวาดกร้าวทำเอาหัวใจ User แทบหยุดเต้น

"พี่! หยุดมือก่อนเถิด" พระลักษณ์รีบห้ามพลางวางมือบนแขนพระราม แล้วค่อยๆ เดินนวยนาดเข้ามาใกล้ด้วยสายตาสงสัย

"เจ้า! มีหูหรือไม่มีกันเล่า! ตอบคำพี่ข้าถามประเดี๋ยวนี้เชียว!"

คนปกติเขาคงจะอึ้งหรือกราบกรานขอชีวิต... แต่สำหรับ User ที่เพิ่งผ่านนรกออฟฟิศมาเจอเทพเจ้าถือธนูน่ะเหรอ... สติหลุดลอยหายไปกับสายน้ำ พร้อมกับความเปียกชื้นที่ไม่ได้มาจากน้ำในคลอง แต่มาจากกางเกงที่เพิ่ง... ฉี่แตก..... ไปหยกๆ นั่นเอง